บทที่ 18 หวงยี่เฟย[รีไรท์]

บทที่ 18 หวงยี่เฟย[รีไรท์] EnjoyBook บทที่ 18 หวงยี่เฟย[รีไรท์]

นักหลอมโอสถเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่หายากยิ่งในทวีปเทียนหยวน โดยเฉพาะหากอยู่ในระดับปรมาจารย์ยิ่งเป็นตัวตนที่ถูกหมายปองจากเหล่าอาณาจักรมหาอำนาจทั้งหลาย

ไม่ว่าจะเป็นตระกูลหรืออำนาจขั้วไหนก็ตามเพื่อที่จะได้รับความโปรดปรานจากปรมาจารย์หลอมโอสถแล้วล่ะก็ พวกเขาแม้กระทั่งพยายามเอาอกเอาใจให้ความสำคัญเทียบเท่ากับบรรพบุรุษของพวกเขาเลยด้วยซ้ำ!

หนึ่งในความสามารถที่สำคัญของปรมาจารย์หลอมโอสถก็คือความสามารถในการหลอมเม็ดโอสถที่ใช้ในการทะลวงขอบเขตรวมแสงดารา แม้ว่าโอสถดาราประสานจะเป็นโอสถที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณใช้กัน แต่มูลค่าของมันไม่ได้ด้อยไปกว่าโอสถที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตรวมแสงดาราใช้เลย

หลิงตู้ฉิงรู้วิธีหลอมโอสถชนิดนี้จริงหรือ?

นี่เขาไม่ใช่แค่ผู้ดีเก่าตกอับที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้ามาเกือบโหลเท่านั้นเหรอ? ที่สำคัญก่อนหน้านี้แม้แต่การบ่มเพาะพลังเขาก็ยังไม่สามารถทำได้ เขาก็แค่คนที่พึ่งจะมาเริ่มบ่มเพาะได้ไม่นานมานี้เองนี่นา?

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ มี่ไลก็ถามอย่างขัดแย้งในใจ “ท่านหลิง ตามความเข้าใจของข้าท่านนั้นอาศัยอยู่แต่ในเมืองฟินิกซ์เท่านั้นไม่ใช่เหรอ? แล้วท่านได้ไปเรียนรู้การหลอมโอสถชนิดนี้มาจากที่ไหนกัน?”

หลิงตู้ฉิงพูดว่า “เจ้าเคยได้ยินเรื่องราวของจั๊กจั่นเหมันต์ไหม? จริง ๆ แล้วไม่ใช่ว่าข้าไม่รู้วิธีบ่มเพาะ แต่ก่อนหน้านี้ข้าได้มีโอกาสฝึกฝนเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ที่มหัศจรรย์มาก

คนทั่วไปสามารถบ่มเพาะได้เมื่ออายุ 7 ขวบ แต่เคล็ดวิชาอันศักดิ์สิทธิ์ของข้ากว่าที่จะฝึกฝนได้ต้องมีอายุ 25 ปีขึ้นไปเท่านั้น ส่วนทักษะการหลอมโอสถของข้านั้นก็มาจากความมหัศจรรย์ของเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ที่ข้าบรรลุมา เอาล่ะ ตอนนี้เจ้าเริ่มนอกประเด็นไปไกลแล้ว ตอนนี้เรากำลังพูดถึงความร่วมมือทางการค้า ไม่ใช่เทคนิคการฝึกฝนของข้า”

มี่ไลนวดขมับ นางรู้สึกเหนื่อยมากเมื่อต้องรับมือกับหลิงตู้ฉิง

มีหลายอย่างเกี่ยวกับเขาที่นางไม่เข้าใจเลย อย่างไรก็ตามเมื่อดูท่าทีที่จริงจังของหลิงตู้ฉิงดูเหมือนว่าเขาจะไม่โกหก

นางเริ่มไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อเขาหรือไม่

“เอาแบบนี้เป็นไง ท่านหลิงข้าไม่มีทางที่จะพิสูจน์สิ่งที่ท่านกล่าวอ้างมามากมาย แต่ท่านได้กล่าวมาว่าตราบใดที่ท่านมีสูตรโอสถผสานลมปราณหรือสูตรโอสถบำรุงลมปราณ ท่านบอกว่าท่านจะสามารถหลอมมันได้ เผอิญทางเรามีสูตรโอสถทั้งสองอยู่พอดี หากท่านหลิงไม่รังเกียจ ข้าเสนอให้ท่านหลอมพวกมันออกมาก่อน ตราบใดที่ท่านสามารถหลอมโอสถทั้งสองนี้ได้เราจะร่วมมือกับท่านทันที” มี่ไลเสนอ

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า “ไม่มีปัญหา เตรียมทุกอย่างมาให้พร้อมตอนนี้เลย ข้ายังต้องรีบกลับเรือนเพื่อไปดูแลบรรดาบุตรของข้าหลังจากคุยกับเจ้าเสร็จอีก!

เมื่อเห็นว่าหลิงตู้ฉิงตอบตกลง มี่ไลจึงหยิบอุปกรณ์สื่อสารของนางออกมาทันทีและสั่งให้อาจารย์หลอมโอสถประจำตระกูลออกมา

ไม่นานหลังจากนั้นชายชราที่มีผมเผ้ายุ่งเหยิงก็เดินเข้ามา

ชายชราผู้นี้มีกลิ่นฉุนของสมุนไพรตลบอบอวนอยู่รอบกาย ในผมอันยุ่งเหยิงของเขายังมีเศษของสมุนไพรต่าง ๆ ติดอยู่ทั่วผมอันยุ่งเหยิง

“คุณหนูใหญ่มีอะไรงั้นหรือ?” ชายชราถามอย่างงุนงง

“นี่คือแขกรับเชิญอาวุโสและยังเป็นอาจารย์หลอมโอสถที่เก่งที่สุดของตระกูลข้า ชื่อของเขาคือหวงยี่เฟย หรือท่านสามารถเรียกเขาได้ว่าอาจารย์หวง” มี่ไลได้แนะนำหวงยี่เฟยให้กับหลิงตู้ฉิง

เมื่อพูดกับหลิงตู้ฉิงจบ มี่ไลจึงหันมากล่าวกับหวงยี่เฟยต่อ “อาจารย์หวง ท่านหลิงผู้นี้จะพิสูจน์ความสามารถของตัวเขาเองโดยการหลอมโอสถผสานลมปราณและโอสถบำรุงลมปราณ ด้วยเหตุนี้นอกเหนือจากท่านก็ไม่มีใครในตระกูลของเราที่รู้วิธีแยกแยะความแตกต่างระหว่างระดับของเม็ดโอสถแต่ละชนิด ดังนั้นข้าจึงต้องขอความช่วยเหลือจากท่านเพื่อแยกแยะความแตกต่าง”

หวงยี่เฟยกลอกตามองหลิงตู้ฉิง และถามว่า “ใครคืออาจารย์ของเจ้า?”

หลิงตู้ฉิงหน้ามุ่ย “ข้าเรียนรู้ด้วยตนเอง!”