บทที่ 65

“ฉันเป็นใครไม่เกี่ยวกับเธอหรอก สิ่งสำคัญคือฉันจะไม่ยอมให้ผู้หญิงแบบเธอเข้าใกล้หลานชายของฉันเด็ดขาด!” ท่านผู้อาวุโสชอว์มองซาบริน่าตั้งแต่ตัวจรดเท้าขณะที่บอกปัด

หญิงสาวตรงหน้าเขาหน้าถอดสีจนซีดเผือด ชัดเจนได้ว่าเธอมีประสบการณ์กับผู้ชายมาพอตัว เครื่องสำอางบนใบหน้าของเธอไม่สามารถจะความต่ำทรามของเธอเอาไว้ได้ และรองพื้นหนาเตอะบนใบหน้าดูเหมือนจะกระเด็นหลุดออกมาทุกครั้งที่ซาบริน่าพูด ทั้งหมดทั้งมวลนั้นบวกกับชุดที่เธอสวมใส่อยู่ทำให้เธอดูเหมือนจะนิยายความหมดของคำว่าโสเภณีได้เป็นอย่างดี

‘ผู้หญิงแบบนี้กล้าดียังไงมาล่อลวงผู้ชายจากตระกูลชอว์น่ะ?’ เขาคิด

“โอ้ คุณปู่ชอว์ บังเอิญจังเลยนะคะ ทำไมคุณปู่ถึงมาที่นี่ได้?” มินดี้เอ่ยโดยใช้น้ำเสียงที่ประหลาดใจ ขณะที่แสร้งทำเป็นมองเห็นท่านผู้อาวุโสชอว์ในที่สุด

เธออดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปยังซาบริน่าอย่างผู้ชนะ และภูมิใจเป็นอย่างมากที่สามารถสร้างผลงานชิ้นโบว์แดงนี้ขึ้นมาได้

มินดี้ให้ซาบริน่าแต่งตัวและแต่งหน้าแบบนั้น เธอวางแผนให้ท่านผู้อาวุโสชอว์มาที่นี่ในเวลานี้ เพื่อแสดงให้เขาเห็นว่าผู้หญิงคนนี้ช่างต่ำต้อยยิ่งนักสำหรับท่านผู้อาวุโสชอว์

มินดี้เป็นลูกสาวของป้าของมาร์คัส มินดี้เติบโตมากับครอบครัวชอว์ พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก ดังนั้นแม่ของมาร์คัสจึงรับเธอมาและเลี้ยงดูเธอในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลชอว์ ด้วยเหตุนี้ มินดี้จึงถือว่าตัวเองเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลชอว์มาโดยตลอด

และในฐานะลูกสาวคนโตของตระกูลชอว์ เธอถือว่าตัวเองเป็นผู้สมัครที่มีคุณสมบัติในการเป็นภรรยาของเซบาสเตียนมากที่สุดในเมืองเซ้าท์ ซิตี้ แต่ความฝันนั้นก็พังทลายลง เมื่อเซบาสเตียนจูบซาบริน่าต่อหน้าแขกทุกคนที่งานเลี้ยงเธอไม่สามารถบรรยายถึงความคับข้องใจที่รู้สึกได้ และถ้าในวันนั้นมาร์คัส ลูกพี่ลูกน้องของเธอไม่ห้ามเอาไว้ เธอคงจะทำลายใบหน้าของซาบริน่าไปแล้ว