บทที่ 315

ฟรอสต์อดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมา

มันคงแปลกพิลึกแหละถ้าเขารักเธอจริง ๆ!

ลูกสาวของอาชญากร... ใครจะรักเธอได้ลง?!

ขณะกำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฟรอสต์เริ่มวางแผนบางอย่างในหัว จากนั้น เธอก็ลูบศีรษะของไอโนะเบา ๆ และพูดว่า “เดี๋ยวฉันวาดรูปให้หนูเองจ้ะ”

ไอโนะส่ายศีรษะ “ไม่จำเป็นค่ะ หนูต้องการทำให้เสร็จด้วยตัวเอง นั่นเป็นวิธีเดียวที่หนูสามารถแสดงความจริงใจได้”

ฟรอสต์พูดไม่ออก ไอโนะช่างเป็นเด็กอัจฉริยะจริง ๆ

เธอตัดสินใจว่าเมื่อเธอแต่งงานเข้าไปในตระกูลแล้ว สิ่งแรกที่เธอต้องทำคือกำจัดเด็กอัจฉริยะคนนี้ออกไปเสีย!

“ก็ได้จ้ะ ฉันจะทำตามที่หนูบอก” ฟรอสต์พูดออกมา

สีเทียนมาถึงอย่างรวดเร็ว เงินช่วยให้สิ่งต่าง ๆ เร็วขึ้นจริง ๆ แม่บ้านใช้เงินห้าร้อยดอลลาร์เพื่อซื้อสีเทียนกองใหญ่ซึ่งมีสีเขียวอย่างน้อยสิบสี ไอโนะหยิบดินสอสี กรรไกร และกระดาษ และเริ่มวาดอย่างจริงจัง

ฟรอสต์จะพยายามดูว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่เป็นครั้งคราว แต่ไอโนะจะหยุดเธอทุกครั้ง โดยบอกว่ามันเป็นความลับ

เธอขมวดคิ้ว แต่ในที่สุด เธอก็ตัดสินใจที่จะไม่มอง

ฟรอสต์ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อยว่ายายเด็กนี่กำลังพยายามทำอยู่ เธอเพียงแค่ต้องการได้รับความโปรดปรานจากเด็กผู้หญิงคนนี้เท่านั้น ถ้าของขวัญของไอโนะดูไม่น่าดึงดูดใจ เธอก็แค่โยนความรับผิดชอบทั้งหมดให้กับเด็กคนนี้ก็จบเรื่อง

ขณะที่ไอโนะทำงานอย่างรวดเร็ว เธอก็ทำของขวัญเสร็จหลังจากนั้นไม่นาน แม้ว่าจะพับกระดาษจนเสร็จแล้ว เธอก็ยังไม่ปล่อยให้ฟรอสต์เห็นและซ่อนผลงานนั้นไว้ในมือ

“เสร็จแล้ว” ไอโนะพูดด้วยน้ำเสียงแสนอ่อนหวาน “คุณช่วยพาหนูไปหาคุณปู่ทวดเดี๋ยวนี้เลย”

"ไปกันเถอะ!" ฟรอสต์กำลังจะจับมือไอโนะ แต่เธอก็ดึงกลับอย่างรวดเร็ว

"อะไร?" ฟรอสต์ถาม

ไอโนะตอบว่า "แม่ของหนูบอกว่าข้างนอกมีคนไม่ดีอยู่เยอะ"

ฟรอสต์เอ่ยถามเด็กหญิงตัวน้อยอย่างตั้งใจว่า “มีใครเคยบอกหนูไหมว่าแม่ของหนูเป็นคนไม่ดีเหมือนกัน?”