บทที่ 1019 ความเงียบสงบของโลกเบื้องบน

ในสายตาของผู้คนที่เฝ้าสังเกตสถานการณ์อยู่นั้น ภาพที่พวกเขาเห็นทั้งหมดก็คือหลิงตู้ฉิงสร้างบ่วงโซ่ขนาดยักษ์จากเต๋าสามพันรูปแบบล้อมกั้นแสงของจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์

จากนั้นบ่วงโซ่ก็เริ่มบีบวงให้แคบลง แต่เมื่อผ่านไปสักพักการบีบวงให้แคบลงก็หยุดลงและเมื่อบ่วงโซ่ไม่สามารถบีบวงให้แคบไปได้มากกว่าเดิมอีก จู่ ๆ โซ่ที่สร้างขึ้นจากเต๋าสามพันรูปแบบก็สลายตัว

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้สึกมึนงงเป็นอย่างมากก็คือ การสลายตัวของโซ่นั้นมันกลับสร้างหมอกสีเทาปริศนาขึ้นมา และหมอกสีเทานั้นกลับกลืนกินแสงที่ส่องออกมาจากเต๋าแห่งแสงของจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ได้ต่อไปเรื่อย ๆ อย่างหมดจดไม่เหลือมวลพลังใด ๆ ทิ้งไว้เลยราวกับว่าแสงเหล่านั้นไม่มีอำนาจใด ๆ แฝงอยู่หรือแสงเหล่านั้นไม่เคยมีตัวตนมาก่อนเลยด้วยซ้ำ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

แสงเหล่านั้นที่จักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ปลดปล่อยออกมามันถูกกลืนกินแล้วหายไปไหน? หลิงตู้ฉิงดูดซับไปงั้นเหรอ? ไม่น่าใช่! ทำไมมันถึงให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าจู่ ๆ มันก็ถูกลบหายออกไปราวกับว่าไม่เคยมีมันอยู่มาตั้งแต่แรก?

ในตอนนี้ผู้คนที่ดูสถานการณ์อยู่ต่างมั่นใจว่าจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์วันนี้ต้องตายแน่นอน

ส่วนทางด้านของหลิงตู้ฉิง ในขณะนี้ก็บินกลับมารวมกลุ่มกับคนของเขาและนั่งลงเพื่อดูดพลังวิญญาณจากพื้นที่บริเวณโดยรอบมาเติมเต็มในส่วนที่หายไปจากการต่อสู้ ซึ่งต้วนฉิง และคนอื่น ๆ ต่างก็ยืนคุ้มกันเขาเป็นอย่างดี

การต่อสู้ครั้งนี้หลิงตู้ฉิงใช้พลังวิญญาณในร่างไปมากถึง 7 ส่วน

ทางด้านของจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ เมื่อผ่านไปได้ราวครึ่งชั่วยาม หมอกสีเทาก็ได้กลืนกินทั้งเต๋าแห่งแสงและอาวุธเต๋าไปจนหมดสิ้น เหลือแต่ดวงวิญญาณของจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ที่ยังคงดิ้นรนไม่ยอมถูกกลืนกิน

“เจ้าโหดเหี้ยมเกินไปหน่อยรึเปล่า! เจ้าไม่ให้โอกาสข้าไปเกิดใหม่ด้วยซ้ำ!” ดวงวิญญาณของจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์กู่ร้องขึ้นด้วยความเดือดดาล

หลิงตู้ฉิงถอนหายใจและพูดว่า “ข้ามีเหตุผลที่ต้องทำเช่นนี้ เจ้าสามารถวางแผนจัดฉากข้าได้ เจ้าสามารถสู้กับข้าได้ ซึ่งถ้ามันเป็นแค่นั้นข้าคงให้โอกาสเจ้าได้ไปเกิดใหม่ แต่วันนี้สิ่งที่เจ้าทำมันเกินให้อภัยได้ เจ้าบังอาจใช้วิธีการที่ชั่วช้าเช่นบทเพลงแห่งความรัก ดังนั้นข้าจึงจำเป็นต้องลบเจ้าให้หายไปตลอดกาล!”

จักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ตวาดกลับด้วยน้ำเสียงไม่ยินยอม “นี่มันคือการต่อสู้เป็นตาย ข้าต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะเจ้าข้าผิดตรงไหน! แล้วอีกอย่างตัวเจ้าเองในอดีตสร้างความวอดวายไปทั่วทุกแห่งหนมากกว่าข้าหลายสิบเท่า เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาตัดสินข้า!?”

“ในเมื่อเจ้ายังคงดื้นรั้น งั้นข้าจะให้เจ้าดูอะไรบางอย่าง!” หลิงตู้ฉิงจ้องไปที่จักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ จากนั้นร่างของเขาก็หายไปจากสายตาผู้คนและไปโผล่อีกทีที่ตรงหน้าดวงวิญญาณของจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์

หลิงตู้ฉิงจิ้มนิ้วไปที่ดวงวิญญาณของจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ จากนั้นร่างของเขาก็แตกออกกลายเป็นภาพต่าง ๆ ซึ่งมีแค่จักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ผู้เดียวเท่านั้นที่เห็นว่าภาพที่หลิงตู้ฉิงแสดงให้ดูมันคือภาพอะไร

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เมื่อแสดงภาพเรื่องราวทั้งหมดให้กับจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์ได้เห็นแล้ว ร่างของหลิงตู้ฉิงก็กลับมาปรากฏขึ้นอีกครั้ง

จักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์เงียบไปอีกพักหนึ่ง จากนั้นเขาเอ่ยขึ้นว่า “ที่แท้เจ้าก็บรรลุไปถึงระดับนั้นแล้วนี่เอง ถ้างั้นผลลัพธ์ที่ออกมาตอนนี้มันก็ถือว่าสมควรแล้ว…”

“ระดับ 15 ข้าตั้งชื่อให้มันว่า ขอบเขตผู้สรรสร้าง!” หลิงตู้ฉิงเอ่ยกับจักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์เสียงเบา

“ช่างเหนือล้ำจริง ๆ เหนือล้ำจนข้าแทบไม่เข้าใจมันเลย ฮ่าฮ่าฮ่า!” จักรพรรดิเทพอาณาจักรแสงสวรรค์หัวเราะ จากนั้นเขายกเลิกการดิ้นรนทั้งหมดปล่อยให้ดวงวิญญาณของเขาถูกหมอกสีเทากลืนกินไปจนหมดไม่หลงเหลือสิ่งใดเอาไว้เลย แม้แต่อำนาจแห่งความรักที่เขาเคยสร้างขึ้นก็ถูกทำให้หายไปเช่นกัน

บึม!!!

หลังจากนั้นจู่ ๆ เสียงระเบิดก็ดังกึกก้องจากเหนือชั้นฟ้าและตามมาด้วยฝนโลหิตก็เริ่มโหมกระหน่ำตกลงมา

นี่คือสัญญาณของการสูญสิ้นจักรพรรดิเทพ!

เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เกิดขึ้นมาหมื่นปีแล้ว ซึ่งในยุคนั้นคือยุคที่หลิงตู้ฉิงกำลังโลดแล่นอยู่ แต่ตอนนี้ความน่ากลัวเดิม ๆ มันกลับมาอีกแล้ว แล้วคราวนี้ใครจะยับยั้งเหตุการณ์นี้ได้อีก? คราวนี้เทพปีศาจผู้นี้แข็งแกร่งมากกว่าเมื่อในอดีตเป็นร้อยเท่า

เมื่อในอดีตเทพปีศาจผู้นี้ยังต้องใช้ความแข็งแกร่งจักรพรรดิเทพของตัวเองในการสังหารจักรพรรดิเทพคนอื่น ๆ แต่ตอนนี้แค่เพียงขอบเขตเทวะราชาขั้นต้นเท่านั้น เขากลับสามารถสังหารจักรพรรดิเทพขั้นสูงสุดได้สำเร็จ แล้วแบบนี้หากเขาเป็นจักรพรรดิเทพเมื่อไหร่ โลกนี้คงไม่มีใครที่สามารถทำอะไรเขาได้แน่นอนจริงไหม?

“เอาอีกแล้ว ปีศาจร้ายนั่นเริ่มลงมือสังหารเทพอีกแล้ว!”