บทที่ 269 สองภาพวาด[ฟรี]

บทที่ 269 สองภาพวาด[ฟรี] บทที่ 269 สองภาพวาด[ฟรี]

ซือโถวเหวินหยวนไปที่หมู่ตึกหยูอี่ เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับยันต์สั่งสวรรค์ และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็กลับไปที่สวนอี้หลาน

หลังจากเข้าไปในสวนอี้หลานแล้ว ซือโถวเหวินหยวนก็สังเกตเห็นว่าสถานที่นี้ดูเปลี่ยนไป เมื่อตรวจสอบอย่างละเอียดเขาก็ตระหนักว่า ‘พลังแห่งกฎระหว่างสวรรค์และโลก’ ทั้งหมดได้รับการเสริมกำลังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

หากเป็นก่อนหน้านี้ที่เพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ใหม่ ๆในฐานะผู้เชี่ยวชาญขอบเขตครึ่งสวรรค์เขาคงสามารถทำลายสวนอี้หลานได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้เขารู้สึกราวกับว่าพลังแห่งกฎระหว่างสวรรค์และโลกกลายเป็นหนึ่งเดียวกับสวนอี้หลาน ซึ่งหากเขาคิดจะลงโจมตีที่นี่จริงมันคงต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่เลยทีเดียวกว่าที่เขาจะสามารถทะลวงการป้องกันของมันได้

โชคดีที่แม้ว่าสวนอี้หลานจะถูกเสริมการป้องกันให้แข็งแกร่งขึ้น แต่เขาก็ยังคงไม่ถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าไปด้านใน

เมื่อเขาพบหลิงตู้ฉิง เขาพบว่าหลิงตู้ฉิงกำลังจัดการกับยันต์ผิวหยก 2 แผ่น เมื่อเห็นท่าทีที่จริงจังของหลิงตู้ฉิง เขาก็กลืนคำพูดลงคอทันทีและมองดูอย่างเงียบ ๆ

ในตอนแรกเขาคิดว่าหลิงตู้ฉิงใช้ยันต์ผิวหยกเพื่อสลักอักขระเวทย์

เนื่องจากยันต์ผิวหยกนี้เป็นสิ่งของระดับสูงที่เหล่าผู้เชี่ยวชาญอักขระเวทย์ระดับสูงนิยมใช้กัน มันสามารถสลักอักขระเวทย์ระดับสูงลงไปได้ และเมื่อใช้งาน มันสามารถปลดปล่อยอำนาจของอักขระเวทย์ที่เคยสลักลงไปออกมาอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ต้องมานั่งเสียเวลาในการวาดอักขระเวทย์ขึ้นมาใหม่ในระหว่างต่อสู้

อย่างไรก็ตามหลังจากยืนดูอยู่เป็นเวลานาน ซือโถวเหวินหยวนก็รู้ว่าหลิงตู้ฉิงไม่ได้สลักอักขระเวทย์ใด ๆ ลงไปบนมันเลย

“นายท่านเขากำลังทำอะไรอยู่งั้นเหรอ?” เมื่อเสี่ยวเยว่เฟิงมาถึงและเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้า นางก็ส่งข้อความทางโทรจิตไปถามซือโถวเหวินหยวน

ซือโถวเหวินหยวนตอบด้วยสีหน้าครุ่นคิด “ถ้าข้าเดาไม่ผิด นายท่านกำลังวาดภาพ!”

แม้ว่ามันจะดูเหมือนว่าหลิงตู้ฉิงกำลังวาดภาพ แต่การวาดภาพจะดูแปลกขนาดนี้ได้อย่างไร?

ในเวลานี้ร่างของสัตว์ประหลาดค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนยันต์ผิวหยก สัตว์ประหลาดตัวนี้ดูแปลกตาและกำลังอ้าปากกว้างคล้ายกับกำลังคำรามใส่บางสิ่ง แต่มันก็ไม่ได้ส่งเสียงหรือแสดงพลังใด ๆ

หลิงตู้ฉิงวาดสัตว์ประหลาดตัวนี้อย่างระมัดระวัง

สองวันต่อมาในที่สุดหลิงตู้ฉิงก็วาดมันได้สำเร็จ

แม้ว่ามันจะเป็นภาพสัตว์ประหลาดที่กำลังอ้าปากคำราม แต่นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีรายละเอียดอะไรเพิ่มเติมอีก

จากนั้นหลิงตู้ฉิงเริ่มจัดการยันต์ผิวหยกแผ่นที่สองทันที คราวนี้ทั้งเสี่ยวเยว่เฟิงและซือโถวเหวินหยวนเข้าใจว่าสิ่งที่หลิงตู้ฉิงวาดน่าจะเป็นธนู

นอกจากคันธนูแล้วยังมีลูกศรอีกสามดอก ซึ่งทั้งสองคนก็ไม่สามารถบอกได้เช่นกันว่าธนูนั้นทรงพลังเพียงใด

อย่างไรก็ตามสำหรับยันต์แผ่นใหม่ หลิงตู้ฉิงใช้เวลา 5 วันในการวาดคันธนูและลูกศรสามดอกถึงจะเสร็จ

แม้ว่าเสี่ยวเยว่เฟิงและซือโถวเหวินหยวนจะไม่เข้าใจ แต่พวกเขาก็รู้ว่าหลิงตู้ฉิงจะไม่ยอมเสียเวลาไปกับสิ่งที่ไร้ประโยชน์ แต่พวกเขาก็ไม่รู้เช่นกันว่าภาพวาดทั้งสองนี้ใช้ประโยชน์อะไรได้

เมื่อเทียบกับความสับสนของทั้งคู่ หลิงตู้ฉิงดูพอใจกับภาพวาดสองภาพที่อยู่ตรงหน้าเขามาก

“ข้าจะให้อสูรเขมือบสวรรค์ตัวนี้ไว้กับเจ้า หากพบกับศัตรูที่แข็งแกร่งจงเปิดใช้งานตามวิธีที่ข้ากำลังจะสอนให้ไว้” หลิงตู้ฉิงส่งภาพอสูรเขมือบสวรรค์ให้กับซือโถวเหวินหยวน และสอนซือโถวเหวินหยวนเกี่ยวกับวิธีการอัญเชิญสัตว์ประหลาดตัวนี้และเรื่องอื่นที่ต้องใส่ใจ

“อย่าใช้มัน เว้นแต่ศัตรูจะอยู่ในขอบเขตสวรรค์สามัญหรือสูงกว่า” หลิงตู้ฉิงเน้นย้ำ

ซือโถวเหวินหยวนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “นายท่าน ข้าเข้าใจแล้ว!”

แม้ว่าเขาจะเรียนรู้ทักษะการอัญเชิญ แต่เขาก็ไม่รู้ว่าสัตว์อสูรเขมือบสวรรค์นี้ทรงพลังเพียงใด

จากนั้น หลิงตู้ฉิงก็ส่งภาพ ‘ธนูและลูกศร’ ให้เสี่ยวเยว่เฟิงและพูดว่า “นี่สำหรับเจ้า แล้วยังมีวิธีเปิดใช้งานด้วย! แต่จงจำไว้มันมีลูกศรเพียงสามดอกที่สามารถใช้ได้สามครั้งเท่านั้น ห้ามใช้ตามใจชอบ พูดตามตรงถึงแม้ว่าเจ้าจะใช้มันกับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์สามัญก็ยังถือว่าเป็นการใช้อย่างสิ้นเปลือง”

เสี่ยวเยว่เฟิงสั่นสะท้าน นางรีบพูดว่า “นายท่าน ข้าจะไม่ใช้มันเว้นแต่ข้าจะไม่มีทางเลือกอื่น”