บทที่ 47

เซลีนนั่งบนเก้าอี้ทรงกลมและมองเซบาสเตียนด้วยความชื่นชม ท่าทางของเซบาสเตียนที่เห็นได้คือเขาวางแขนข้างหนึ่งไว้บนขอบโซฟา ไขว้ขาเรียวยาวของเขา และถือซิการ์ที่ริบหรี่อยู่ในมือที่ทำให้คนอื่น ๆ รู้สึกถึงความเย็นชาและไร้หัวใจ

โต๊ะกาแฟระหว่างพวกเขาทั้งสองคนมีขนมชั้นเยี่ยมมากมายอยู่บนนั้น

มาการอง ซูเฟล่ ช็อกโกแลตครัมเบิ้ล และไส้กรอกซาเชอร์ แต่ละอันมีขนาดเล็กและสามารถรับประทานได้ในคำเดียว

อย่างไรก็ตาม แต่ละรายการมีราคาตั้งแต่ 10 ถึง 20 ดอลลาร์ต่อชิ้น

ของโปรดของเซลีนคือพุดดิ้งลูกพีช

ซาบริน่าไม่เคยกินของหวานชิ้นเล็ก ๆ ที่ประณีตและน่ารักขนาดนี้มาก่อน แต่เธอจำพวกมันส่วนใหญ่ได้

ตอนที่ยังอาศัยอยู่ในครอบครัวลินน์ เธอมักจะเห็นเซลีนรับประทานของเหล่านี้

เซลีนเติบโตขึ้นมาพร้อมกับชีวิตที่ดีตั้งแต่อายุยังน้อย ถ้าเซลีนต้องการอะไรบางอย่าง ลินคอล์นและเจดจะหามาประเคนให้เธอ ตอนนี้เซลีนมีแฟนหนุ่มที่ร่ำรวยและมีอำนาจอย่างเซบาสเตียน เซบาสเตียนก็จะซื้อทุกอย่างเพื่อให้เธอเลือกและรับประทานเช่นกัน

ซาบริน่ากลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว เธอหิวมาก

ไม่แน่ใจว่าเสียงกลืนน้ำลายของซาบริน่านั้นดังเกินไปหรือว่าเธอจ้องมาที่เซลีนเป็นเวลานานหรือเปล่า เซลีนหันกลับมาและเห็นซาบริน่าที่มีท่าทางอึดอัดอยู่ที่ทางเข้า

เมื่อสบตากัน ดวงตาของเซลีนก็เต็มไปด้วยการแสดงออกที่ยุแหย่และหยิ่งผยอง

เซลีนและพ่อแม่ของเธอก็กลัวตายเช่นกัน

พวกเขาสอดแนมเซบาสเตียนที่โรงพยาบาลเป็นเวลานาน เมื่อพวกเขาพบว่าเซบาสเตียนเข้าไปในห้องฉุกเฉินและทำให้ของซาบริน่าเย็นลงอย่างเป็นธรรมชาติ พวกเขาก็ยิ่งหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก

ทั้งสามคนนั่งอยู่ในรถอย่างใจจดใจจ่อสองถึงสามชั่วโมง เมื่อพวกเขาตกอยู่ในภาวะทำอะไรไม่ถูก พวกเขาเห็นเซบาสเตียนเดินออกมา ในขณะที่รับสายโทรศัพท์ เซบาสเตียนพูดอย่างเย็นชาทางโทรศัพท์ว่า “จ่ายค่ารักษาพยาบาลให้เธอล่วงหน้าแล้ว ที่เหลือให้เธอจ่ายเอง!”

คำพูดเหล่านั้นมอบความรู้สึกโล่งใจให้เซลีนและครอบครัวในทันที

อย่างไรก็ตาม เซบาสเตียนช่วยซาบริน่าไว้เพราะเธอมีประโยชน์สำหรับแม่ของเขาอยู่บ้างและไม่มีสิ่งอื่นใด

เซลีนยืนและรออยู่ข้างนอกบ้านพักของเซบาสเตียนอย่างน่าเวทนาในตอนบ่าย ทันทีที่เธอเห็นเซบาสเตียนกลับมาเธอก็เดินเข้าไปหาเขาทันทีและพูดด้วยความจริงใจเป็นที่สุดว่า “เซบาสเตียนที่รัก ซาบริน่าเป็นอย่างไรบ้างคะ? ฉันรู้ว่าแม่ของคุณทิ้งซาบริน่าไปไม่ได้ ดังนั้นคุณจึงต้องเก็บซาบรินาไว้”

“อะไรอยู่ในมือเธอ?” เซบาสเตียนถามเธอ