บทที่ 186 เจ้าเอาสมบัติวิเศษระดับสวรรค์มาด้วยหรือเปล่า?[ฟรี]

บทที่ 186 เจ้าเอาสมบัติวิเศษระดับสวรรค์มาด้วยหรือเปล่า?[ฟรี]

บทที่ 186 เจ้าเอาสมบัติวิเศษระดับสวรรค์มาด้วยหรือเปล่า?

หลิงตู้ฉิงที่นั่งอยู่ในศาลาศักดิ์สิทธิ์ แน่นอนว่าเขาได้ยินเสียงของโจวจื่อซิน และยังสัมผัสได้ว่านางถูกไล่ตามโดยหมิงเซียนจ้าว

หากยึดตามเงื่อนไขที่เขาได้ให้กับโจวจื่อซินไว้ว่านางจะต้องมาให้เขาพบหน้าก่อน เขาถึงจะยอมรับนาง เมื่อดูจากสถานการณ์ในตอนนี้มันแน่นอนว่านางทำไม่สำเร็จแน่ เนื่องจากหมิงเซียนจ้าวได้มาถึงตัวนางและกำลังจะคว้าตัวนางไว้ได้แล้ว

ถ้าเขาปล่อยให้โจวจื่อซินถูกคว้าได้ตอนนี้ ในอนาคตนางจะต้องตายแน่นอน แต่เขาจะลดเรื่องราวยุ่งยากที่จะเกิดกับตัวเขาเองจากนางในอนาคตได้มากมาย

ตอนนี้ในหัวของหลิงตู้ฉิงมีความคิดตัวเลือกผลร้ายผลดีเกี่ยวกับการช่วยเหลือนางอยู่มากมาย เขาพยายามชั่งวัดดูว่าการช่วยเหลือนางในครั้งนี้เขาจะได้ผลประโยชน์จนสามารถมองข้ามผลเสียของมันได้ไหม

“เฮ้อ…สงสัยนี่มันคงเป็นชะตาลิขิตล่ะมั้ง?” หลิงตู้ฉิงพึมพำกับตัวเองพลางส่ายหัว

เมื่อพึมพำจบ หลิงตู้ฉิงนำหลิงจู้มาจากมือมี่ไล และสะบัดมันส่งกระแสพลังวิญญาณไปคว้าตัวโจวจื่อซินเข้ามาด้านในศาลาศักดิ์สิทธิ์ทันที

โจวจื่อซินที่กำลังคิดว่านางจะต้องถูกจับตัวกลับไปแน่นอนโดยหมิงเซียนจ้าว แต่จู่ ๆ นางกลับถูกพลังวิญญาณลึกลับดึงตัวนางเข้าไปในศาลาศักดิ์สิทธิ์ซะอย่างนั้น ส่งผลให้นางรู้สึกตื่นตะลึง

เมื่อนางรู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองได้เข้ามาอยู่ในบริเวณศาลาศักดิ์สิทธิ์และได้เห็นหน้าชายหนุ่มผู้ซึ่งเคยให้คำสัญญากับนางไว้ นางกล่าวด้วยสีหน้าเบิกบาน “ข้ามาแล้ว!”

หลิงตู้ฉิงที่ยืนอยู่ตรงหน้านาง เขาขมวดคิ้วและเอ่ยตอบด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว “ทำไมเจ้าต้องทำตัวให้เหม็นขนาดนี้?”

โจวจื่อซินก้มหัวลงด้วยความอับอายและพูดว่า “ก็ถ้าข้าไม่ทำตัวให้เหม็นแบบนี้ ข้าก็ถูกจับตัวได้ไปตั้งนานแล้วน่ะสิ ไม่ใช่ว่าข้าชอบที่จะตัวเหม็นแบบนี้ซะเมื่อไหร่กันเล่า เดี๋ยวข้าจะไปทำความสะอาดร่างกายเดี๋ยวนี้แหละ แต่ว่ามีบางอย่างที่ท่านต้องรู้ไว้ ตาแก่ที่พยายามจะจับตัวข้าเมื่อกี้ เขาคือผู้อาวุโสหมิง เขาคือผู้คุมกฎของสำนักเก่าของข้า ส่วนระดับการบ่มเพาะของเขานั้นอยู่ในขอบเขตนภาระดับ 7 ท่านจะรับมือเขาไว้ไหม?”

หลิงตู้ฉิงถอนหายใจพลางออกคำสั่งนาง “เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องอื่น ตอนนี้เจ้าควรรีบ ๆ ไปทำความสะอาดตัวเจ้าได้แล้ว ข้าเหม็น!”

พูดจบหลิงตู้ฉิงหันไปหาโม่หยูถังและตะโกนขึ้น “พ่อบ้านโม่ เจ้าออกไปจัดการกับพวกคนข้างนอกที”

โม่หยูถังที่ในตอนนี้กำลังสอนคัมภีร์เก้าเทพอสูรให้กับหลิงเทียนหยุน เขาหันมาทางหลิงตู้ฉิงและพยักหน้าตอบรับทันที “รับทราบนายท่าน ข้าจะไปจัดการกับพวกเขาเดี๋ยวนี้!”

ในขณะนี้ ที่ด้านนอกของศาลาศักดิ์สิทธิ์ หมิงเซียนจ้าวรู้สึกหงุดหงิดสุดขีด

เมื่อครู่เขาที่ใกล้ได้ตัวของโจวจื่อซินแล้ว แต่จู่ ๆ กลับมีใครบางคนมาชิงตัดหน้าคว้าตัวนางไปซะอย่างนั้น เมื่อเจอแบบนี้ในฐานะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตนภา เขาจะยอมได้ยังไง?

ด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น หมิงเซียนจ้าวพุ่งตัวไปยังพื้นที่ของศาลศักดิ์สิทธิ์ทันที แต่ก่อนที่เขาจะได้เหยียบเข้าไปในบริเวณศาลาศักดิ์สิทธิ์ ชายชราผู้หนึ่งได้โผล่มาปรากฏตรงหน้าเขาอย่างฉับพลันและตะโกนใส่หน้าของเขาอย่างไม่ยี่หระ “เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในบริเวณนี้ กลับไปซะไม่งั้นเจ้าจะต้องเสียใจ!”

หมิงเซียนจ้าวที่อารมณ์ตอนนี้ย่ำแย่อยู่แล้ว เมื่อดันมาเจอตาแก่บ้าที่ไหนไม่รู้ไล่เขาเหมือนหมูเหมือนหมา เขายิ่งโมโหหนักเข้าไปใหญ่ เขาตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงดุเดือด “ข้าไม่กลับ! โจวจื่อซิน นางเป็นคนทรยศของสำนักข้า วันนี้ข้าจะพาตัวนางกลับไปเพื่อลงโทษตามกฎของสำนัก!”

โม่หยูถังพูดกลับด้วยความรำคาญ “ข้าไม่สนใจว่านางจะเป็นคนทรยศของสำนักเจ้าหรือว่ายังไง แต่ตอนนี้นางเป็นคนของศาลาศักดิ์สิทธิ์แล้ว ฉะนั้นไม่ว่าเจ้าจะอ้างเหตุผลอะไรเจ้าก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะพาตัวนางไป หากนางไม่ยินยอม”

หมิงเซียนจ้าวดวงตาแดงก่ำด้วยความโมโหพร้อมกับกระแทกเสียง “นี่เจ้าคิดจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับสำนักสวนร้อยพฤกษาของข้างั้นเหรอตาเฒ่า!?”

โม่หยูถังมองหมิงเซียนจ้าวตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูถูก เขาหัวเราะและพูดว่า “แล้วรอบนี้เจ้าได้เอาสมบัติวิเศษระดับสวรรค์ของสำนักเจ้ามาอีกด้วยไหมล่ะ? รอบที่แล้วหากไอ้จักรพรรดิโอสถอะไรนั่นของสำนักเจ้ามันไม่ได้ใช้สมบัติวิเศษระดับสวรรค์ได้ทันการล่ะก็ มันคงถูกข้าฆ่าตายไปแล้วแทนที่จะเป็นเจ้านายของข้าที่ต้องมาฆ่ามันแทน!”

หมิงเซียนจ้าวที่ได้ยินเช่นนี้เขาเสียววันหลังวาบขึ้นมาทันที

เขาไม่คิดว่าวันนี้เขาจะดวงซวยได้มาเจอกับชายชราผู้ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์ที่เขาร่ำลือกันไวขนาดนี้

ด้วยระดับการบ่มเพาะของเขาที่อยู่แค่ขอบเขตนภาระดับ 7 เมื่ออยู่ต่อหน้าชายชราผู้นี้ เขาถือว่าไม่มีโอกาสแม้แต่จะหนีเลยด้วยซ้ำหากชายชราคนนี้ตั้งใจจะเอาชีวิตเขา

แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ถึงแม้จะเผชิญกับเทพแห่งความตายที่อยู่ตรงหน้าเขาก็ไม่คิดที่จะยินยอมถอยง่าย ๆ

ในระหว่างที่หมิงเซียนจ้าวกำลังครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อ โจวจื่อซินได้เดินออกมาจากศาลาศักดิ์สิทธิ์และมายืนข้างโม่หยูถังพร้อมกับพูดว่า “ผู้อาวุโสหมิง ข้าแนะนำให้ท่านจากไปซะตั้งแต่ตอนนี้ ตอนที่ท่านยังมีโอกาส ไม่เช่นนั้นหากท่านยังทำตัวดื้อดึงอยู่อีก ข้าเกรงว่าชีวิตของท่านอาจจะมีอันตรายได้”

หมิงเซียนจ้าวมองไปยังโจวจื่อซินด้วยสายตาเย็นชา “ที่ผ่านมาท่านเจ้าสำนักได้อุตส่าห์เลี้ยงดูเจ้าเป็นอย่างดี แล้วนี่คือสิ่งที่เจ้าตอบแทนให้กับท่านเจ้าสำนักงั้นเหรอนังตัวดี? ข้าไม่สนใจ ยังไงวันนี้ข้าก็ต้องลากตัวเจ้ากลับไปที่สำนักให้ถูกลงโทษให้ได้!”