บทที่ 12 การตื่นขึ้นของสายเลือดทรราชสวรรค์[รีไรท์]

บทที่ 12 การตื่นขึ้นของสายเลือดทรราชสวรรค์[รีไรท์] EnjoyBook บทที่ 12 การตื่นขึ้นของสายเลือดทรราชสวรรค์[รีไรท์]

ในตอนนี้ทุกคนไม่ได้มองหลิงตู้ฉิงเป็นเพียงคนธรรมดาแล้ว พวกเขาสัมผัสได้ว่าแม้วิธีการของหลิงตู้ฉิงจะน่ากลัว แต่ผลลัพธ์สุดท้ายที่ออกมามันก็มีประสิทธิภาพ อย่างน้อยที่สุดหลิงไช่หยุนก็ได้พิสูจน์แล้วด้วยเปลวเพลิงของนาง

แม้ทุกคนจะหวาดกลัวแต่พวกเขาก็หวังว่าหลิงตู้ฉิงจะหาวิธีทำให้พวกเขาฝึกฝนได้โดยเร็ว ไม่มีใครในพวกเขาต้องการจะน้อยหน้าน้องสาวคนเล็กของพวกเขาเอง

อย่างไรก็ตาม เมื่อได้เห็นความเจ็บปวดของหลิงยู่ชานหัวใจของพวกเขาก็เต้นรัว

“อ้ากกกกก!” ตอนนี้หลิงยู่ชานเริ่มกลับมาพูดและขยับได้แล้วเขาตะโกนทันที และกลิ้งตัวนอนลงไปบนพื้น “ท่านพ่อ ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้ากำลังจะตาย!”

เขาคลานไปบนพื้นและทำท่าพยายามจะอาเจียนเอาเลือดที่กลืนเข้าไปออกมา แต่น่าเสียดายที่การกระทำของเขามันไร้ผล

เขารู้สึกเจ็บปวดทั่วร่างกายและไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากต้องการกลิ้งลงบนพื้น

สีหน้าของหลิงตู้ฉิงแย่ลงขณะที่เขาตะโกน “ในฐานะที่เจ้าเป็นบุรุษแถมยังเป็นพี่คนโต หากเจ้ายังทนไม่ได้กับความเจ็บปวดเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ต่อไปภายภาคหน้าเจ้าจะปกป้องน้อง ๆ ของเจ้าได้อย่างไร ลุกขึ้น! ลุกขึ้นยืนเดี๋ยวนี้!”

เสียงตะโกนของหลิงตู้ฉิงทำให้หลิงยู่ชานค่อย ๆ พยุงร่างกายของตัวเองให้ยืนขึ้น

ในฐานะที่เขาเป็นพี่ใหญ่เขาต้องเป็นแบบอย่างที่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่รู้ว่าน้อง ๆ ของเขาจะสามารถบ่มเพาะได้แบบเขาได้หรือไม่ ดังนั้นเขาจึงมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบในการปกป้องน้อง ๆ ของเขา

เมื่อคิดถึงคำถามเหล่านี้ เขาจึงจำเป็นต้องฝืนทนยืนแม้ทั้งร่างกายของเขาจะสั่นเทิ้มไปด้วยความเจ็บปวด

“ดูและเรียนรู้จากข้าและทำตามในสิ่งที่ข้าทำ!” หลิงตู้ฉิงตะโกน

จากนั้นหลิงตู้ฉิงจึงเริ่มแสดงท่าออกหมัดง่าย ๆ คอยให้หลิงยู่ชานติดตามการเคลื่อนไหวของเขาอย่างเงียบ ๆ

หลิงยู่ชานบังคับตัวเองให้อดทนต่อความเจ็บปวด เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ แล้วเหวี่ยงหมัดออกไป

หลิงตู้ฉิงจึงเริ่มแสดงท่าทางการเคลื่อนไหวใหม่ ๆ ที่แตกต่างออกไปทุกครั้ง หลังจากที่หลิงยู่ชานสามารถลอกเลียนท่าการเคลื่อนไหวที่เขาสอนให้

หลิงยู่ชานต้องใช้กำลังมากในการเคลื่อนไหว 2-3 ครั้งแรก เพราะร่างกายของเขาเจ็บปวดมากจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม หลังจากติดตามการเคลื่อนไหวของหลิงตู้ฉิงอยู่สักพัก เขาก็พบว่าความเจ็บปวดในร่างกายค่อย ๆ หายไป ดังนั้นเขาจึงเริ่มติดตามการเคลื่อนไหวของหลิงตู้ฉิงได้เร็วขึ้นและเร็วขึ้น

หลิงยู่ชานได้ยินเสียงของเลือดที่ไหลผ่านร่างของเขาอย่างชัดเจนและเสียงเสียดสีของลมในขณะที่หมัดและเท้าของเขาออกกระบวนท่า

ขณะที่หลิงยู่ชานเคลื่อนไหวเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่เพียงแค่เขาคนเดียวที่ได้ยินเสียงของการไหลเวียนของเลือดเขาเอง แม้แต่คนที่อยู่รอบตัวเขาก็ได้ยินเช่นกัน

เสียงของเลือดทำให้คนรอบข้างมองหลิงยู่ชานราวกับว่าพวกเขากำลังมองดูสัตว์ประหลาด

จากนั้นหลิงว่านถิงและคนอื่น ๆ มองไปยังหลิงตู้ฉิงด้วยแววตาอันซับซ้อน

เกิดอะไรขึ้นกับพ่อของพวกเขา ทำไมอยู่ ๆ เขาก็มีวิธีการลึกลับมากมาย

เสียงอึกทึกในลานของเรือนทำให้หลิงไช่หยุนเดินออกมาดูด้วยเช่นกัน

หลิงไช่หยุนยิ้มอย่างพึงพอใจและงึมงำกับตัวเอง “ดูเหมือนว่าความยากลำบากทั้งหมดของพี่ชายนั้นได้ผ่านไปแล้ว และพี่ชายก็ได้รับประโยชน์จากมันแล้วด้วย”

จ้าวเหมิงลู่พูดไม่ออก