บทที่ 1027 อู๋เมิ่งกับหายนะที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

บทที่ 1,027 อู๋เมิ่งกับหายนะที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

เมื่อเห็นว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของฝั่งตนถูกอัดจนกระเด็นราวกับว่าวที่สายป่านขาด

บรรดาอสูรทั้งหลายต่างรีบบินมาถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนกทันที “ฟูหวง ท่านเป็นอะไรรึเปล่า?”

“ข้าไม่เป็นไร!” ฟูหวงค่อย ๆ ยันกายขึ้นพร้อมกับส่ายหัว

ตอนนี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นตึงเครียด เขาเองไม่นึกเลยว่าร่างของหลิงตู้ฉิงที่ถูกควบคุมด้วยเศษเสี้ยวดวงวิญญาณจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้

เมื่อเห็นว่าร่างของหลิงตู้ฉิงกำลังค่อย ๆ ลอยต่ำลงมา ฟูหวงตะโกนขึ้นสั่งกับอสูรจักรพรรดิเทพทั้งหมดทันที “พวกเจ้าทุกคนเตรียมโจมตีพร้อมกับข้า ราชันแห่งมวลมนุษย์ไม่ใจดีปล่อยให้พวกเรารอดไปได้ง่าย ๆ แน่นอน”

ในทันทีที่ฟูหวงพูดจบ ราชันแห่งมวลมนุษย์บังคับร่างของหลิงตู้ฉิงปล่อยหมัดยักษ์ใส่ค่ายของฝั่งอสูรทันทีหมัดหนึ่ง ซึ่งอสูรช้างที่อยู่ในระดับจักรพรรดิเทพก็รีบเอาตัวมาขวางการโจมตีไว้พร้อมกับปล่อยหมัดสวนออกไป

บึมมมม!!

เสียงปะทะของหมัดดังลั่นไปนับแสนลี้ ส่วนผลลัพธ์ที่ออกมานั้นฝั่งอสูรยังโชคดีที่อสูรช้างสามารถต้านทานการโจมตีของร่างหลิงตู้ฉิงเอาไว้ได้ แต่มันก็ต้องแลกมาด้วยร่างของอสูรช้างที่หายไปถึงครึ่งซีก

แน่นอนว่าในฐานะที่เป็นถึงจักรพรรดิเทพระดับสูงสุด อสูรช้างจึงยังไม่ตายแต่กว่าที่เขาจะฟื้นฟูร่างให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมคงจะต้องใช้เวลานานหลายพันปี

เมื่อป้องกันการโจมตีเมื่อครู่ได้แล้ว บรรดาอสูรทั้งหลายต่างก็รีบหันกลับมาดูท่าทีของกองกำลังพันธมิตรคนอื่น ๆ ด้วยสีหน้ากังวล หากตอนนี้พวกเขาโดนโจมตีพร้อม ๆ กันทั้งบนฟ้าและพื้นดิน พวกเขาจะตกอยู่ในที่นั่งลำบากทันที

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกอสูรเห็นก็คือกองกำลังพันธมิตรคนอื่น ๆ ต่างไม่มีท่าทีว่าจะลงมือทำอะไรเลย

ทางด้านของฝั่งกองกำลังพันธมิตร ในขณะนี้ก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อเห็นว่าร่างของหลิงตู้ฉิงมันแข็งแกร่งเกินที่ใครจะต้านทานไหวแม้แต่กับพวกเขาเอง!

หากในอนาคตไร้หทัยใช้ร่างนี้รังแกพวกเขา พวกเขาจะสู้ได้ยังไง? มันไม่ใช่ว่าไร้หทัยจะกลายเป็นผู้ครองโลกไปโดยปริยายเลยไม่ใช่เหรอ?

นี่ขนาดราชันแห่งมวลมนุษย์เป็นผู้บังคับร่างนี้ยังสามารถอัดฟูหวงจนกระเด็นได้อย่างง่ายดาย แล้วถ้าเป็นหลิงตู้ฉิงบังคับมันเองพวกเขาที่เป็นแค่จักรพรรดิเทพจะไปเหลืออะไร?

เพื่อเป็นการรักษาสมดุลอำนาจให้กับโลกใบนี้เป็นดังเดิมต่อไป ดังนั้นพวกเขาคงจะปล่อยให้ร่างนี้ดำรงอยู่ต่อไปไม่ได้

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่คิดจะลงมือทำลายร่างนี้ด้วยตัวเองเพราะถ้าทำแบบนั้นมันก็ไม่ต่างอะไรกับการประกาศสงครามกับตำหนักไร้หทัย ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาทำจึงมีแค่มองดูเหตุการณ์อยู่เฉย ๆ เท่านั้น ปล่อยให้พวกอสูรจัดการกับร่างนี้ไปโดยที่พวกเขาไม่ลงมือแทรกแซง

การทำเช่นนี้มันถือว่าพวกเขาได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง ประการแรกพวกเขาสามารถหลีกเลี่ยงการผิดใจกับตำหนักไร้หทัยได้อย่างหมดจด เพราะพวกเขาไม่ได้เป็นคนลงมือทำลายร่างของหลิงตู้ฉิง ประการที่สองถึงแม้ร่างของหลิงตู้ฉิงจะแข็งแกร่ง แต่มันก็ไม่ได้ไร้เทียมทานขนาดนั้น เพราะมันถูกควบคุมโดยเศษเสี้ยววิญญาณของราชันแห่งมวลมนุษย์เท่านั้นเอง ดังนั้นหากพวกอสูรร่วมมือกันทั้งหมดร่างนี้มันก็น่าจะถูกทำลายลงได้ แต่แน่นอนว่าพวกฝั่งอสูรเองก็จะต้องเสียหายอย่างย่อยยับเหมือนกัน ซึ่งนั่นเป็นผลดีต่อพวกเขา ประการที่สามพวกเขาสามารถใช้โอกาสนี้ที่พวกเขาไม่ต้องต่อสู้กับใครพุ่งสมาธิไปที่การสังเกตอำนาจของตัวตนระดับนิรันดร์กาลได้แบบเต็ม ๆ เพื่อเอามาช่วยทำให้พวกเขามีความเข้าใจกับการบ่มเพาะในอนาคตมากขึ้น

อันที่จริงในตอนแรกพวกเขาเองก็กังวลเหมือนกันกลัวว่าราชันแห่งมวลมนุษย์จะไม่เห็นด้วย แต่เมื่อพวกเขามองไปที่ท่าทีของราชันแห่งมวลมนุษย์ที่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นพวกเขาต่างก็โล่งใจกันเป็นอย่างมาก