บทที่ 1010 ฝากแผลเตือนใจ

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ฟู่ซางนั้นมีต้นกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์และที่อยู่อาศัยของเผ่าอีกาทองคำนั้นก็ตั้งอยู่บนเกาะลอยฟ้า ซึ่งเป็นจุดที่เรียกได้ว่าอยู่ใกล้กับดวงอาทิตย์มากที่สุดหากเทียบกับสถานที่ทั้งหมดที่อยู่ในโลกเบื้องบน

เมื่อได้ข่าวว่าตำหนักไร้หทัยกำลังมุ่งหน้ามาที่เกาะลอยฟ้า บรรดาเผ่าอีกาทองคำต่างก็ตื่นตระหนกกันเป็นอย่างมาก

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เผ่าอีกาทองคำนั้นมีเรื่องขัดแย้งกับตำหนักไร้หทัยมาโดยตลอดโดยเฉพาะเมื่อล่าสุดที่หลิงตู้ฉิงสังหารองค์ชายตี๋ฮ่าวของพวกมันไป

บรรดาสมาชิกของเผ่าอีกาทองคำ ซึ่งไม่รู้ว่าจะรับมือกับสถานการณ์นี้ยังไงดี พวกมันจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากไปรายงานเรื่องนี้ให้ตี๋ชิง บรรพบุรุษสูงสุดของพวกมันได้ทราบ

ตี๋ชิง คือจักรพรรดิเทพเพียงองค์เดียวของเผ่าอีกาทองคำและครั้งล่าสุดที่มันเจอกับหลิงตู้ฉิงในอดีต หลิงตู้ฉิงเล่นงานมันจนปางตายแต่เดชะบุญที่มันยังโชคดีหนีรอดไปได้ ไม่เช่นนั้นป่านนี้เผ่าอีกาทองคำคงไม่มีจักรพรรดิเทพหลงเหลืออยู่

นับตั้งแต่ตอนนั้นมันก็เก็บตัวพยายามฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของมันเรื่อยมาอยู่ที่ใจกลางต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ฟู่ซาง

ตอนนี้เมื่อตี๋ชิงได้รับแจ้งว่าหลิงตู้ฉิงกำลังจะมาเยือนเผ่าของมันอีกครั้ง สีหน้าของมันก็เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดทันที

แต่ในระหว่างที่ตี๋ชิงไม่รู้ว่าจะทำยังไงอยู่นั้น จู่ ๆ คุนเป๋งร่างยักษ์ก็ปรากฏกายขึ้นบนท้องฟ้าเหนือต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ฟู่ซาง จากนั้นคุนเป๋งตะโกนเสียงดังไปหาตี๋ชิง “ตอนนี้ตำหนักไร้หทัยกำลังมุ่งหน้ามาที่เผ่าของเจ้าด้วยประสงค์ร้าย หากเจ้าอยากจะให้เผ่าของเจ้าพ้นหายนะครั้งนี้ไปได้ก็จงเข้าร่วมกับพวกเราเผ่าอสูร!”

ตี๋ชิงพ่นลมหายด้วยสีหน้าเย้ยหยัน “เผ่าของข้าคือเผ่าอีกาทองคำเป็นเผ่าสัตว์วิเศษที่มีมาตั้งแต่บรรพกาล พวกข้าไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับอสูรอย่างพวกเจ้า ดังนั้นเลิกฝันว่าจะให้พวกข้าไปเข้าร่วมกับอสูรอย่างพวกเจ้าได้เลย และอีกอย่างตำหนักไร้หทัยตอนนี้ก็มีเพียงแค่ต้วนฉิงเท่านั้นที่เป็นจักรพรรดิเทพ ส่วนไอ้สารเลวนั่นก็ยังอยู่ในขอบเขตเทวะราชาทำไมข้าต้องกลัวพวกมันด้วย?”

คุนเป๋งหัวเราะ “ดูเหมือนว่าเจ้าคงยังไม่รู้สินะว่าตอนนี้ไอ้มังกรทองและนังฟีนิกซ์นั่นมันได้ทะลวงระดับกลายเป็นจักรพรรดิเทพโดยสมบูรณ์แล้ว!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ตี๋ชิงขมวดคิ้วแน่นทันที ถ้าจิ๋นหลงและเสี่ยวเฟิงกลายเป็นจักรพรรดิเทพแล้วเผ่าอีกาทองคำของมันจะต้านทานได้ยังไง?

“หากนับรวมไอ้สารเลวนั่นเข้าไปด้วยมันก็ไม่ต่างอะไรกับว่าตอนนี้ตำหนักไร้หทัยมีจักรพรรดิเทพ 4 องค์ เอาล่ะตอนนี้เจ้าอยากจะเปลี่ยนใจมาร่วมกับข้ารึยัง? เจ้าน่าจะรู้ดีว่าตอนนี้เจ้าไม่มีทางที่จะต้านทานตำหนักไร้หทัยได้แน่นอนจริงไหม?” คุนเป๋งเอ่ยขึ้นโน้มน้าวอีกรอบ “หากเจ้ายอมตกลง ข้าสัญญาว่าข้าจะช่วยสนับสนุนให้เผ่าอีกาทองคำของเจ้ามีสถานะไม่ต่างอะไรกับเผ่าคุนเป๋งของข้า!”

บรรดาอีกาทองคำตนอื่น ๆ ทั้งหลายที่ได้ยินเช่นนี้ต่างก็ตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิมและเริ่มจะคล้อยตามคำพูดของคุนเป๋ง

4 จักรพรรดิเทพ ลำพังแค่เผ่าอีกาทองคำจะเอาอะไรไปสู้ได้?

อย่างไรก็ตาม ตี๋ชิงไม่ได้หวั่นไหวไปกับคำพูดของคุนเป๋งแม้แต่น้อย

“พวกข้าคือเผ่าที่มีต้นกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป พวกข้าไม่เหมือนพวกเจ้าเผ่าอสูรและจะไม่มีวันเหมือนเด็ดขาด” ตี๋ชิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าแน่วแน่ “ข้าตัดสินใจแล้วเจ้าจงกลับไปซะ!”

“นี่เจ้าอยากจะเห็นเผ่าของเจ้าล่มจมไปแบบนี้จริง ๆ งั้นเหรอ?” คุนเป๋งพยายามโน้มน้าวอีกรอบ

แต่ก่อนที่ตี๋ชิงจะได้ทันตอบอะไรกลับ เสียงของหลิงตู้ฉิงก็ดังมาแต่ไกล “ใครบอกว่าวันนี้เผ่าอีกาทองคำจะล่มสลาย?”

เมื่อสิ้นเสียงพูด ร่างของหลิงตู้ฉิง ต้วนฉิง เสี่ยวเฟิงและจิ๋นหลงก็ปรากฏกายขึ้นไม่ไกลจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ฟู่ซาง

หลิงตู้ฉิงจ้องไปที่คุนเป๋ง และพูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “คุนเป๋ง เจ้าเป็นถึงจักรพรรดิเทพแห่งเผ่าอสูรแท้ ๆ เจ้าไม่รู้สึกเวทนาตัวเองบ้างเหรอที่แล่นไปแล่นมาปั่นหัวคนอื่น ๆ ซึ่งหน้าที่นี้มันมีแต่อสูรชั้นต่ำเท่านั้นที่ทำกัน?”

คุนเป๋งตอบกลับด้วยสีหน้าเดือดดาล “ปั่นหัว? ข้าแค่มาเสนอความช่วยเหลือให้กับเผ่าที่เจ้ากำลังจะรังแก! หากจะพูดถึงพวกชั้นต่ำในที่นี้มันก็มีแค่เจ้าเท่านั้นที่เป็น เจ้ามันคือไอ้ชั้นต่ำสารเลวที่ชอบฆ่าคนอื่นเป็นผักปลา!”

หลิงตู้ฉิงส่ายหน้าด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ “ข้าบอกเอาไว้เลยว่าขืนเจ้ายังคงใช้กลลวงกับเผ่าอื่น ๆ แบบนี้ต่อไปมันคงอีกไม่นานที่เผ่าอสูรของเจ้าจะล่มสลาย”