บทที่ 5...รุนแรงมากสินะ

“อุ๊ย!” เพราะเธอรู้สึกได้ถึงลำร้อนที่กำลังกระทุ้งง่ามก้นของเธออยู่ เธอจึงรีบผละตัวออกห่างจากกายแกร่ง รีบปั้นหน้าเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรต่อการเปลือยกายล่อนจ้อนของเขา ทั้งที่ในใจสั่นพร่าจนเลือดสูบฉีดไม่หยุด “ตกใจหมดเลยค่ะ”

“ทำไรอยู่ แม่หนูเลือดออกเยอะเลย” เขายิ้มให้เธอเหมือนไม่ได้ห่วงแม่ คว้าเสื้อเชิ้ตกางเกงสเลคจากราวออกมาแล้วสวมใส่อย่างใจเย็น ก่อนจะหยิบชุดคลุมสีขาวของแม่มาถือไว้ “แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะเบบี๋”

“อะไรนะคะ???” เธอตกใจนิดหน่อย เขาจำได้?

“วันเกิดไม่ใช่เหรอ” เขายิ้มตาพราวระยิบ

“โอว” เธออ้าปากหวอ เขารู้ด้วย อดเขินไม่ได้ “ขอบคุณค่ะ แต่คุณรีบไปดีกว่า ได้ยินเสียงแม่ร้องขึ้นมาถึงนี่เลย สงสัยจะไม่ไหวแล้วจริงๆ”

แต่เขาดูไม่กังวลเท่าไหร่ พอได้เสื้อคลุมสำหรับแม่แล้ว เขาเดินนำเธอลงไปยังชั้นล่างอย่างใจเย็น เหมือนชินชากับเหตุการณ์แบบนี้

ซึ่งเป็นไปได้สูงมาก ลำเขาใหญ่โตขนาดนั้น น่าจะเคยทำสาวๆแหกมาแล้วหลายคน !

“โอยยแสบไปหมดแล้วไรอัน เร็วซี่ ฉันโดนเย็บหอยแน่ โอยหอยฉันแหกแบบนี้ ฉันจะทำไง” แม่โวยวายไม่หยุด จนเธออดระอาใจไม่ได้ “ฉันอายเข้าตายเลย อย่าบอกโรงพยาบาลเด็ดขาดนะว่าฉันเป็นหัวหน้าแอร์ บอกว่าฉันเป็นแค่แม่บ้าน!!”