บทที่ 1005 ข้าจะทำให้เจ้าเป็นจักรพรรดิเทพ!

เจ้าแห่งพรตเต๋าหันไปมองผู้เชี่ยวชาญที่เพิ่งมาฟ้องเรื่องของหลิงตู้ฉิงที่เพิ่งฆ่าจางซิงอี้ไปด้วยสายตาไม่พอใจ

เขารู้อยู่แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่คนผู้นี้กลับยกประเด็นนี้ขึ้นมาหวังยืมมือเขาฆ่าคนงั้นเหรอ?

เจ้าแห่งพรตเต๋าตอบกลับทันทีด้วยสีหน้าเย็นชา “หุบปาก! เจ้าคิดว่าข้าไม่เห็นเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น? ศิษย์ชั่วของข้าในเมื่อมันไม่ฟังคำสั่งของข้ามันก็สมควรตายแล้ว บางทีการไปเกิดใหม่อาจจะทำให้มันเป็นคนที่ดีขึ้นมาบ้าง ส่วนเจ้า! ข้าไม่สนใจว่าในหัวของเจ้ามีเรื่องอะไรอยู่ แต่คราวหลังอย่างได้ทำอะไรแบบนี้กับข้าอีก ไม่งั้นข้าบอกเลยว่าเจ้าจะไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้ไปเกิดใหม่!”

จากนั้นเจ้าแห่งพรตเต๋าหันไปพูดกับหลิงตู้ฉิงต่อ “ไอ้แก่ ในเมื่อเจ้าไม่มีอะไรแล้วงั้นข้าจะพาศิษย์ของข้ากลับล่ะ!”

หลิงตู้ฉิงรีบพูดขัดทันที “เดี๋ยวก่อน! เจ้าจะรีบกลับไปทำไมกัน ว่านถิงยังไม่มีอาวุธเต๋าเลย เจ้าจงนำผลึกแก่นแท้เต๋า 100 ก้อนนี้ไปช่วยว่านถิงและศิษย์คนอื่น ๆ ของเจ้าสร้างอาวุธเต๋าซะ”

คนอื่น ๆ เมื่อเห็นภาพที่จู่ ๆ หลิงตู้ฉิงก็ควักเอาผลึกแก่นแท้เต๋าออกมา 100 ก้อนพวกเขาต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง

เจ้าแห่งพรตเต๋ามองไปที่ผลึกแก่นแท้เต๋ามากมาย เขาถอนหายใจอย่างขมขื่นและพูดว่า “เฮ้อ…เอาเป็นว่าข้าขอบคุณก็แล้วกัน!”

เจ้าแห่งพรตเต๋ารู้ดีว่าผลึกแก่นแท้เต๋า 100 ก้อนนี้มันมีความหมายมากกว่าการให้มาเฉย ๆ สาเหตุที่หลิงตู้ฉิงมอบของล้ำค่าให้กับเขามากขนาดนี้เพราะมันคือการจ่ายราคาสำหรับลูกศิษย์ของเขาหลิงว่านถิง ซึ่งในอนาคตหลิงตู้ฉิงจะต้องนำตัวนางไปแน่นอน ซึ่งถึงแม้ว่าเขาจะปฏิเสธไม่ยอมรับผลึกแก่นแท้เต๋าเหล่านี้ ในท้ายที่สุดเขาก็ต้องเสียลูกศิษย์ไปอยู่ดี แถมถ้าเขาไม่รับพวกมันและพยายามรั้งตัวหลิงว่านถิงเอาไว้มันจะยิ่งเป็นการสร้างหนี้กรรมให้กับตัวเองต่อลูกศิษย์มากเข้าไปใหญ่ ดังนั้นเพื่อเป็นการดีกับทุกฝ่าย เขาจึงตัดสินใจรับผลึกแก่แท้เต๋าเหล่านี้มาเพื่อเป็นการปลดเปลื้องพันธะที่หลิงว่านถิงมีต่อเขาตั้งแต่เนิ่น ๆ เผื่อเอาไว้เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากลากัน เขา หลิงตู้ฉิงและหลิงว่านถิงจะได้ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก

“ข้าเองก็ขอบคุณเช่นกัน!” หลิงตู้ฉิงพยักหน้า

เจ้าแห่งพรตเต๋าตอบกลับด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ “ถ้าเจ้าเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก โลกเบื้องบนก็คงไม่วุ่นวายขนาดนี้!”

หลิงตู้ฉิงยิ้มแต่เขาก็ไม่ได้ตอบกลับอะไร

ทางด้านของเจ้าแห่งพรตเต๋าก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาหันและพาหลิงว่านถิงรวมไปถึงคนของเขาทั้งหมดจากไปในทันที

หลังจากเจ้าแห่งพรตเต๋าจากไป หลิงตู้ฉิงหันไปหาราชันแห่งมวลมนุษย์และพูดว่า “เจ้าก็ด้วยเหมือนกัน ผลึกแก่นแท้เต๋า 100 ก้อนข้ามอบให้เจ้า”

ก่อนที่จะรับผลึกแก่นแท้เต๋ามา ราชันแห่งมวลมนุษย์ถามหลิงตู้ฉิงขึ้นก่อนด้วยสีหน้าสงสัย “ทำไมท่านถึงมีผลึกแก่นแท้เต๋ามากมายขนาดนี้? แม่น้ำมหาดาราอุดมสมบูรณ์มากขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?”

“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ผิด!” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ

ราชันแห่งมวลมนุษย์ถอนหายใจและพูดว่า “เฮ้อ ช่างเถอะอย่างน้อย ๆ ข้าก็ไม่ต้องห่วงลูกชายของข้าอีกต่อไป ข้ามั่นใจว่าภายใต้การดูแลของท่าน ยี่เทียนจะไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน สิ่งที่ข้าเสียดายก็คงมีแค่เรื่องเดียว ซึ่งก็คือข้าคงไม่อาจให้กำเนิดลูกชายที่สมบูรณ์แบบอย่างยี่เทียนได้อีกแล้ว!”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและเอ่ยว่า “เจ้ายังมีชีวิตอยู่ได้อีกหลายแสนปี ข้าเชื่อว่าหากเจ้าพยายามจริง ๆ มันก็คงจะมีลูกชายของเจ้าสักคนที่มีพรสวรรค์เพียงพอให้เจ้าภูมิใจ”

หลังจากราชันแห่งมวลมนุษย์จากไป หลิงตู้ฉิงหันไปมอบผลึกแก่นแท้เต๋าให้กับเผ่าเงานิรันดร์และเผ่าเทพมิติเช่นกัน และถัดมาหลิงตู้ฉิงก็เดินเข้าไปหาจักรพรรดิมังกรและพูดว่า “เจ้าก็เหมือนกัน ข้าจะมอบผลึกแก่นแท้เต๋าให้เจ้า 100 ก้อน”

เมื่อหลิงตู้ฉิงเดินเข้ามาใกล้ ๆ จักรพรรดิมังกรสัมผัสได้ทันทีว่าสายเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างของหลิงตู้ฉิงนั้นไม่ต่างอะไรกับของเขาเลย เขาขมวดคิ้วและถามกลับทันที “ใครเป็นพ่อแม่ของเจ้าในชีวิตนี้กัน?”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและถามกลับจักรพรรดิมังกรด้วยสีหน้าหยอกล้อ “เจ้าถามแบบนี้ไม่กลัวว่าเผ่ามังกรของเจ้าจะต้องเปลี่ยนจักรพรรดิคนใหม่งั้นเหรอ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จักรพรรดิมังกรไม่ถามอะไรต่ออีก เขารับผลึกแก่นแท้เต๋ามาและพาหลิงว่านจุนกลับไปในทันที

ต่อมาหลิงตู้ฉิงขี่กิเลนออกจากเมืองมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือพร้อมกับ จักรพรรดินีฟีนิกซ์ หลิงไช่หยุน และคนอื่น ๆ ของภูเขาฟีนิกซ์ทั้งหมด

จากเมืองมหาดารา ภูเขาฟีนิกซ์และตำหนักไร้หทัยนั้นอยู่ในทิศทางเดียวกัน ดังนั้นพวกเขาจึงร่วมเดินทางไปด้วยกันก่อน

ตลอดทางที่พวกเขาเดินทาง จักรพรรดินีฟีนิกซ์มองไปที่หลิงตู้ฉิงอยู่เรื่อย ๆ ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแบบมีเลศนัย

แน่นอนว่านางสัมผัสได้เช่นกันว่าตอนนี้ในร่างของหลิงตู้ฉิงมีสายเลือดฟีนิกซ์ไหลเวียนอยู่ ถึงแม้ว่านางจะไม่รู้ว่าพ่อแม่ของหลิงตู้ฉิงในชีวิตนี้เป็นใคร แต่สิ่งที่หนึ่งที่นางมั่นใจได้ก็คือในชีวิตนี้หลิงตู้ฉิงได้กลายเป็นคนของเผ่านาง ซึ่งหมายความว่าหากเผ่าของนางมีปัญหาอะไรหลิงตู้ฉิงจำเป็นต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือ!

“ข้าจะมอบผลึกแก่นแท้เต๋าให้ 150 ก้อน” หลิงตู้ฉิงมองไปที่จักรพรรดินีฟีนิกซ์และเอ่ยขึ้น

จักรพรรดินีฟีนิกซ์เลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย แต่นางก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เมื่อเห็นว่าจักรพรรดินีฟีนิกซ์ไม่ยอมถาม หลิงตู้ฉิงจึงจำเป็นต้องเอ่ยอธิบายด้วยตัวเอง “นอกจากไช่หยุน ข้ายังมีภรรยาอีกคนที่เป็นฟีนิกซ์เช่นกัน ดังนั้นเพื่อเป็นการชดเชยข้าจึงมอบให้เจ้าเพิ่มอีก 50 ก้อน”