บทที่ 266 เมืองเจินไห่

บทที่ 266 เมืองเจินไห่ บทที่ 266 เมืองเจินไห่

สำหรับเฟิงเชาชิงและพรรคพวก อาวุธวิเศษระดับราชวงศ์ขั้นสูงสุดถือว่าเป็นอาวุธที่อยู่ในระดับดีและมีประโยชน์กับพวกเขาในตอนนี้แน่นอน

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นคนจากภูเขาฟีนิกซ์ แต่พวกเขาก็กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องหนีไปที่ทะเลชางหมางเพื่อหลีกเลี่ยงหายนะ ดังนั้นแล้วพวกเขาจึงไม่ใช่กลุ่มคนที่ร่ำรวยเหมือนเมื่อในอดีต

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเกิดมาพร้อมกับความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าคนทั่วไปและเป็นกลุ่มคนที่มาจากตระกูลอันสูงส่ง แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ต่อให้พวกเขามีวัสดุที่ดีพอจะใช้สร้างอาวุธระดับสูง ๆ แต่ก็ไม่มีใครเต็มใจที่จะช่วยพวกเขาในการสร้างพวกมันอยู่ดี

ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาจึงเต็มใจที่จะทำภารกิจนี้เพื่อที่จะให้ได้อาวุธวิเศษระดับราชวงศ์มา

อย่างไรก็ตาม การทำสัญญากับคนแปลกหน้านั้นย่อมไม่สามารถทำแบบลวก ๆ โดยไม่คิดได้ ไม่งั้นต่อไปจะลำบากทีหลัง

เมื่อเห็นความลังเลของฝูงชน หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “การทำสัญญานี้ทำเพื่อยืนยันให้แน่ใจว่าพวกจ้าจะสามารถช่วยข้าส่งข่าวให้ได้สำเร็จ คำขอของข้าไม่ใช่เรื่องยาก ข้อกำหนดเพียงอย่างเดียวที่ข้าระบุลงไปในสัญญาก็คือพวกเจ้าต้องส่งข้อความของข้าไปที่เกาะเทียนหยวนให้ได้ภายใน 3 ปี และเมื่อพวกเจ้าส่งข้อความเสร็จให้ข้าเรียบร้อย พวกเจ้าจะได้รับอาวุธวิเศษระดับราชวงศ์แน่นอน”

เฟิงเชาชิงพิจารณาสักครู่ก่อนที่จะพูดว่า “ถ้าใครเต็มใจก็ออกมา!”

หลังจากได้รับอนุญาตจากเฟิงเชาชิง บุคคลที่อยู่ในขอบเขตนภาระดับ 11 ก็ก้าวออกมา แสดงตัวว่าเขาเต็มใจที่จะเดินทางครั้งนี้ หลิงตู้ฉิงจึงร่างสัญญาบนอากาศและให้เขาลงชื่อ

เมื่อเห็นวิธีการร่างสัญญาขึ้นบนอากาศโดยหลิงตู้ฉิง เฟิงเชาชิงถึงกับสาปแช่งเหริ่นอี้ฟางอยู่ในใจ

หลังจากที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตนภาลงชื่อในสัญญาเสร็จแล้ว หลิงตู้ฉิงได้ส่งสมบัติวิเศษระดับราชวงศ์ขั้นสูงชิ้นหนึ่งให้เขาและพูดว่า “ไปที่เกาะเทียนหยวนและเข้าเฝ้าจักรพรรดิหลิงยี่เทียน บอกเขาว่าข้าส่งเจ้าไปที่นั่นและข้าชื่อหลิงตู้ฉิง! จำไว้ว่าถ้าเจ้าพบเขา เจ้าต้องเปิดเผยตัวตนของเจ้าและนำสมบัติชิ้นนี้ให้เขาดูเพื่อยืนยันตัวตน ไม่เช่นนั้นอย่าได้โทษข้าถ้าเจ้าถูกฆ่าตาย จากนั้นบอกหลิงยี่เทียนว่าทะเลชางหมางนี้ถูกผนึกไว้ด้วยกำแพงสมดุล…”

หลังจากนั้นหลิงตู้ฉิงก็บอกรายละเอียดของข้อความเกี่ยวกับเรื่องที่จะมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์อีกเป็นจำนวนมากที่สามารถเข้าไปในทะเลชางหมางได้พร้อมกับย้ำคนส่งสารถึงรายละเอียดของกำแพงสมดุลให้กับยี่เทียนรู้อย่างละเอียด

“นี่คือข้อความที่ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถนำมันไปส่งให้ได้โดยเร็วที่สุด” หลิงตู้ฉิงพูดปิดประโยค พร้อมกับมองไปยังเฟิงเชาชิงด้วยสายตามีเลศนัย

เฟิงเชาชิงเองเมื่อได้ยินข้อความที่หลิงตู้ฉิงจะส่งให้กับคนของเขา เขารู้สึกงุนงง ข้อความเช่นนี้มันควรจะเป็นความลับไม่ใช่เหรอ? แล้วไหงหลิงตู้ฉิงถึงพูดออกมาโดยให้พวกเขาทั้งหมดได้ยิน?

หลังจากการมอบหมายทุกอย่างเสร็จสิ้น หลิงตู้ฉิงและคนของเขาก็หันหลังกลับและมุ่งหน้าไปที่เมืองเจินไห่

หลังจากดูหลิงตู้ฉิงและคนของเขาค่อย ๆ จากไป คนอื่น ๆ ก็มองไปที่เฟิงเชาชิงทันทีและถามว่า “ลุงเฟิง นี่เขาพูดความจริงหรือเปล่า? นอกจากนี้กุญแจสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ…”

เฟิงเชาชิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดว่า “พวกเจ้าอยากเป็นเหมือนไอ้โง่ เหริ่นอี้ฟาง นั่นเหรอ คิดให้ดี ๆ ก่อนหน้านี้เยว่เฟิงเคยเป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตนภา แต่ตอนนี้นางกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์ในเวลาสั้น ๆ ได้อย่างไร?”

“และพวกเจ้าไม่รู้สึกถึงแรงกดดันที่คนผู้นั้นปล่อยออกมางั้นเหรอ? นอกจากนี้พวกเจ้าคิดว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณสักกี่คนกันที่จะพูดถึงวัสดุระดับบรรพกาลได้เหมือนมันเป็นแค่วัสดุธรรมดา ๆ?”

“และที่สำคัญที่สุดการที่เขากล้าที่จะบอกเราเกี่ยวกับกุญแจของเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับอย่างไม่เกรงกลัวนั่นก็หมายความว่าเขาไม่เคยเกรงกลัวพวกเราเลย ถอนความคิดเพ้อฝันของพวกเจ้าออกไปซะ อย่าลืมว่าพวกเจ้าไม่ใช่คนของภูเขาฟีนิกซ์อีกต่อไป พวกเราเป็นเพียงแค่ผู้ลี้ภัยที่กำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก”

“ยิ่งไปกว่านั้นพวกเจ้าก็ได้ยินข่าวเมื่อครู่แล้วว่าทะเลชางหมางกำลังจะไม่เหมือนในอดีต ข้างในนั้นมีผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนที่ในอดีตถูกผนึกระดับการบ่มเพาะไว้ไม่ให้ทะลวงขอบเขตได้ แต่ตอนนี้พวกเขาสามารถก้าวไปสู่ขอบเขตถัดไปได้แล้ว ด้วยระดับการบ่มเพาะของพวกเจ้าในตอนนี้หากพวกเจ้าได้ไปเจอกับตัวตนเหล่านั้นแล้วล่ะก็มันจะหมายถึงความตายเพียงอย่างเดียว ฉะนั้นสิ่งที่พวกเราควรจะทำต่อไปก็คือต้องทำตัวให้ไม่เป็นที่สะดุดตาจนเกินไป ไม่เช่นนั้นพวกเราคงไม่สามารถรักษาชีวิตของเราไว้ได้นานพอจนสามารถช่วยให้แผนของนายน้อยเป็นจริงได้” เฟิงเชาชิงตำหนิพวกเขาอย่างไม่ปราณี จากนั้นก็พาทุกคนไปยังทะเลชางหมาง

อีกด้านหนึ่ง หลิงตู้ฉิงและคนของเขาก็ได้มาถึงทางเข้าเมืองเจินไห่แล้ว