บทที่ 63

“ช่วยหลีกทางด้วยค่ะ” ซาบริน่าขอร้องด้วยท่าทีรังเกียจ โดยไม่สนใจที่จะมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า เธอไม่เคยชอบผู้หญิงคาบช้อนเงินช้องทองมาเกิดที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านอยู่แล้ว

มินดี้ขวางทางซาบริน่าและเอ่ยถามต่อ “ไม่มีปัญญาหาเงินแล้วล่ะสิท่า?”

“สนใจแต่เรื่องของตัวเองเถอะค่ะ!” ซาบริน่าโต้กลับ

“ฉันรู้ว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่กระเสือกกระสันอยากปีนป่ายไปยังจุดสูงสุด แต่กลับไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรถึงขึ้นไปได้ การเลือกเป็นหนึ่งในพนักงานบริการในงานเลี้ยงที่ตระกูลฟอร์ดจัดขึ้นเพื่อหาภรรยาของท่านเซบาสเตียน และใช้สิ่งนี้เป็นบันไดนั้นค่อนข้างจะทะเยอทะยานไปหน่อยนะ น่าเสียดายที่เธอถูกเซบาสเตียนหลอกใช้ก็เท่านั้น”

ซาบริน่าต้องการจะเสียเวลากับผู้หญิงคนนี้ และไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการเดินออกไปพร้อมอาหารทั้งหมดที่เธอซื้อมา แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะมินดี้ขวางทางเธอที่ทางเข้าอยู่

“รสนิยมเธอดีไม่เบาเลยนิ” มินดี้พูดต่อ “ที่จะเลือกมาร์คัส ลูกพี่ลูกน้องของฉันเป็นเป้าหมายในงานเลี้ยง เธออาจจะไม่รู้เรื่องนี้นะ ในแง่ของความร่ำร่วยและอำนาจ ตระกูลชอว์เป็นรองแค่ตระกูลฟอร์ดเพียงตระกูลเดียวเท่านั้น น่าเศร้าที่ตระกูลชอว์ขึ้นชื่อในเรื่องความเข้มงวดในระเบียบวินัยอย่างยิ่ง คุณปู่ของฉันและตระกูลชอว์จะไม่ยอมให้มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเธอและลูกพี่ลูกน้องของฉัน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงแม้ว่าเขาจะมีความสุภาพ แต่เขาก็ปฏิเสธที่จะให้เธอยืมเงินอยู่ดี”

คำพูดของมินดี้เสียดแทงไปที่หัวใจของซาบริน่าราวกับลูกศรที่แหลมคม ย้ำเตือนอีกครั้งว่าเธอหลอกตัวเองเรื่องการขอความช่วยเหลือจากมาร์คัสในงานเลี้ยงของเซบาสเตียนไปได้อย่างไร เป็นไปได้ว่าเธอเป็นที่รู้จักในหมู่คนชนชั้นสูงทั้งหมดในขณะที่ผู้คนนินทาเธอโดยพูดว่า “ดูผู้หญิงหากินที่ต่ำต้อยนั่นสิ เธอกล้าดียังไงที่จะขอเงินกับคนแปลกหน้าในการพูดคุยกันเป็นครั้งแรกเท่านั้น เธอคิดว่าเงินงอกเงยมาจากต้นไม้อย่างนั้นเหรอ?” หรือ “แหม แค่สองพันเองนะ แต่ฉันเดาว่าขอทานมันขอไม่เลือกอยู่แล้ว ช่างโง่เง่าเสียจริง”

ใบหน้าของซาบริน่าแสดงอารมณ์ออกมาอย่างหลากหลาย ขณะที่ความรู้สึกและความอัปยศอดสูที่ยากจะอธิบายได้เกิดขึ้นในใจ แต่เธอไม่เคยเป็นคนที่แสดงออกและปกป้องตัวเองได้ดี เธอทำได้เพียงตอบโต้อย่างเรียบเฉย “คุณมีกลิ่นปากน่ะค่ะ”