บทที่ 1012 หนูมิติผู้จองหอง

หลังจากผ่านไป 10 ปี หลิงตู้ฉิงก็ช่วยให้เจียงเซียนซิงกลายเป็นจักรพรรดิเทพได้สำเร็จ

เจียงเซียนซิง ผู้ซึ่งกลายเป็นจักรพรรดิเทพแล้วก็โค้งตัวคารวะหลิงตู้ฉิงด้วยสีหน้าซาบซึ้งอีกครั้ง “ข้าขอขอบคุณท่านอีกครั้งผู้อาวุโส!”

หลิงตู้ฉิงโบกมือและตอบกลับ “เอาล่ะตอนนี้บ่วงกรรมที่ข้ามีต่อพวกเจ้าทุกอย่างถือว่าสิ้นสุดกันแล้ว ข้าไปก่อนล่ะ!”

ในตอนแรกเขาได้สังหารจักรพรรดิเทพไปถึง 12 คน ดังนั้นการช่วยให้โลกมีจักรพรรดิเทพเพิ่มขึ้นจึงนับว่าเป็นเรื่องจำเป็นและเป็นสิ่งที่เขาทำได้ไม่ยาก

หลังจากออกจากสำนักเทวะลอกเลียน หลิงตู้ฉิงก็ไปถึงวังจักรพรรดิมังกรในเวลาไม่นานนัก

จักรพรรดิมังกรมองไปที่หลิงตู้ฉิงและจิ๋นหลงพลางถอนหายใจ “ดูเหมือนว่าตอนนี้เผ่ามังกรจะยิ่งมีความสัมพันธ์กับตำหนักไร้หทัยมากยิ่งกว่าในอดีตซะอีก…”

“แล้วมันไม่ดีงั้นเหรอ?” หลิงตู้ฉิงถามกลับ

จักรพรรดิมังกรด้วยสีหน้าหนักใจ “ในอดีตตอนที่จิ๋นหลงต้องการติดตามท่าน เผ่ามังกรของข้าก็วุ่นวายไปแล้วรอบหนึ่ง เพราะมีหลายคนมากที่ท้วงติงและยิ่งไปกว่านั้นบางคนถึงขั้นอยากจะยกทัพออกไปรบกับท่านด้วยซ้ำ เฮ้อ…เรื่องในอดีตยังคงฝังใจใครหลายคนอยู่เลยแล้ว วันนี้ท่านกลับมาขอตัวว่านจุนไปอีก ท่านคิดว่ามันจะเกิดเรื่องไหมล่ะ? แน่นอนว่ารอบนี้จะต้องมีคนที่คัดค้านมากขึ้นกว่าครั้งที่แล้วหลายเท่าตัวแน่นอน!”

หลิงตู้ฉิงถามกลับด้วยสีหน้าจริงจัง “ที่คนของเจ้าไม่ยินยอมเพราะว่าพวกเขาเป็นพวกเห็นแก่ตัวและไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วเหนือขึ้นไปบนท้องฟ้ามันมีอะไรอยู่อีกบ้าง แต่ก็ช่างเถอะข้าคงไม่อธิบายอะไรกับคนของเจ้าให้เสียเวลา เพราะไม่ว่าจะยังไงในเวลานี้หากข้าต้องการสิ่งใด ข้าไม่จำเป็นต้องอธิบายหรือขออนุญาตอะไรกับใครทั้งนั้น ถ้าพวกเขาไม่ยินยอมก็ให้ออกมาคุยกับข้าโดยตรง ข้าจะทำให้พวกเขารู้เองว่าการขัดขวางข้ามันมีผลลัพธ์เป็นอย่างไร!”

จักรพรรดิมังกรได้แต่ถอนหายใจไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อดี

แน่นอนว่ามันเป็นแบบที่หลิงตู้ฉิงพูด

ด้วยความแข็งแกร่งของตำหนักไร้หทัยตอนนี้ ต่อให้พวกเขาไม่พอใจพวกเขาจะไปทำอะไรได้? แถมผลลัพธ์ที่จิ๋นหลงตัดสินใจติดตามหลิงตู้ฉิงออกไปตอนนี้มันก็พิสูจน์แล้วว่าเป็นความคิดที่ถูกต้อง ตอนนี้จิ๋นหลงได้กลายเป็นจักรพรรดิเทพแล้วในขณะที่พวกเขาหลายคนยังมองไม่เห็นทางเลยว่าจะทะลวงระดับไปได้ยังไง

“เรียกว่านจุนออกมา พวกข้าจะได้ไปสักที” หลิงตู้ฉิงเอ่ยขึ้น

จิ๋นหลง ผู้ซึ่งยืนอยู่ข้างหลังหลิงตู้ฉิงมองไปที่จักรพรรดิมังกรด้วยสายตาซับซ้อนไม่รู้ว่าจะทักทายฝั่งตรงข้ามอย่างไร

ความสัมพันธ์ของเขาในตอนนี้กับเผ่าของตัวเองมันยุ่งเหยิงเป็นอย่างมาก ก่อนหน้านี้เขาคือคนลักพาตัวหลิงว่านจุนออกไปเองกับมือ ดังนั้นเขาจึงไม่ต่างอะไรกับคนทรยศในสายตาของคนในเผ่าเดียวกัน

ส่วนสาเหตุที่เขาเลือกจะลักพาตัวหลิงว่านจุนไปนั้น ใจหนึ่งเขาก็อยากจะสั่งสอนเผ่าของเขาให้ได้ลิ้มรสกับความเจ็บปวดที่เขาเคยรู้สึก อีกใจหนึ่งเขาก็อยากทำให้เผ่าของเขาได้พัฒนาขึ้นจากบทเรียนในครั้งนี้

เมื่อเผชิญกับตำหนักไร้หทัยที่มีจักรพรรดิเทพถึง 4 องค์ จักรพรรดิมังกรก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเรียกหลิงว่านจุนออกมาแต่โดยดี

หลิงว่านจุน ซึ่งไม่ได้สนิทสนมกับใครในเผ่ามังกรอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงใช้เวลาร่ำลาไม่นานและตามหลิงตู้ฉิงออกไปในทันที