บทที่ 182 : เป็นแฟนให้คุณหนึ่งวัน

จิงเฉินนิ่งเงียบไปสักพัก ในใจของซินเหยารู้สึกถึงความตื่นเต้นและกลัวกลัว เธอคิดอยู่ในใจว่า เธอพูดได้ใจเกินไปแล้วหรือเปล่า?

ป๊ะป๋าน่ะเป็นคนที่อารมณ์ไม่ค่อยจะคงที่ อีกอย่างเขาก็ไม่ใช่ผู้ชายที่อบอุ่น วิธีนี้น่าจะใช้ไม่ได้ผลกับคนอย่างเขา

เธอคิดอยู่ในใจ ว่าเธอควรจะขอโทษเขาหรือเปล่า? บอกว่าเมื่อกี้เธอแค่พูดเล่น

เธอยังไม่ทันได้ตัดสินใจ จิงเฉินก็ขมวดคิ้วขึ้นและพูดออกมาว่า : "ผู้ชายและผู้หญิงเป็นแฟนกันหรืออยู่ด้วยกัน ต้องเล่นกันแบบนี้หรอ?"

"ห๊ะ.......?" ซินเหยามองไปที่เขาและเห็นเขากำลังถามความคิดเห็นของเธอด้วยสีหน้าที่จริงจัง สีหน้าครั้งนี้ มันไม่เหมือนกับสีหน้าทุกครั้งที่เย็นชา รอบนี้มันมีความเจ๋อๆ ซื่อๆหน่อย ซินเหยาเธอเกือบจะโดนความน่ารักนี้ทำให้เธอต้องคุกเข่าลงไปแล้ว เพราะมันน่ารักมากจริงๆ

นี่คงเรียกว่าความแบ๊วกรุบของป๊ะป๋าสินะ ไม่ทำตามกฎอีกแล้วนะ ไอ้บ้า

โอ้ยยย น่ารักจริงๆ

"ใช่สิ ภารกิจของแฟนกันก็คือคบกัน ไม่ใช่ทำงานสักหน่อย เพราะงั้นไม่ต้องจริงจังอะไรมาก ทั้งสองคนจะต้องดูสนิทสนมกัน เมื่อกี้ที่ฉันหยิกไปที่แก้มคุณมันก็เป็นการแสดงความสนิทสนมกันอย่างหนึ่ง คนคบกันน่ะ ผู้ชายจะต้องยอมผู้หญิง ต้องโอ๋ผู้หญิง ไม่สามารถทำให้ผู้หญิงโกรธได้ ถ้าผู้หญิงบอกให้คุณไปทางซ้าย คุณก็ไม่สามารถไปทางขวา ถ้าผู้หญิงบอกให้คุณคุกเข่าลง คุณก็ไม่สามารถนอนลงได้ ผู้หญิงชอบอะไร คุณต้องให้สิ่งที่พวกเขาต้องการ ต้องทำให้เธอพอใจทุกอย่าง ยังมีอีกเยอะมาก เอาเป็นว่าสิ่งที่ผู้หญิงพูดต้องฟังทั้งหมด ห้ามทำให้ผู้หญิงโกรธโดยเด็ดขาด" ซินเหยาพูดอธิบายให้เขาฟังถึงวิธีการคบหากันด้วยสีหน้าที่จริงจัง

จิงเฉินฟังอย่างตั้งใจ ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าตรงไหนมันไม่ถูกหรือเปล่า? มันแปลกๆอยู่หน่อยๆ

"คุณแน่ใจใช่ไหมว่าคุณจะเป็นแฟนฉันหนึ่งวันวันนี้?" หลังจากที่เธอพูดจบก็ผงกหัว แสดงให้เห็นว่าสิ่งที่ตัวเองพูดเมื่อกี้นั้นมันถูกมาก เวลาคบกันก็ต้องแบบนี้

"แบบนี้ผู้ชายก็ไม่ได้รับความยุติธรรมแล้วน่ะสิ ไม่มีสิทธิ์อะไรเลย" จิงเฉินพูดอย่างไม่พอใจ

"งั้นผู้ชายก็ไม่ต้องคลอดลูกนี่คะ พวกเราจะต้องรับผิดชอบในการคลอดลูกและเลี้ยงลูก พวกคุณแค่นอนอยู่บนเตียงทำให้มันจบจบและเล่นไปอย่างสบายใจเฉิ่ม แต่ผู้หญิงต้องอุ้มท้องถึงเกือบ 10 เดือน แบกรับภาระความเจ็บปวด ถึงวันที่ลูกคลอดออกมาแล้ว ลูกยังจะต้องใช้นามสกุลของผู้ชายอีก นี่มันก็ไม่แฟร์นะคะ ถ้าเกิดว่าพวกผู้ชายสามารถทำแทนเรื่องพวกนี้ได้ ผู้หญิงอย่างเราก็สามารถยอมไม่มีสิทธิ์ได้ค่ะ" เธอพูดออกมาอย่างเหิมเกริมและมั่นใจ

เธอรู้สึกว่าตัวเองพูดมีเหตุผลมาก ปรบมือให้ตัวเองจริงๆ

"ที่คุณพูดมาก็มีเหตุผลนะ" เขาพยักหัว แสดงความรู้สึกออกมาว่าเห็นด้วยกับความคิดของเธอ

"เพราะงั้นวันนี้คุณต้องฟังฉัน ถ้าฉันอยากจะหยิกแก้มคุณ คุณก็ไม่สามารถปฏิเสธได้" เธอรู้สึกได้ใจเป็นอย่างมาก

จากนั้นก็ยกมือเธอขึ้นมาสองข้าง พร้อมที่จะหยิบไปที่ใบหน้าอันหล่อเหล่าใบนั้นของป๊ะป๋าแล้ว

พอถึงไฟแดง เขาก็หยุดรถลง จากนั้นก็จับไปที่มือของเธอที่กำลังยื่นเข้ามาอย่างแน่นและพูดว่า : "ที่บอกว่าให้ฟังคุณ คือตัดสินใจแล้วว่าจะไปโรงแรมแล้วให้ผมจัดไปหนึ่งดอก จากนั้นคุณก็อุ้มท้องอีกประมาณเกือบ 10 เดือน แบกรับความเจ็บปวดนั้นแล้วคลอดลูกให้ผมใช่มั้ย?"

ไอ้บ้าเอ้ย! ทำไมถึงได้ข้อสรุปแบบนี้?

เธอจ้องไปที่ป๊าป๋าด้วยตาเขม้น ไม่รู้จริงๆว่าเขาได้บทสรุปนี้มาได้ยังไงกัน?

"ใครพูดแบบนี้กัน" เธอชักมือออก แต่ว่ามัน ชัก ชัก ชักไม่ออก มันโดนเขาจับไว้แน่น

"คุณบอกให้ผมฟังว่าไม่สามารถทำให้คุณโกรธ ต้องทำให้คุณพอใจทุกอย่าง ยังจะต้องให้คุณหยิกแก้ม เพราะว่าคุณคลอดลูกมันเจ็บปวดมาก คุณไม่ได้ให้ผมทำวันนี้เพื่อแลกวันหน้าหรอ?" จิงเฉินถามขึ้นอย่างจริงจัง

ซินเหยา : ......

สิ่งที่ป๊ะป๋าพูดมามันก็ดูมีเหตุผลอยู่นะ เธอหมดคำจะพูดกลับไปจริงๆ

"อย่างคุณเขาเรียกว่าเป็นการสับเปลี่ยนความคิด" เธอรู้สึกโกรธเอามาก

"คุณรู้สึกว่าผมพูดไม่ถูกตรงไหน?" จิงเฉินถาม

ซินเหยา : ......

แม่เจ้าเธอหมดคำพูดกับคนอย่างป๊ะป๋าจริงๆ เพราะป๊ะป๋าพูดดูมีเหตุผลมาก เธอไม่สามารถหารูโหว่มาตอบกลับไปได้เลย