บทที่ 1030 เจ้าแห่งคำสาป

บทที่ 1,030 เจ้าแห่งคำสาป บทที่ 1,030 เจ้าแห่งคำสาป

หลังจากผ่านไป 10 ปี ดวงวิญญาณของยักษ์หัวกระทิงที่เคยเหนือล้ำก็กลายเป็นอ่อนแอไม่ต่างอะไรกับของคนธรรมดา ส่วนพลังทุกอย่างของมันก็ถูกดูดออกไปจนหมด

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลิงตู้ฉิงจึงปล่อยศีรษะของมัน

ยักษ์หัวกระทิงตะโกนขึ้นด้วยสีหน้าเหนื่อยอ่อนราวกับใกล้จะตาย “ในที่สุดข้าก็ชนะ!”

แม้กระทั่งตอนนี้มันก็ยังไม่รู้ตัวว่าที่ผ่านมามันตกอยู่ในภาพมายาที่หลิงตู้ฉิงสร้างขึ้น มันคิดว่า 10 ปีที่ผ่านมามันได้สู้กับหลิงยู่ชานอย่างสุดฤทธิ์ จนในที่สุดวันนี้มันก็สามารถทำลายดวงวิญญาณของหลิงยู่ชานได้อย่างหมดจด

หลิงตู้ฉิงมองไปที่ยักษ์หัวกระทิงด้วยสายตาเย้ยหยัน จากนั้นเขาพูดว่า “นี่ถ้าไม่ใช่เพราะภรรยาข้ายังคงต้องการบาปจำนวนมหาศาลที่ยังคงอยู่ในตัวเจ้า ป่านนี้ลมหายใจของเจ้าคงดับไปแล้ว!”

จากนั้นหลิงตู้ฉิงเรียกให้โจวจื่อซินเข้ามาใกล้ ๆ และให้นางดึงบาปจากร่างของยักษ์หัวกระทิงมาบ่มเพาะดอกบัวเพลิงพิพากษา

ดอกบัวเพลิงพิพากษาดึงบาปจากร่างของยักษ์หัวกระทิงออกมาอย่างบ้าคลั่ง จนเมื่อเวลาผ่านไปอีก 1 เดือน บาปในร่างของยักษ์หัวกระทิงก็ถูกดูดออกไปจนหมด และดอกบัวเพลิงพิพากษาก็พัฒนาเป็นระดับ 7

เมื่อไม่มีบาปหลงเหลืออยู่ในร่างแล้ว เพลิงบาปลงทัณฑ์สีแดงฉานที่เผาไหม้ร่างของยักษ์หัวกระทิงก็สลายหายไป หรือต่อให้เพลิงจะยังคงอยู่มันก็ไม่เจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว

“ที่แท้ข้าก็ตกอยู่ในภาพลวงตาที่เจ้าสร้างขึ้นมาตลอด!” ยักษ์หัวกระทิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าหดหู่

ในตอนนี้มันรู้หมดแล้วว่าที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้น แต่ถึงแม้ว่าจะรู้แล้วแต่มันก็ไม่มีสิ่งใดที่มันสามารถทำอะไรได้อีก

“เอาล่ะ ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะได้ไปเกิดใหม่!” หลิงตู้ฉิงเอ่ยขึ้น “ข้าหวังว่าในชีวิตต่อไปเจ้าคงไม่มีบาปมากมายขนาดนี้อีก!”

เมื่อพูดจบ หลิงตู้ฉิงปลิดชีวิตยักษ์หัวกระทิงทันทีและส่งให้มันไปเกิดใหม่

เมื่อจบเรื่องกับยักษ์หัวกระทิง หลิงตู้ฉิงก็ส่งหลิงยู่ชานกลับเข้าไปในโลกของเขาเหมือนเดิม และพาโจวจื่อซินเดินทางลึกเข้าไปในดินแดนแห่งบาปเพื่อตามหาตัวตนที่คล้ายกับยักษ์หัวกระทิง

แน่นอนว่าเมื่อเขาเจอกับตัวตนที่คล้ายกับยักษ์หัวกระทิงเมื่อไหร่ เขาก็จะทำเหมือนเดิมแบบที่ทำกับยักษ์หัวกระทิง ซึ่งก็คือดูดพลังของตัวตนเหล่านั้นให้กับครอบครัวของเขาและให้โจวจื่อซินดึงบาปออกจนหมด จากนั้นเขาจะทำการปลิดชีพส่งไปเกิดใหม่

ดินแดนแห่งบาปนั้นเป็นแหล่งรวมของตัวตนที่ชั่วช้าสามานย์มากมาย

สาเหตุที่ตัวตนเหล่านี้ถูกคุมขังอยู่ที่นี่เป็นเพราะถึงแม้ว่าพวกมันจะสร้างความผิดอันใหญ่หลวงเอาไว้ แต่ความผิดของพวกมันก็ยังไม่ถึงขั้นที่สวรรค์และโลกจะสังหารพวกมันด้วยตัวเอง

ดังนั้นตราบใดที่พวกมันชดใช้กรรมโดยการโดนเพลิงบาปลงทัณฑ์เผาไหม้เผาบาปในร่างกายของพวกมันจนหมดเมื่อไหร่ พวกมันก็จะได้รับการปล่อยตัว

อย่างไรก็ตามบางตัวตนนั้นมีบาปมากเกินไป ดังนั้นต่อให้ผ่านไปล้านปี บาปของมันก็ยังถูกชำระล้างออกไปไม่หมด พวกมันจึงยังคงต้องทนทรมานกับเพลิงบาปลงทัณฑ์ต่อไป