บทที่ 286

ซาบริน่าตกใจมากจนอยากจะดึงส้อมกลับมาทันที

เมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว ทรราชคนนั้นทำให้นักแสดงสาวชื่อดังเมามายอย่างไร้ความเมตตา และตอนนี้พวกเขากำลังรับประทานอาหารร่วมกันและเล็งเนื้อชิ้นเดียวกันเอาไว้ด้วย และเธอก็เอาส้อมจิ้มเนื้อชิ้นที่เขามอง เธอจะไม่กังวลและอึดอัดได้อย่างไร? ยิ่งเธอรู้สึกกังวลมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับส้อมในมือ เธอพยายามหยิบอีกชิ้นขึ้นมา และเขาก็ทำแบบเดียวกัน

ซาบริน่ารีบดึงมัน เซบาสเตียนก็ทำเช่นเดียวกัน เมื่อเห็นท่าทางเย็นชาของเขา ซาบริน่าก็รู้ว่าถ้าเธอไม่จัดการทุกอย่างบนโต๊ะให้เสร็จ เขาจะไม่ยอมปล่อยมันให้เธอ เมื่อคิดได้เช่นนั้น ซาบริน่าก็เปลี่ยนไปหาเนื้ออีกชิ้นหนึ่ง

สุดท้ายเขาก็เลือกชิ้นเดียวกับเธออีกครั้ง ส้อมของเขาตรึงชิ้นเนื้อของเธอไว้

ทำไมมันถึงเกิดขึ้นอีกแล้ว? ซาบริน่าไม่กล้าขยับ เขาปล่อยให้เธอเอาเนื้อไป ซาบริน่าดึงส้อมของเธอกลับพลางปิดบังใบหน้าขณะรับประทานสตูว์โดยไม่แตะต้องเนื้อเลย

เซบาสเตียนไม่ใส่กับข้าวอื่น ๆ ลงในถ้วยอีกเลย เขาไม่ได้บังคับเธอ ตรงกันข้าม ในทุกสองสามคำที่เธอตัดเข้าปาก เขาจะใส่เนื้อชิ้นหนึ่งลงในชามของเธอ เมื่อเธอรับประทานเนื้อเสร็จและยัดเข้าไปอีกไม่กี่คำ เขาจะใส่กับข้าวอย่างอื่นลงในชาม มันดำเนินไปแบบนั้น โดยเธอไม่เคยเงยหน้าขึ้นเลย และเขายังคงตักกับข้าวให้กับเธอ

ซาบริน่าพยายามอย่างเต็มที่ที่จะรับประทานอาหารให้หมด ในที่สุด เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอก็รู้ว่าเขารับประทานเสร็จแล้ว เขาไม่ได้แค่ตักกับข้าวให้เธอ แต่เขากำลังรับผิดชอบส่วนของเขาไปด้วยเช่นกัน

ซาบริน่าอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา เขาเป็นผู้ชาย ความอยากอาหารของเขาเยอะกว่าเธอมาก เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงคืนที่ผ่านมาว่าริมฝีปากของเขาปิดผนึกริมฝีปากของเธออย่างไร และริมฝีปากของเธอพอดีกับเขาแค่ไหน เมื่อคิดเช่นนั้น เธอก็หน้าแดงขึ้นมาทันที

“เธอเป็นอะไร?” เซบาสเตียนถาม

"คือว่า...ขอบคุณนะคะ คุณหาโรงเรียนอนุบาลให้ไอโนะ แถมยังสร้างห้องของเล่นที่ดีให้ลูกอีก” คำพูดของซาบริน่าจริงใจ