บทที่ 72

“ไนเจล ช่วยพวกเราด้วย!”

“ในตอนนี้ มีแต่คุณเท่านั้นที่สามารถพูดคุยกับลูกพี่ลูกน้องของคุณได้”

“ฉันขอร้องล่ะไนเจล ถ้าคุณเต็มใจที่จะช่วยฉัน ฉันจะยอมยกรถสปอร์ตรุ่นโปรดใหม่ล่าสุดให้...โดยไม่มีเงื่อนไขเลยก็ได้!”

ไนเจลยังคงยิ้มขณะตอบ “พูดแบบนั้นเองนะ!”

“เออสิ!”

“เอาล่ะ ฉันจะให้คำมั่นสัญญากับพวกคุณทั้งหมด มันจะต้องไม่เป็นไร! พวกคุณจะไม่เป็นไรอย่างแน่นอน ลูกพี่ลูกน้องของฉันจะไม่ขัดขวางครอบครัวที่มีอิทธิพลของพวกคุณเพียงเพราะผู้หญิงที่ดูเหมือนขอทานแบบนั้นอย่างแน่นอน เขายุ่งอยู่กับการจัดการเรื่องของตัวเองมาก เขาจะมีเวลามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของพวกคุณทุกคนได้ยังไง?”

“แค่เล่นต่อกันไปเลย… ทุกคน ขอให้สนุกนะ”

“ก็ดี ถ้าไนเจลพูดแบบนั้น ฉันได้สบายใจมากขึ้น”

“ให้ไนเจลเป็นผู้จัดงานหลักในกิจกรรมต่อไป แบบนี้ เราจะได้เล่นสนุกจนหนำใจไปเลย”

“ขอบคุณนะ ไนเจล!”

“มันไม่ใช่เรื่องใหญ่!” ไนเจลยิ้มอย่างมีเลศนัย

แม้ว่าการล่องเรือจะหรูหราและยิ่งใหญ่ แต่ตอนนี้พวกเขาขาดใครบางคน เช่นซาบริน่าที่พวกเขาสามารถเล่นด้วยเพื่อความบันเทิงได้ ยิ่งไปกว่านั้น การมาของเซบาสเตียนทำให้ทุกอย่างหยุดชะงัก และพวกเขาไม่รู้สึกสนุกอีกต่อไป

การล่องเรือสิ้นสุดลงไม่นานหลังจากนั้น

ระหว่างที่เซย์นกับไนเจลเดินทางกลับ ไนเจลพูดด้วยความตื่นเต้น “เซย์น ฉันคิดว่าฉันจะไม่มีโอกาสได้เล่นกับผู้หญิงคนนั้นอีกต่อไปแล้ว หลังจากที่คนพวกนั้นเล่นกับเธอในวันนี้ ฉันไม่ได้คาดหวังว่าพวกเขาจะคว้าน้ำเหลว... ดูเหมือนว่าผู้หญิงต้องห้ามคนนั้นยังคงเป็นของฉันอยู่นะ!”