บทที่ 28

ภายใต้การตบหลังของฉีจื่อฟู่ ไม่ง่ายเลยกว่านางถานจะกลับมาหายใจได้คล่อง

นางชี้ฉีอวี่เยียน พลางเอามือทาบอกพร้อมเอ่ยว่า “เจ้า...เจ้า...เจ้ามันเลอะเลือน!”

ไหนเลยฉีอวี่เยียนจะสนใจว่าเลอะเลือนไม่เลอะเลือนอะไร ทันใดนั้นก็เริ่มโวยวายใหญ่โต เพื่อสินเดิมสองร้อยหาบ เพื่อการแต่งงานที่มีหน้ามีตา ทำให้พี่น้องของนางทุกคนต้องอิจฉานาง กระทั่งเพื่อให้สตรีสูงศักดิ์แห่งเมืองจิงพากันอิจฉานาง

นางจึงไม่แยแสกิริยาสตรีสูงศักดิ์ของตน และลงไปชักดิ้นชักงอบนพื้น “ข้าไม่สน! ข้าไม่สน! ท่านแม่ ข้าต้องการสินเดิมมากเท่านั้น! หากท่านไม่ยอมให้ข้า ข้าก็จะชักดิ้นชักงอให้ตายอยู่ที่จวนมันนี่แหละ!”

นางถานเดือดจนกระทืบเท้า “เจ้า! นางคนเนรคุณ!”

ไหนเลยฉีอวี่เยียนจะสนใจเรื่องเนรคุณไม่เนรคุณอะไร ในใจมีเพียงเรื่องดีอย่างแต่งงานใหญ่โตมีหน้ามีตาเท่านั้น “ท่านแม่ หากท่านแม่ไม่ยอมให้เลย ต่อไปข้าจะไม่เรียกท่านแม่ว่าท่านแม่อีก!”

ตัวนางแต่งงานออกไป หรงจือจือดันเป็นคนให้สินเดิมทั้งหมด เช่นนั้นท่านแม่จะมีความหมายอะไรกับตัวนางอีก?

นางถานไม่คิดไม่ฝันว่า ฉีอวี่เยียนจะเอ่ยคำพูดเช่นนี้ออกมาได้ ในใจของฉีอวี่เยียน ที่นางถานทุ่มเทไปทั้งหมดในหลายปีมานี้ กลับไม่ควรค่าให้พูดถึง!

นางจุกอกไปหมด ครานี้ลูกชายคนโตแสนดีช่วยทำให้นางหายใจได้คล่องอีกครั้ง ทว่ายังไม่ทันได้หายใจคล่อง นางก็พลันเป็นลมไปเสียก่อน

ตอนนี้ฉีอวี่เยียนเองก็ตกใจจนหยุดร้องไห้แล้ว

ทำให้มารดาเดือดดาลจนเป็นลม หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เช่นนั้นชื่อเสียงของตนก็หมดกันแล้ว!

สาวใช้เฉินรีบมองไปที่หรงจือจือแล้วเอ่ยว่า “ฮูหยินซื่อจื่อ ท่านรีบมาช่วยเร็วเข้า ท่านรู้วิชาแพทย์นี่!”

หรงจือจือชำเลืองมองลวก ๆ ทีหนึ่ง ก็แค่เป็นลมไม่ตายหรอก

นางเอ่ยขึ้นอย่างกับว่าไม่ใช่ธุระกงการของตน “ไปหาหมอประจำจวนเถอะ ก่อนหน้านี้ท่านแม่บอกว่าฝีมือรักษาข้าไม่ดี เกรงว่าข้าจะทำให้นางตาย ตอนนี้ข้าไม่ขอสอดมือจะดีกว่า”

สาวใช้เฉิน “...”

ฮูหยินซื่อจื่อพูดถูก ก่อนหน้านี้ฮูหยินเคยกล่าวเอาไว้จริง ๆ ก่อนหน้านี้ฮูหยินเกือบเป็นโรคหลอดเลือดสมอง ฮูหยินซื่อจื่อเป็นคนฝังเข็มช่วยชีวิตฮูหยินเอาไว้ ทว่าเมื่อฮูหยินฟื้นขึ้นมากลับด่ายกใหญ่

ด่าว่า “เจ้าเข้าใจวิชาแพทย์จริงหรือ? เจ้าฝังเข็มบนร่างข้ามั่วซั่ว เจ้าคิดจะทำให้ข้าตายหรืออย่างไร?”

แม้หลังจากนั้นหมอประจำจวนจะกล่าวแล้วว่า ต้องขอบคุณเข็มเหล่านั้นของฮูหยินซื่อจื่อก็ตาม ทว่าฮูหยินก็ยังไม่พอใจ ยังด่าทอฮูหยินซื่อจื่อสาดเสียเทเสียอีกประโยค: แมวตาบอดเจอหนูตาย ต่อไปอย่าทำอะไรไม่ดูตาม้าตาเรือเช่นนี้อีก