บทที่ 221 แอบกินโลหิต?[ฟรี]

บทที่ 221 แอบกินโลหิต?[ฟรี] บทที่ 221 แอบกินโลหิต?[ฟรี]

ทันทีที่หลิงตู้ฉิงรักษาอาการบาดเจ็บของโม่หยูถังเสร็จแล้ว เหลียงเฟ่ยเอ๋อก็เข้ามาหาเขา

หลังจาก 7 วันติดต่อกันของการบ่มเพาะแบบคู่ ภรรยาทุกคนต่างได้รับความพึงพอใจอย่างเพียงพอ สิ่งนี้ทำให้ในตอนนี้ใบหน้าของเหลียงเฟ่ยเอ๋อ จึงเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและงดงามยิ่งขึ้น

“สามี!” เหลียงเฟ่ยเอ๋อเดินอย่างสบาย ๆ และเข้ามากอดหลิงตู้ฉิงอย่างรักใคร่

“มีอะไรเหรอ?” หลิงตู้ฉิงถาม

เหลียงเฟ่ยเอ๋อเหลือบมองไปที่หลิงตู้ฉิงและกระซิบ “พี่หญิงเหมิงลู่ ให้มาถามท่านว่า ท่านต้องการหาภรรยาเพิ่มอีกสัก 2-3 คนหรือไม่?”

ก่อนหน้านี้พวกนางกลัวว่าหลิงตู้ฉิงจะพาผู้หญิงเข้ามาเพิ่มในคฤหาสน์ของเขา และเขาจะรักพวกนางน้อยลง

อย่างไรก็ตามหลังจากการบ่มเพาะแบบคู่ครั้งที่แล้ว พวกนางก็ตระหนักว่า ขณะนี้ตัวพวกนางเองไม่สามารถรับมือกับหลิงตู้ฉิงได้อีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้พวกนางเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า หลิงตู้ฉิงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านบ่มเพาะพลังแบบคู่ที่ฉกาจฉกรรจ์

นั่นคือเหตุผลที่พวกนางปรึกษากันว่าควรให้หลิงตู้ฉิงหาผู้หญิงมาเพิ่มเติม เพื่อตอบสนองการบ่มเพาะแบบคู่ของเขาให้ได้เพียงพอ

“ไม่จำเป็น!” หลิงตู้ฉิงส่ายหัว

เส้นทางที่แท้จริงของการบ่มเพาะของเขาคือเต๋าตู้ฉิง มันเป็นการระเบิดของอารมณ์ที่เกิดจากการบ่มเพาะแบบคู่ หากปราศจากความรู้สึกร่วมใด ๆ ก็คงไม่สำคัญว่าจะมีผู้หญิงอย่างพวกนางสักกี่คน

เหลียงเฟ่ยเอ๋อยิ้มและพูดว่า “เราจะไม่ตำหนิท่าน ถ้าท่านต้องการ พวกเราจะช่วยเลือก!”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัว “มันไม่จำเป็นจริง ๆ!”

“เอาล่ะ ต่อไปท่านไม่จำเป็นต้องขอความเห็นจากเรา หากท่านต้องการพาใครเข้ามาอยู่ด้วย ท่านสามารถคิดได้เลยว่าพวกเราทุกคนถือว่าเห็นด้วยกับท่าน” เหลียงเฟ่ยเอ๋อยิ้มขณะที่นางมองไปที่หลิงตู้ฉิง “มาหาข้าคืนนี้นะ!”

หลังจากพูดอย่างนั้นนางก็จากไปอย่างสง่างาม

หลิงตู้ฉิงยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไร

หลังจากมองไปที่โม่หยูถังและซือโถวเหวินหยวน ซึ่งทั้งคู่กำลังฝึกฝนกันอยู่ เขาก็หันกลับมาและไปหาโจวจื่อซิน

“ท่านมาแล้ว!” โจวจื่อซินยิ้มไปพูดไปอย่างมีความสุข

หลิงตู้ฉิงมองไปที่น้ำที่มีสมุนไพรและโอสถมากมายลอยอยู่ด้านในอ่างเหล็กขนาดใหญ่ เขาพยักหน้าและพูดว่า “ดีมาก เมื่อวัตถุดิบชุดนี้ถูกดูดซึมจนหมดเจ้าก็เกือบจะถึงขอบเขตนภาระดับ 3 แล้ว”

โจวจื่อซินที่ในตอนนี้มีเจตจำนงแห่งขอบเขตสวรรค์อยู่ในร่าง ซึ่งมันถูกสืบทอดมาจากสายเลือดของบรรบุรุษนาง ดังนั้นหากนางตั้งใจอย่างเต็มที่เพื่อเพิ่มระดับการบ่มเพาะนางจะใช้เวลาอีกไม่นานในการที่จะทะลวงไปถึงขอบเขตสวรรค์

โจวจื่อซินทำหน้ามุ่ยและพูดว่า “นายท่าน ข้าแช่ในถังนี้มาหลายปีแล้ว ข้าจะออกไปได้เมื่อไหร่?”

“เร็ว ๆ นี้!” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “เจ้าควรจะรู้ดีว่าตอนนี้เจ้าควรจะมุ่งเน้นไปที่การบ่มเพาะให้เร็วที่สุด และอีกอย่างบรรดาสมุนไพรและโอสถที่สำนักสวนร้อยพฤกษาส่งมายังเหลืออยู่ถึงครึ่งหนึ่ง!”

โจวจื่อซินหัวเราะคิกคัก “ข้าอยากออกไปหาท่าน!”

“ไม่ต้องรีบ!” หลิงตู้ฉิงส่ายหัวและพูดว่า “แล้วความสัมพันธ์ของเจ้ากับดอกบัวปีศาจกระหายโลหิตเป็นยังไงบ้าง? จงอย่าลืมว่ามันจะเป็นทั้งผู้ใต้บังคับบัญชา สหายและอาวุธในอนาคตของเจ้า เจ้าต้องผูกสัมพันธ์กับมันให้ดี”

ทันทีที่หลิงตู้ฉิงพูดเป็นการเป็นงาน สีหน้าของโจวจื่อซินก็เริ่มจริงจัง

“ตอนนี้ข้าเริ่มคุ้นเคยกับมันแล้ว และดูเหมือนว่าข้ากับมันจะเข้ากันได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ แต่ในเรื่องของการช่วยฟังคำสั่งนั้น ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่ค่อยยอมทำตามข้าสักเท่าไหร่ เนื่องจากข้ายังไม่ได้แสดงความแข็งแกร่งให้มันเห็น แต่ข้าคิดว่าหากเมื่อไหร่ที่มันได้รู้พลังของข้า มันจะเชื่อฟังข้าแน่นอน”

รอยยิ้มภาคภูมิใจปรากฏบนใบหน้าของโจวจื่อซิน “แต่ถ้ามันไม่เชื่อฟังข้าและอยากจะกินข้า ข้าจะจับมันมาย่างกินทันที!”

“ดีมาก!” หลิงตู้ฉิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ