บทที่ 7...เร่าร้อนในสระ

อโณณาหลับตาพริ้ม แนบแผ่นหลังพิงขอบสระน้ำ ขณะพยายามยัดแยงดุ้นปลอมเข้ารูเสียวด้วยใจเต้นรัว จนส่วนหัวมุดสอดเข้ารูกลีบเนื้อมาได้เล็กน้อย... “อา...อือ...ซี๊ดส์..อู๊วส์...โอย”

“หัดว่ายน้ำอยู่เหรอ?”

“ว๊าย!”

ดวงตาสวยตื่นลืมฉับ จ้องมองคนตรงหน้าตาค้างเพราะความตกใจปนช็อค “คะ...คุณไรอัน!”

เขายิ้มเจ้าเล่ห์ สายตาเร่าร้อนมองผ่านผิวน้ำลงไปยังกายสาวล่อนจ้อนในน้ำ “พ่อสอนให้เอามั้ย?”

“คุณไรอัน!”

หัวใจเธอจะวายแล้ว...

อโณณาอยากจะหายไปจากตรงนี้ หายไปจากสายตาเจ้าเล่ห์เร่าร้อนคู่อันตรายที่มองจ้องเธอเหมือนจะกลืนกิน สายตาที่เปิดเผยความรู้สึกข้างในจนทำให้เธอเริ่มกลัวแล้วล่ะ กลัวเหลือเกินว่าเขาจะทำให้ตัวเธอเองยอมเปิดเปลือกตัวตนซ่อนเร้น

ความร่านที่ก่อตัวอยู่ในร่างกายของเธอ ความกระหายอยากในรสใคร่ของวัยแรกแย้ม...

“เอ่อ...คือ...หนู” เธอพูดตะกุกตะกัก ไม่ใช่เพราะความหนาวเหน็บจากน้ำเย็นฉ่ำ แต่เกิดจากความรู้สึกตื่นเต้น ตื่นตระหนก และความอายอย่างเหลือล้น...อายที่เขาเห็นเธอในสภาพเปลือยกาย อายที่เขาอาจจะเห็นว่าเธอกำลังช่วยตัวเองอยู่...เขาเห็นทั้งหมดรึเปล่า เขามานานแค่ไหนแล้ว เขาได้ยินเสียงครางเธอมั้ย?

สำคัญกว่านั้น ความตกใจที่เขาโผล่มาทำให้เธอเผลอปล่อยดุ้นปลอมหลุดจากมือ แล้วมันก็ลอยอยู่เหนือน้ำ ใกล้กับร่างของเธอ ฟ้องว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ หลักฐานที่ไม่อาจปฏิเสธได้

“โอววว...” เขาอุทานอย่างตื่นเต้น คว้าจับดุ้นปลอมมาดูใกล้ตาอย่างสนใจ

เธออายหน้าแดงก่ำ คว้าดุ้นปลอมจากมือเขากลับมาแล้วมองหน้าเขา กลบเกลื่อนความอายด้วยการพยายามเคืองขุ่น “เรื่องส่วนตัวของหนู!”

เขายิ้มกริ่ม “ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่จ๊ะ พ่อเข้าใจวัยรุ่นดี แล้วหนูก็ 18 แล้วนี่นา หนูมีสิทธิ์ในร่างกายของหนูอย่างเต็มที่ อยากทำอะไรก็ทำเถอะ มันร่างกายของหนู”

ดวงตากลมสวยมองชายสูงวัยกว่าด้วยสายตาลังเลเหมือนไม่เชื่อใจ “จะบอกแม่มั้ยคะ?”

“พ่อไม่บ้าขนาดนั้นหรอก” สายตาร้ายของเขาจ้องมองเนินอกอวบอิ่มของลูกเลี้ยงอย่างเธออย่างเปิดเผย “หนูบีนี่ ซ่อนรูปเหมือนกันนะ”

และวิจารณ์อย่างเปิดเผยซะด้วย...โอววว

“คุณไรอัน”

“เรียกพ่อสิ” กระซิบเสียงนุ่ม

แต่สายตาของเขาทำให้เธอไม่สามารถเรียกเขาว่าพ่อได้จริง ๆ “หนูโป๊อยู่ คุณไรอันไม่ควรอยู่ตรงนี้”