บทที่ 262 ช่วยน้องสาว

บทที่ 262 ช่วยน้องสาว บทที่ 262 ช่วยน้องสาว

ในขณะที่ตู้เฉิงกำลังจะจากไปและกลุ่มเสื้อคลุมโลหิตกำลังจะถูกสับเป็นชิ้น ๆ ทันใดภาพของร่างฟีนิกซ์ตัวมหึมาก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาพวกเขาที่กำลังสิ้นหวัง

“ผะ ผะ ผู้อาวุโสของเรามาแล้ว!” ตู้เฉิงและเด็กสาวพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว

แม้ว่าพวกเขาจะตกอยู่ในอันตรายและได้เห็นผู้อาวุโสของตระกูลตัวเอง แต่พวกเขาก็ไม่ได้มีความสุขสักเท่าไหร่ เพราะพวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าฟีนิกซ์ตัวนี้มาเพื่อช่วยหรือมาตามล่าพวกเขากันแน่ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นคนของภูเขาฟีนิกซ์ แต่พวกเขาก็หนีออกจากภูเขาฟีนิกซ์มาแล้ว

“หลิงเฟิง เจ้าอยู่ที่ไหน?” เสียงเรียกของเสี่ยวเยว่เฟิงดังก้องไปทั่วทั้งเกาะวายุคลั่ง นางไม่รู้ว่าตอนนี้เสี่ยวหลิงเฟิงอยู่ที่ไหน ดังนั้นนางจึงได้แต่ตะโกนหา เนื่องจากเกาะวายุคลั่งก็ไม่ได้ใหญ่โตเกินไป หากน้องของนางอยู่ที่นี่น้องของนางควรจะได้ยินเสียงของนางที่เปล่งออกไปแน่นอน

และในขณะที่เสี่ยวเยว่เฟิงกำลังบินสำรวจรอบ ๆ เกาะอยู่นั้น นางก็ได้เห็นภาพสถานการณ์ที่ผิดปกติของ ณ จุดหนึ่งที่เกิดขึ้นบนเกาะวายุคลั่ง

บนพื้นดินเบื้องล่าง นางเห็นผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากกำลังห้อมล้อมเสี่ยวหลิงเฟิงอยู่ แต่สีหน้าของพวกเขากำลังตกอยู่ในอาการหวาดผวา เนื่องจากพวกเขาเองก็ได้ยินเสียงเรียกของเสี่ยวเยว่เฟิงที่เรียกชื่อน้องสาวของนางเอง

คนเหล่านี้กำลังตกอยู่ในสภาวะการภาวนาหวังว่าเด็กสาวที่พวกเขากำลังจะสังหารลงเมื่อครู่ไม่ใช่คนเดียวกับที่นกฟีนิกซ์ตัวนี้กำลังตามหา

“ท่านพี่!” เสี่ยวหลิงเฟิงตกตะลึง พี่สาวนางอยู่ในขอบเขตนภาไม่ใช่เหรอ? แล้วนางกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ได้ยังไง? ที่สำคัญกว่านั้นทำไมนางถึงควบแน่นร่างแท้ของฟีนิกซ์ได้?

เป็นที่รู้กันว่าผู้เชี่ยวชาญหลายคนแม้แต่ผู้ที่อยู่ในขอบเขตสวรรค์ก็ยังไม่สามารถควบแน่นร่างที่แท้จริงได้!

“ท่านพี่! ข้าอยู่ที่นี่!” เสี่ยวหลิงเฟิงตะโกน แต่เสียงของนางแผ่วเบาเกินกว่าที่พี่สาวนางจะได้ยิน

ในเวลานี้ผู้คนที่ล้อมรอบและเตรียมที่จะรุมสังหารเหล่าเสื้อคลุมโลหิตต่างก็มองไปที่จักรพรรดิของพวกเขาอย่างไม่รู้ว่าพวกเขาควรทำอะไรต่อในตอนนี้

ทำไม ‘นกฟีนิกซ์’ แห่งภูเขาฟีนิกซ์จึงปรากฎตัวขึ้น?

ทางจักรพรรดิตอนนี้ก็กำลังลังเล เขาไม่แน่ใจว่าเขาควรใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้เพื่อฆ่าเด็กสาวคนนี้และป้องกันไม่ให้นกฟีนิกซ์นั่นพบเป้าหมายของมันดีหรือไม่

ในขณะที่เขากำลังลังเล ตู้เฉิงก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าบินไปหานกฟีนิกซ์

เมื่อจักรพรรดิเห็นเช่นนั้นเขาก็โบกมือส่งสัญญาณให้ทหารของเขาถอยห่างออกจากกลุ่มเสื้อคลุมโลหิต

ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าเขาไม่สามารถฆ่าตู้เฉิงได้ในชั่วพริบตาเพื่อยับยั้งไม่ให้เขาส่งสัญญาณไปให้นกฟีนิกซ์ได้ ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องโจมตีโดยไม่ลังเลแน่นอน

ในขณะนี้เมื่อเสี่ยวเยว่เฟิงซึ่งอยู่ในอากาศได้เห็นใครบางคนกำลังบินเข้ามาหา นางจึงรีบคืนร่างมนุษย์ของนางทันทีและพุ่งไปปรากฏตัวตรงหน้าของตู้เฉิง

“เป็นพี่ใหญ่จริง ๆ พี่เยว่เฟิงพวกเราข้างล่างกำลังอยู่ในอันตราย และหลิงเฟิงก็กำลังถูกล้อมอยู่ โปรดช่วยพวกเราด้วย” ตู้เฉิงรีบพูดขึ้น

เมื่อได้ยินเช่นนี้ท่าทีของเสี่ยวเยว่เฟิงเปลี่ยนไปทันที นางรีบบินร่อนลงไปยังจุดที่น้องสาวของนางอยู่ทันที พร้อมกับปล่อยกลิ่นอายแห่งสวรรค์ให้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดที่อยู่ด้านล่าง เพื่อข่มขู่ทุกคนและป้องกันไม่ให้พวกเขาเคลื่อนไหว

ภายใต้กลิ่นอายแห่งสวรรค์ ทุกคนบนพื้นต่างสั่นสะท้านด้วยความกลัว พวกเขารู้สึกว่าร่างกายของตัวเองอ่อนแรงจนต้องทิ้งตัวลงบนพื้น

สำหรับตู้เฉิงที่อยู่ตรงหน้าเสี่ยวเยว่เฟิง เขาเองก็ไม่สามารถทนกับพลังกดดันเช่นนี้ได้เหมือนกัน ซึ่งมันทำให้เขาเริ่มที่จะไม่สามารถพยุงตัวลอยในอากาศได้อีกต่อไปและค่อย ๆ ร่วงลงไปยังด้านล่าง

เมื่อเห็นเช่นนี้ เสี่ยวเยว่เฟิงจึงรีบจับตัวตู้เฉิงไว้ และปล่อยตัวเขาเมื่อร่อนลงถึงพื้น

หลิงเฟิงเองที่เหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ เมื่อตอนนี้นางต้องเผชิญกับพลังของพี่สาวนางเองที่ปลดปล่อยออกมา นางก็ล้มตัวลงกับพื้นไปเช่นกัน

“ท่านพี่…” หลิงเฟิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า นางไม่แน่ใจว่าที่พี่สาวของนางปลดปล่อยพลังกดดันออกมาแบบนี้ ซึ่งนางกลับต้องได้รับผลกระทบด้วย มันคือบทลงโทษที่พี่สาวของนางตั้งใจให้นางบทเรียนในการออกมาทำภารกิจโดยพละการหรือเปล่า?

เสี่ยวเยว่เฟิงร่อนลงบนพื้นอย่างรวดเร็ว ในพริบตานางก็มาถึงตรงหน้าเสี่ยวหลิงเฟิง และถอนกลิ่นอายแห่งสวรรค์ออก

หลังจากที่กลิ่นอายแห่งสวรรค์ถูกถอนออกไป ผู้คนที่สั่นสะท้านด้วยความกลัวในที่สุดก็ลุกขึ้นยืนได้ อย่างไรก็ตามในใจของพวกเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“หลิงเฟิง เจ้าเป็นอะไรบ้างรึเปล่า?” เสี่ยวเยว่เฟิงถามขึ้นอย่างร้อนรน

เมื่อได้ยินว่าพี่สาวของนางไม่ได้ตำหนินาง เสี่ยวหลิงเฟิงก็ตอบด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มว่า “ท่านพี่ ข้าไม่เป็นอะไร! แต่เมื่อกี้ข้าคิดว่าข้าจะไม่ได้เจอท่านแล้วเสียอีก แต่ตอนนี้ท่านมาช่วยข้าจริง ๆ เฮ้อ…โชคดีจริง ๆ ที่ท่านมาช่วยข้าได้ทันเวลา แต่ว่าท่านพี่ ท่านจะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว ไม่เพียงท่านจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ แต่ท่านยังสามารถควบแน่นร่างแท้ของฟีนิกซ์ได้ด้วย!”

เมื่อเสี่ยวเยว่เฟิงพบว่าเสี่ยวหลิงเฟิงสบายดี แม้ว่านางจะได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยและมีอาการอ่อนแรง แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ตราบใดที่นางไม่ตายก็โชคดีแล้ว

นางตีศีรษะของเสี่ยวหลิงเฟิง และตำหนิเสียงแข็ง “เจ้ากล้าขนาดนี้ได้ยังไง เจ้าอยู่แค่ขอบเขตประสานทะเลปราณแต่กล้าที่จะออกมาทำภารกิจได้ยังไง? ระดับการบ่มเพาะของตัวเจ้าเองยังไม่ถึงขอบเขตรวมแสงดาราด้วยซ้ำ ปีศาจตัวไหนมันเข้าสิงเจ้าให้คิดเรื่องบ้า ๆ แบบนี้ได้กัน?”