บทที่ 219 ทะลวงขอบเขต

บทที่ 219 ทะลวงขอบเขต บทที่ 219 ทะลวงขอบเขต

ไม่นานหลังจากที่อู่หยุนจี๋ และคนอื่น ๆ ปรากฏตัวในวังของเหลียงซาน หลิงเจิ้งสงก็มาที่คฤหาสน์สราญรมย์อย่างลับ ๆ

เมื่อเห็นหลิงตู้ฉิง หลิงเจิ้งสงพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดว่า “ตอนนี้กำลังเสริมของเหลียงซานมาถึงที่นี่แล้ว! ข้าได้รับข่าวว่ามีผู้เชี่ยวชาญจำนวนหลายพันคนพึ่งมาถึงที่อาณาจักรของเราและพวกเขาทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตรวมแสงดาราหรือสูงกว่า ข้าได้ข่าวว่าคนพวกนี้ที่มาถึงล้วนแล้วแต่เป็นทหารจากกองทัพและยังมีผู้เชี่ยวชาญกลุ่มหนึ่งติดตามพวกเขามาด้วย จากการคาดเดาของข้ามันน่าจะเป็นกองกำลังที่เหลียงซานได้ไปขอความช่วยเหลือมาเพื่อจัดการกับเจ้า หลังจากที่เขาถูกเจ้าหยามเกียรติจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในพระราชวัง”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดขึ้น “ดูเหมือนว่าบทเรียนที่ข้าได้สอนเขาไปในครั้งล่าสุด เขาจะไม่เก็บเอาไปคิดในสมองเขาเลยสินะ”

“ตอนนี้เจ้าว่าปู่ควรเตรียมการอย่างไรดีเพื่อรับมือกับบรรดากองกำลัง และผู้เชี่ยวชาญที่เข้ามาช่วยเหลือเหลียงซาน?” หลิงเจิ้งสงถาม

“ท่านไม่ต้องกังวลหรอก ปล่อยให้พวกเขาลงมือก่อนได้เลย!” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ตอนนี้ข้าได้เตรียมวิธีการจัดการพวกเขาไว้เรียบร้อยแล้ว”

หลิงเจิ้งสงพยักหน้าเข้าใจ เขาพูดด้วยสีหน้าหนักใจ “เจ้ามีกองกำลังเพียง 750 คน ในขณะที่ฝั่งตรงข้ามตอนนี้มีจำนวนถึงหลายพันคน ยิ่งไปกว่านั้นกองกำลังของฝั่งตรงข้ามที่มีหลายพันคนเหล่านั้นล้วนอยู่ในขอบเขตรวมแสงดารา และคนนับพันเหล่านั้นล้วนเป็นทหารที่ประจำการอยู่ในกองทัพ ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาจะต้องเชี่ยวชาญการใช้กระบวนรบแน่นอน ข้าเกรงว่าหากปะทะกันขึ้นมาจริง ๆ ค่ายกลในคฤหาสน์นี้อาจจะไม่สามารถต้านทานพวกเขาได้”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ท่านปู่จะเอาไปเทียบอย่างนั้นไม่ได้ นอกจากนี้ท่านยังประเมินกองทัพของข้าต่ำเกินไป เดี๋ยวท่านจะรู้เองเมื่อทหารของข้าแสดงฝีมือ ส่วนการมาถึงของคนเหล่านั้นจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อสถานการณ์การเมืองปัจจุบันของอาณาจักรจันทรา ตัวข้าเองไม่มีอะไรต้องกลัว แต่ท่านในฐานะแม่ทัพใหญ่ หากท่านได้รับคำสั่งจากเหลียงซานให้เคลื่อนทัพเพื่อออกไปทำภารกิจ ท่านจะต้องปฏิเสธคำสั่งนั้นไปทันที”

หลิงเจิ้งสงพยักหน้าด้วยความเข้าใจ “จากการแสดงออกของเหลียงซาน ตอนนี้เขาไม่มีทางอะลุ้มอล่วยกับเจ้าแน่นอน และเมื่อเป็นเช่นนี้ตำแหน่งแม่ทัพของข้าก็คงไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว เมื่อมีโอกาสข้าจะสละตำแหน่งทันที!”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดว่า “ก็ดีเหมือนกัน! นอกจากนี้เพื่อความปลอดภัยของท่านเอง ถ้าไม่มีเหตุอะไรที่จำเป็นท่านก็จงเก็บตัวบ่มเพาะอยู่แต่ในคฤหาสน์ และเมื่อถึงเวลาที่ทางฝั่งของท่านถูกโจมตี ถึงตอนนั้นข้าจะส่งคนไปสนับสนุนท่าน”

หลิงเจิ้งสงพยักหน้า จากนั้นเขาก็ลอบจากไปอย่างเงียบ ๆ

เมื่อหลิงเจิ้งสงจากไป เหลียงเฟ่ยเอ๋อก็พูดกับหลิงตู้ฉิงทันที “สามี ท่านปู่ของข้ากำลังจะลงมือแล้วงั้นเหรอ?”

“ก็เป็นไปได้” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ

“ถ้าอย่างนั้นสามีต้องระวังให้ดี โดยนิสัยของท่านปู่ข้า หากเขาเริ่มเคลื่อนไหวเช่นนี้แล้ว นั่นก็แปลว่าเขาได้เตรียมการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยและมั่นใจมากว่าทุกอย่างจะต้องสำเร็จไปตามแผนที่เขาวางเอาไว้” เหลียงเฟ่ยเอ๋อเตือนเขา

“จักรพรรดิทั้งหมดล้วนเป็นเช่นนี้ ช่วงเวลาที่พวกเขาลงมือย่อมเป็นช่วงที่พวกเขาคิดว่าพวกเขามั่นใจที่สุด” หลิงตู้ฉิงพูดขึ้น “แต่ปู่ของเจ้านั้นหยิ่งผยองยิ่งกว่าจักรพรรดิคนอื่น ๆ ที่ข้าเคยเจอมาแล้วมากจริง ๆ!”

“แล้วสามีได้ตัดสินใจแล้วหรือยังว่าจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร?” เหลียงเฟ่ยเอ๋อถาม

หลิงตู้ฉิงมองไปที่ท้องฟ้าและพูดว่า “เฮ้อ…ข้าคิดว่ามันคงถึงเวลาที่ข้าจะต้องทะลวงขอบเขตประสานทะเลปราณแล้ว!”

เมื่อเขาพูดจบ พลังวิญญาณที่อยู่บริเวณรอบ ๆ คฤหาสน์ก็เริ่มรวมตัวเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง พลังวิญญาณจำนวนมหาศาลนี้ควบแน่นกันเป็นของเหลวและเติมลงไปในทะเลแห่งจิตวิญญาณอันกว้างใหญ่ของเขา ซึ่งปรากฎการณ์นี้บ่งบอกว่าหลิงตู้ฉิงได้ก้าวเข้ามาอยู่ในขอบเขตประสานทะเลปราณเรียบร้อยแล้ว

เหลียงเฟ่ยเอ๋ออุทานด้วยความประหลาดใจ “สามี ท่านทะลวงขอบเขตได้แล้วงั้นเหรอ?”

ทุกคนในคฤหาสน์สราญรมย์ต่างคิดว่าวิธีการบ่มเพาะของหลิงตู้ฉิงนั้นดูแปลกมาก ๆ ตอนที่ออกจากเมืองฟีนิกซ์ ระดับการบ่มของหลิงตู้ฉิงอยู่ที่จุดสูงสุดของขอบเขตควบแน่นลมปราณ

และพอ 5 ปีผ่านไประดับการบ่มเพาะของหลิงตู้ฉิงก็ยังคงอยู่ที่จุดสูงสุดของขอบเขตควบแน่นลมปราณเช่นเดิม สิ่งที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ คือหลิงตู้ฉิงซึ่งอยู่ในจุดสูงสุดของขอบเขตควบแน่นลมปราณ เขาไม่เคยทำการบ่มเพาะใด ๆ ให้คนอื่นเห็นเลย แต่มันกลับมีเหตุการณ์แปลก ๆ บางอย่างที่ในบางครั้งที่พลังวิญญาณจำนวนมากจะไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างหาสาเหตุไม่ได้

ที่สำคัญที่สุดในช่วง 5 ปีนี้ทุกครั้งที่เขาได้มีอะไรกับภรรยาของเขา พลังงานวิญญาณจะปะทุขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งจนทำให้เขาต้องหยุดกิจกรรมที่เขากำลังทำร่วมกับภรรยาของเขาทันที เพื่อยับยั้งพลังวิญญาณเหล่านั้นไม่ให้พวกมันทำให้เขาทะลวงขอบเขตถัดไป

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พลังวิญญาณอันมหาศาลได้ไหลเข้าสู่ร่างกายของหลิงตู้ฉิงจนหมด ความผันผวนของพลังวิญญาณที่เกิดขึ้นรอบ ๆ คฤหาสน์มันก็หายไป

เมื่อเหลียงเฟ่ยเอ๋อรู้ว่าหลิงตู้ฉิงเข้าสู่ขอบเขตประสานทะเลปราณแล้ว เหลียงเฟ่ยเอ๋อก็มีความสุขมาก “ข้าดีใจกับท่านด้วยนะ!”

หลิงตู้ฉิงยิ้ม