บทที่ 61

“เธอต้องการอะไร?” น้ำเสียงของซาบริน่ายังคงเงียบสงบและเหินห่าง

“แกไม่คิดว่าตัวเองไร้ค่าไปหน่อยเหรอ ซาบริน่า? ฉันลักพาตัวแกมาฆ่าและก็เกือบจะสำเร็จ แต่ท่านเซบาสเตียนก็พาแกหนีรอดออกไปได้ แต่ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าฉันอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ เขาก็ไม่ได้มีกระจิตกระใจที่จะลงโทษฉันเลย จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังไม่มีแผลสักแผลเลยนะ แกก็เป็นแค่ภรรยาขี้แพ้เท่านั้น!” เซลีนระบายความหงุดหงิดอย่างเย่อหยิ่ง

“รังควานฉันทางโทรศัพท์ต่อไปนะ แล้วฉันจะบอกเรื่องนี้กับแม่ของเซบาสเตียน แล้วคราวหน้า ตอนที่แม่ของเซบาสเตียนถามหาเธอและแม่ของเธอ มันจะไม่จบแค่ให้แม่เธอตบหน้าเธอแค่นั้นนะ แต่หน้าเธอยับเยินทั่วหน้าเลยดีกว่า ฉันก็อยากจะรู้ว่าเธอจะแต่งงานกับเซบาสเตียนด้วยใบหน้าที่เสียโฉมอย่างนั้นได้ยังไง!”

“ทำไม แก.. .” เซลีนหมดคำพูดจากน้ำเสียงที่รุนแรงของซาบริน่า เธอหยุดครู่หนึ่งก่อนจะเย้ยหยันอย่างมีเลศนัยและพูดต่อ “รออีกหน่อยเถอะ ซาบริน่า อีกไม่นานทุกคนจะได้เห็นธาตุแท้ของแก!”

“เธอหมายความว่ายังไง?” ซาบริน่าถาม

“บาย!” ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม เซลีนวางสายไปอย่างผู้ชนะ

ซาบริน่าคิดในใจ 'ธาตุแท้?’ คนพวกนั้นจะทำอะไรกับเธออีก? เธอใช้ชีวิตแทบจะเป็นฝุ่นละอองแล้ว เงินสามพันที่ไนเจลมอบให้เธอ คือทั้งหมดที่เธอมี ยิ่งไปกว่านั้น เธอกำลังตั้งท้องอยู่โดยที่ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเด็กด้วยซ้ำ และตอนนี้เธอก็มีพันธสัญญาซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของเซบาสเตียนอีกด้วย’

เธออาจได้รับความช่วยเหลือจากไนเจลเป็นครั้งคราว นั่นเพราะเธอทำงานภายใต้คอเนอร์ กรุ๊ป และยังมีมาร์คัสเพิ่มเข้ามา ดูเหมือนว่าเธอจะรายล้อมไปด้วยผู้ชายที่ร่ำรวย