บทที่ 258 เยี่ยมบุตรชาย[ฟรี]

บทที่ 258 เยี่ยมบุตรชาย[ฟรี] บทที่ 258 เยี่ยมบุตรชาย[ฟรี]

เกาะฟงเย่ หรือที่เรียกว่า ทวีปฟงเย่ หากมองจากมุมสูงแล้ว รูปร่างของเกาะนี้คล้ายกับใบไม้ห้าแฉกที่ลอยอยู่บนผิวทะเล

ขนาดของเกาะนี้มีขนาดใหญ่กว่าทวีปเทียนหยวนถึงสองเท่า และความขัดแย้งของอาณาจักรต่าง ๆ ภายในเกาะล้วนเกิดขึ้นอยู่เป็นประจำ

ในเกาะนี้มีอยู่ 6 อาณาจักร และขนาดของแต่ละอาณาจักรนั้นใกล้เคียงกับขนาดของอาณาจักรจันทราในช่วงที่เหลียงซานยังคงเป็นจักรพรรดิ

ที่สำคัญที่สุดคือที่ตั้งของสำนักสวนร้อยพฤกษาเองก็อยู่บนเกาะฟงเย่

เนื่องจากสำนักสวนร้อยพฤกษาเป็นสำนักที่มีชื่อเสียงมากในการหลอมโอสถ การคงอยู่ของมันบนเกาะแห่งนี้จึงทำให้เกาะนี้ค่อนข้างเจริญรุ่งเรือง

อย่างไรก็ตาม หลังจากการตายของหลู่หยุนตี๋ สวนร้อยพฤกษาก็เหมือนมังกรที่ขาดหัว และบรรดาคนที่อยู่ในสำนักก็เริ่มแตกคอกันเองแก่งแย่งชิงอำนาจกัน

แต่หลังจากนั้นเมื่อ 10 กว่าปีก่อนที่จือหมิงฮ่าวกลับมาที่สำนักพร้อมกับระดับการบ่มเพาะขอบเขตสวรรค์ บรรดาความขัดแย้งที่กำลังคุกรุ่นภายในสำนักและนอกสำนักจึงถูกดับลงอย่างรวดเร็ว

และแน่นอนว่าเมื่อจือหมิงฮ่าวได้ยอมเป็นข้ารับใช้ของหลิงยี่เทียนแล้ว สวนร้อยพฤกษาเองก็ยอมสวามิภักดิ์ต่ออาณาจักรจันทราเช่นกัน ซึ่งตามมาด้วยอีกสองอาณาจักรที่ได้รับการสนับสนุนจากสวนร้อยพฤกษาก็ได้ยอมเข้าร่วมด้วยเช่นกัน

ฉะนั้นภารกิจของหลิงว่านจุนในตอนนี้คือเป็นการนำกองทัพของตนเองไปต่อสู้กับอีก 4 อาณาจักรที่เหลือ

“นายท่าน ตอนนี้ทั้งเกาะฟงเย่เกิดการสู้รบอยู่ทุกหนทุกแห่งทั่วไปหมด ข้าเกรงว่าการหาตัวนายน้อยว่านจุนอาจจะต้องใช้เวลามากสักหน่อย” เสี่ยวเยว่เฟิงพูดขึ้น

หลิงตู้ฉิงยื่นหัวออกไปนอกหน้าต่างและมองไปรอบ ๆ ทันใดนั้นเขาก็ชี้และพูดว่า “ไปที่นั่น!”

กงหนิวลากรถม้าไปตามทิศทางที่หลิงตู้ฉิงชี้และมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายทันที

จากระยะไกล ในทิศทางที่หลิงตู้ฉิงชี้ไปนั้น ภาพของร่างมังกรขนาดใหญ่ 8 ตัวกำลังดักจับและสังหารผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์

“หยุดรอตรงนี้ก่อน รอให้พวกเขาสู้กันเสร็จเราค่อยเข้าไปหาพวกเขา!” หลิงตู้ฉิงสั่ง

หลิงตู้ฉิงไม่ต้องการที่จะแสดงตัวในตอนนี้ เนื่องจากเขาอยากเห็นความก้าวหน้าของลูกเขา ดังนั้นเขาจึงสั่งให้เสี่ยวเยว่เฟิงหยุดรถม้าคอยสังเกตการณ์จากในระยะไกลไปก่อน

ในเวลานี้บนพื้นดินมีภาพร่างของมังกร 8 ตัว ซึ่งแต่ละตัวมีระดับพลังถึงจุดสูงสุดของขอบเขตนภา ซึ่งพวกมันกำลังห้อมล้อมผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์อยู่ตรงกลาง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ร่างของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์ก็ถูกฉีกออกจากกันเป็น 8 ส่วนและการต่อสู้ก็สิ้นสุดลง

เมื่อจบศึกร่างของมังกรทั้งแปดก็จางหายไปกลายเป็นกลุ่มทหาร 8 กลุ่ม จากนั้นร่างของหลิงว่านจุนก็ปรากฏขึ้นภายในเงามังกรตัวที่ใหญ่ที่สุดที่กำลังจางหายไป

“พวกเจ้ายังเกื้อหนุนกันได้ไม่ดีมากพอ!” หลิงว่านจุนมองไปยังทหารของเขาที่เพิ่งจบศึกมาหมาด ๆ “กับอีแค่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์คนเดียวพวกเจ้ากลับต้องใช้เวลาในการสังหารเขามากถึงขนาดนี้ แล้วในอนาคตเมื่อพวกเจ้าต้องเผชิญกับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์พวกเจ้าไม่ต้องใช้เวลากันทั้งอาทิตย์ในการสังหารเขางั้นเหรอ? หลังจากนี้ทุกคนต้องฝึกให้หนักขึ้นอีก ไม่เช่นนั้นในอนาคตพวกเจ้าทั้งหมดจะไม่มีประโยชน์อะไรให้ข้าต้องสนใจ”

เมื่อโดนตำหนิเช่นนี้ ทหารทั้งหมดไม่กล้าที่จะพูดอะไรสักคำ

ขณะที่พวกเขาฟังคำตำหนิของหลิงว่านจุนอย่างเงียบ ๆ ในใจของพวกเขาก็ยังอดคิดไม่ได้

พวกเขาฝึกฝนกันมาได้นานแค่ไหนกัน? การที่พวกเขาสามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์ได้ในตอนนี้ ก็ถือเป็นความสำเร็จที่น่าประทับใจสำหรับพวกเขามากแล้ว

แต่เมื่อพวกเขาได้ยินหลิงว่านจุนพูดถึงการสู้กับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ในอนาคต พวกเขาก็เริ่มใจเสียและคิดทบทวนว่าพวกเขาเองต้องทำยังไงดีหากต้องเผชิญกับผู้เชี่ยวชาญระดับนั้นจริง ๆ

หลิงว่านจุนตำหนิทหารอยู่สักพักก่อนที่จะสั่งให้บรรดาทหารกลับคืนร่างมังกรอีกครั้งเพื่อที่จะฝึกซ้อมต่อและพูดว่า “พี่ใหญ่ คนพวกนี้ยังอ่อนแอเกิน ข้าขอตัวไปฝึกฝนพวกเขาต่อก่อนล่ะ!”

หลิงยู่ชานหัวเราะ “ว่านจุน อันที่จริงที่พวกเขาแสดงพลังได้ถึงขนาดนี้มันก็ไม่เลวนักหรอกนะ เจ้าอย่าลืมสิว่าพวกเขาพึ่งเข้าร่วมกองทัพมังกรได้เป็นเวลาไม่เท่าไหร่เอง เจ้าจะเอาพวกเขาไปเปรียบเทียบกับเหล่าทหารชุดก่อนหน้านี้ได้ยังไง”