ตอนที่ 6
บทที่6
October 31, 2026
หนูอินพาร์ท
หลังจากเรื่องแย่ๆผ่านไปมันก็ต้องมีเรื่องดีใช่มะตอนนี้ผมใกล้จะอายุ3ขวบแล้วครับอีก2วันผมแก่ขึ้นอีกปีแล้วมีความสุขแต่อยากโตเร็วกว่านี้สักนิดง่ะ-0-ตลอดเวลาที่ผ่านมาป๊าดูแลผมดีมากติดผมมากๆมากจนขนลุกอะครับผมว่าอีกนิดป๊าก็คงให้ผมไปโรงเรียนแล้วเพราะเฟยเริ่มจะพูดถึงโรงเรียนให้ผมฟังเอาจริงๆเลยมั้ยไม่อยากไปอยากนอนอยู่บ้านไม่อยากตื่นเช้าใครมันจะชอบตื่นเช้ากันต้องตื่นสายๆสิถึงจะเท่ แต่ก็นะยังไงก็ต้องไปผมที่มีความรู้มากอยู่แล้ว(?)เรียนแปปๆก็จบอย่าไปพูดถึงเรื่องนั้นเลยดีกว่าตอนนี้ผมกำลังนั่งมองเฟยอยู่ครับคือก็พยายามไม่คิดแล้วแต่ก็ไม่ได้จริงๆช่วงนี้กันต์กับเฟยชอบหายไปด้วยกันที่สำคัญตอนกลับมาดันมีไอรอยแดงๆตามซอกคอนี้คืออะไรถ้าผมเป็นเด็กทั่วไปคงไม่รู้แต่ไอผมที่อายุจริงๆไม่ใช่น้อยๆแล้วเนี่ยมาเห็นมันก็ต้องรู้อยู่แล้ว
“เฟยคอเป็นไรเยอ”ผมเอื้อมมือไปจิ้มๆที่คอของเฟยอย่างงนะว่าทำไมผมจิ้มถึงก็เพราะที่ผมนั่งคือตักเฟยพอหันไปหามันก็จิ้มถึงอะ
“คะคอ?”
“ช่ายยเป็นสีแดงๆยุงกัดเยอ”ผมแกล้งทำหน้าจริงจังปนขำใส่
“อะอ่อใช่ครับคุณหนูอย่าสนใจเลย”เฟยพูดไปก็หน้าแดงขึ้นเรื่อยๆเขิลอะเด้
“อือๆแล้วปะป๊าไปไหนเยอ”ผมถามเพราะไม่เห็นตั้งแต่เช้าแล้วพอไม่เห็นหน้าก็กลัวว่าจะทิ้งไปอีก
“คุณคริสออกไปเคลียร์งานที่คาสิโนครับอีกเดี๋ยวคงกลับ”
“อ่ออ”อีกเดี๋ยวคงกลับจริงๆใช่มั้ยไม่หายไปอีกจริงๆใช่มั้ยทำไมกลายเป็นคนคิดมากแบบนี้ไปได้ล่ะมู่หลาน!
“หรือคุณหนูจะให้ผมโทรบอกกันต์ว่าคุณหนูคิดถึงคุณคริสดีครับ”
“ไม่ๆ”
“แน่ใจนะครับ”
“ครับ”ไม่อยากดูเป็นเด็กดื้อขี้แงแล้ว..ถึงจะคิดถึงจริงๆก็เถอะ
ป๊าคริสพาร์ท ณ คาสิโน
“คุณคริสครับให้เวลาผมหน่อยนะครับ”เสียงของชายวัยทำงานที่กำลังนั่งขอร้องอยู่ภายในห้องมืดสีดำของคาสิโน
“กูให้เวลามึงมาเท่าไรแล้ว?เงินสักก้อนยังไม่ได้เลย”เสียงกดต่ำของคริสดังขึ้นทำให้ภายในห้องยิ่งมืดดำไปใหญ่
“รอบนี้ผมให้ได้แน่นอนครับ..แต่ผมขอยืมเพิ่มอีกสัก2ล้านนะครับพอผมเล่นได้จะเอามาคืนแน่ๆ”
“ยังมีหน้ามาเอาเพิ่มอีกหรอ!!!คุณรู้มั้ยว่าติดหนี้ผมอยู่เท่าไรแล้วห้ะ!!”
“...”ชายวัยทำงานส่ายหัวไปมา
“เหอะ!คุณติดหนี้ผมอยู่50,000,000!!!”
“ห้ะ!50,000,000ผมยืมคุณไปขนาดนั้นเลยหรอ”ชายวัยทำงานเริ่มตัวสั่น
“อีก2วันถ้ายังไม่ได้เงินตามจำนวนคงรู้สินะว่าเกิดอะไรขึ้น”
“...ไม่นะผมไม่อยากตาย”
“ไม่อยากตายก็หาเงินมาคืน!”
“ผมขอเวลามากกว่านี้ได้มั้ย”
“คุณมีสิทธิ์ต่อรองด้วย?”
“แต่เงินตั้ง50,000,000ผมจะเอามาจากไหนแค่2วัน”
“นั้นมันเรื่องของคุณ กันต์ส่งแขก”
“ครับ”
“เดี๋ยวก่อน!!!ผมมีลูกชายคุณเอาลูกชายผมไปทำงานใช่หนี้แล้วปลอยผมไปหาเงินมาคืน”
“ลูกชาย?”
“ลูกชายผมอายุ7ขวบเค้าค่อนข้างหัวดีแล้วก็เก่งเรื่องต่อยตีผมคิดว่าคงทำงานให้คุณคริสได้บ้าง”
“....”
“คุณคริสครับผมว่ารับไว้ก็ดีนะครับ”เสียงกันต์ดังขึ้น
“เด็กคนนั้นแค่7ขวบจะเอามาทำอะไร”
“ปกป้องคุณหนูไงครับผมว่านำมาฝึกไว้น่าจะดีครับเป็นทั้งเพื่อนเล่นแล้วก็คนคอยดูแล”กันต์พูดขึ้นอีกครั้ง
“...”คริสทำท่าทางนิ่งเงียบไปพักใหญ่
“ตอนนี้ลูกคุณอยู่ไหน”
“โรงเรียนครับ”ชายวัยทำงานรีบตอบทันที
“ไปพาตัวลูกคุณมา..ก่อนไปเซ็นสัญญานี้ด้วย”
“ครับๆขอบคุณมากครับคุณคริส”
————-
ณ โรงเรียนxxxx
“เด็กชายภาคินทร์ มีผู้ปกครองมาขอพบ”เสียงคุณครูดังขึ้น
“ครับ”ผมที่ได้ยินว่ามีคนมาหาก็เดินออกจากห้องไปทันที
“ไอคินๆๆทางนี้”
“พ่อ มีไรหรอครับ”
“ไปกับกู”
“ไปไหนอะพ่อผมกำลังเรียนอยู่นะ”
“กูบอกให้ไปก็ไปดิว่ะ เกี่ยวกับความเป็นความตายพ่อมึงเลยนะ!” “เงียบๆแล้วตามมา”
“ครับ”ถ้าให้ทายพ่อคงไปติดหนี้มาเฟียที่ไหนอีกแล้ว..พ่อพาผมออกจากโรงเรียนก็เรียกแท็กซี่พุ่งตรงมายังคาสิโนแห่งนึง
“พ่อ ที่นี้มันผมเข้าไม่ได้”
“ทำไมจะไม่ได้ หุบปากเลิกถามสักทีรำคาญ!”
พอเดินเข้ามาภายในคาสิโนก็มีกลุ่มคนชุดดำเข้ามายืนล้อมหน้าล้อมหลังผมกับพ่อจนคนในคาสิโนต่างหันมามอง พวกเค้ามาผมกับพ่อเข้ามาภายในห้องสีดำที่มีคนๆนึงกำลังยืนหันหลังให้อยู่
“คุณคริสผมพามาแล้วครับ”
“อื้อ”คริสหันตัวมาช้าๆจ้องลึกไปในตาของเด็กตรงหน้า
“พ่อ...”
“เงียบ!”
“คุณไปได้ปล่อยเด็กนี้ไว้กับผม”
“ครับได้ครับ อยู่ดีๆแล้วเดี๋ยวกูมารับ”
“...”หลังจากพ่อผมออกไปภายในห้องก็เกิดความเงียบ
“ชื่ออะไร”
“ผมชื่อภาคินทร์ครับ..คือ..”
“พ่อนายขายนายให้ฉันนั้นใบสัญญา”
“ไม่จริง”ผมหยิบใบสัญญาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดู ตอนนี้โลกของผมกำลังเปลี่ยนไป..
“นายต้องมาเป็นเพื่อนเล่นลูกชายฉันและคอยปกป้องดูแลเค้าห้ามให้ใครทำร้ายแตะต้องหากมีแผลแม้แต่น้อยนายต้องรับผิดชอบ”
หลังจากที่คริสได้อธิบายรายละเอียดต่างๆเกี่ยวกับการดูแลน้องอินและตกลงข้อเสนอต่างๆกับภาคินทร์คริสไม่คิดที่จะให้ภาคินทร์ต้องทำงานโดยที่ไม่ได้อะไรตอบแทนเงินเดือนของภาคินทร์จะถูกแบ่งออกเป็น2ส่วน ส่วนนึงจะใช้หนี้ส่วนนึงจะให้ภาคินทร์เก็บไว้ เมื่อรอเคลียร์งานทุกอย่างเสร็จก็ได้เดินทางกลับมายังคฤหาสน์ของคริสทันที
หนูอินพาร์ท..
“เสียงรถปะป๊ากลับมาแล้ว”ผมรีบวิ่งออกจากห้องทันทีแต่ดีที่เฟยตามทันมาอุ้มผมก่อนที่ผมจะได้หัวทิ่มลงบันไดอีกรอบ
“คุณหนูWครับอย่าวิ่งแบบนี้อีกนะครับครั้งหน้าเฟยจะตีแล้วนะ”เฟยพูดเสียงดุขึ้นทันที
“น้องอินขอโทษ”
“ลงไปหาคุณคริสกันครับ”เฟยพูดจบก็เดินอุ้มผมลงจากบันไดบางครั้งผมก็คิดนะเฟยอุ้มผมไม่หนักหรอคือเอาจริงๆบอกผมเป็นหมูก็ได้เลยนะ
“ปะป๊าๆ”ผมเรียกคนเป็นพ่อด้วยท่าทางดีใจเมื่อเห็น แต่สายตาของผมก็มาหยุดอยู่ตรงเด็กผู้ชายดูแลคงอายุมากกว่าผมที่เดินตามหลังป๊าและกันต์เข้ามา
“อะไรอ้วนเห็นแล้วเรียกเลย คิดถึงรึไง”
“คุณหนูบ่นหาคุณคริสทั้งวันเลยครับ”เฟยพูดตอบออกไปทันที
“อ้ะ!!จะไปบอกทำไมละะะ”ทำตัวไม่ถูกแล้วครับก็พอเฟยพูดแบบนั้นออกไปป๊าก็ยิ้มแบบไม่น่าไว้ใจอะ
“คิดถึงทีหลังก็ให้เฟยโทรหากันต์ กูจะกลับมาหาทันทีเลย”ป๊าเดินเข้ามาคว้าตัวผมไปอุ้มแทนก่อนที่จะระดมจุฟผมไปทั่ว
“น้ำลายติดแล้วว พอเลยอายคนอื่นมั้ง”
“อายทำไมนี้ลูกกูจะทำอะไรก็ได้ที่สำคัญพวกนี้ก็เห็นออกจะบ่อย”คริสพูดน้ำเสียงกวนๆกลับมาทันที
“ปะป๊าแล้วคนนั้น”ผมชี้ไปทางเด็กชายที่ยืนเงียบมาตั้งแต่ต้นสายตาท่าทางออกจะดูไม่เป็นมิตรแต่ผมคิดว่าเค้าต้องเป็นคนดีแน่ๆใจมันบอกแบบนี้อะครับ
“อ่อ มานี้”ป๊าเรียกให้เด็กคนนั้นเข้ามาใกล้ขึ้น
“แนะนำตัวสิ”
“ครับ เอ่อคุณหนูผมชื่อภาคินทร์ตั้งแต่วันนี้จะมาเป็นคนดูแลของคุณหนูครับ”
“คนดูแลเยอ?”ผมพูดอีกครั้งเพราะไม่แน่ใจก็เด็กจะมาเป็นคนดูแลผมได้ไงที่สำคัญผมปกป้องตัวเองได้(?)ถ้ามาเป็นเพื่อนเล่นนี้ว่าไปอย่าง
“ใช่ กูจะให้มันมาดูแลไออ้วนที่โครตซนของกูเวลาไปโรงเรียน”
“ไปโรงเรียนเยอ? ไม่ไปได้มั้ยน้องอินอยากอยู่กับปะป๊า”ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าต้องไปก็เถอะแต่ไม่อยากไปเลยอะ
“ไม่ได้ เป็นเด็กต้องเรียนหนังสือ”
“น้องอินไม่อยากไป ไม่มีใครเล่นกับน้องอิน”ผมพูดเสียงเศร้าๆทันที
“อ้วนที่โรงเรียนมีทั้งครูทั้งเพื่อนมากมายจะไม่มีใครเล่นกับอ้วนได้ไงหื้ม แล้วนี้ยังมีภาคินทร์ด้วย”
“แต่..น้องอินจะเจอปะป๊าน้อยลง..แล้วปะป๊าก็จะทิ้งน้องอินอีก”
“ฟังป๊านะ ป๊าจะไม่ทิ้งเราไปไหนเชื่อป๊านะครับเป็นเด็กดีแล้วต้องไปโรงเรียนนะครับ”
“ครับ..”เป็นครั้งแรกที่ป๊าพูดกับผมดีขนาดนี้มันรู้สึกดีแล้วก็มีความสุขจังเลย
“ป๊าผมขอคุยกับภาคินทร์หน่อยได้มั้ย”ผมสังเกตตั้งแต่เมื่อกี้แล้วครับภาคินทร์มองผมกับป๊าแล้วทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เลยจะต้องมีอะไรแน่ๆ
“กินข้าวก่อนแล้วค่อยคุยกัน เฟยพาคินทร์ไปห้องพักแล้วหาเสื้อผ้าให้ใส่”
“ได้ครับ ตามมา”
หลังจากนั้นผมก็มานั่งทานข้าวกับป๊าพูดคุยอะไรไร้สาระกันไปเพราะอยู่กับป๊าก็ไม่เคยมีสาระอยู่แล้วจนทานข้าวเสร็จผมก็แยกกับป๊าไปอาบน้ำตอนแรกป๊าจะมาอาบให้แต่ไม่ดีกว่าครับ..ป๊าเลยเดินหงุดหงิดเข้าห้องไปเลยผมก็จัดการอาบน้ำกำลังจะแต่งตัวเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
“คุณหนูครับ”
“คินทร์เยอเข้ามาเลยไม่ได้ล็อก”ผมเรียกบอกทันทีจนลืมไปว่ายังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าให้ดี
“!!!”
“อะไรหรอ?”ผมที่เห็นคินทร์เดินเข้ามาพอหันมาเห็นผมก็รีบหันหลังติดประตูทันที แล้วก็นึกได้ว่ายังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า
“ว้าากกก!แปปนะๆ”ผมรีบหยิบชุดนอนลูกเป็ดมาใส่แบบความเร็วแสงก่อนที่จะเรียกให้คินทร์หันมา คือหูหน้าแก้มอะไรแดงไปหมดเลยจะมาเขิลกันทำไมผมก็ผู้ชายนะ
“เขิลอะไรของนายง่ะ ผู้ชายด้วยกัน”
“ขอโทษครับ..ตอนแรกผมคิดว่าคุณหนูเป็นผู้หญิง”
“!!!!?” “ผู้หญิงเยอ!”เห้ยๆเดี๋ยวดิผมผู้ชายทั้งแท่งเลยนะแล้วไงมามองเป็นผู้หญิงอะ
“ขอโทษจริงๆครับ คุณหนูหน้าหวานแล้วก็น่ารักมากแล้วชุดที่ใส่ยังคล้ายกับผู้หญิงผมก็เลย..”จบสิ้นกันชีวิตไออินโดนมองว่าเป็นผู้หญิงไปแล้วคนออกจะหล่อขนาดนี้