บทที่ 325 เหล่าผู้คนที่น่าเวทนา

บทที่ 325 เหล่าผู้คนที่น่าเวทนา บทที่ 325 เหล่าผู้คนที่น่าเวทนา

สำหรับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณ การสำแดงแสงแห่งธรรมได้ถึงระดับนี้มันจะน่าตกใจ แต่มันก็ยังคงไม่เพียงพอที่จะทำลายวิญญาณปีศาจระดับจักรพรรดิ

ดังนั้นลั่วหยุนจึงสงสัยมาก และไม่รู้ว่าหลิงตู้ฉิงไปเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงกล้าบอกว่าเขาสามารถช่วยเขากำจัดวิญญาณปีศาจได้

หลิงตู้ฉิงไม่ตอบคำถาม แต่เขากลับพูดกับลั่วหยุน ว่า “ข้าต้องการข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับพื้นที่ใกล้เคียงของเมืองหยูหลัน เจ้าอยู่ในเมืองหยูหลันมาหลายปีแล้ว คำถามนี้ไม่น่าจะยากเกินไป ส่วนเรื่องเกี่ยวกับวิญญาณปีศาจที่เป็นปัญหาของเจ้ามาหลายปีแล้ว ข้าเชื่อว่าเจ้าคงจะไม่สนใจอะไรหากว่าจะต้องรอไปอีกสัก 2-3 ปี”

“ข้าไม่สนหรอกว่าข้าจะต้องรออีกสักกี่ร้อยปีหรือกี่พันปีก็ตาม!” ลั่วหยุนขมวดคิ้วและพูดว่า “สิ่งที่ข้าไม่เข้าใจคือทำไมท่านถึงช่วยข้า นอกจากนี้ข้าพบว่ามีบางอย่างผิดปกติกับตัวตนของท่าน ซึ่งท่านคงไม่ต้องการตอบ”

หลิงตู้ฉิงยิ้ม “สำหรับเหตุผลว่าทำไมข้าถึงช่วยเจ้า วันนึงเจ้าจะเข้าใจมันเอง ว่าแต่เจ้าจะเอายังไงกับคำขอของข้าเมื่อครู่? บอกตามตรงว่าข้าขี้เกียจที่จะหาข้อมูลเหล่านั้นด้วยตัวเอง เนื่องจากมันจะเสียเวลามากขึ้นไปอีก”

เมื่อเห็นว่าหลิงตู้ฉิงไม่ได้ตอบคำถามของเขา ลั่วหยุนจึงพูดอย่างหมดหนทาง “เฮ้อ เดี๋ยวข้าจะให้คนไปส่งข้อมูลนั้นให้แก่ท่านเอง”

หลิงตู้ฉิงพูดเบา ๆ ว่า “แล้วข้าจะรอ!”

ทันทีที่หลิงตู้ฉิงพูดจบ ร่างของเขาก็หายไปต่อหน้าต่อตาของลั่วหยุน และไปปรากฏตัวในหอการค้าเชื่อมสวรรค์แทน

ลั่วหยุนอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

ที่นี่คือมหาค่ายกลอาณาเขตสวรรค์ของพวกเขาในหอการค้าเชื่อมสวรรค์ แต่คนผู้นี้กลับสามารถไปมาได้ดั่งใจนึกแบบนี้ได้ยังไง? ไม่เพียงแต่เขาสามารถไปมาได้อย่างอิสระเท่านั้น แต่เขายังสามารถใช้พลังในมหาค่ายกลอาณาเขตสวรรค์เพื่อฉีกมิติออกไปด้านนอกได้โดยตรงอีกต่างหาก นี่มันออกจะไม่ธรรมดาเกินไปหน่อยไหม?

“ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นผู้อาวุโสในอดีตสักคนหนึ่งของตำหนักเทพโชคลาภของเราที่กลับชาติมาเกิดใหม่แน่ ๆ!” ลั่วหยุนส่ายหัวและพูดกับตัวเอง

เนื่องจากถ้าชายผู้นี้ไม่ใช่ผู้อาวุโสสักคนที่กลับชาติมาเกิด เขาจะสามารถทำมุทราของตำหนักเทพโชคลาภของพวกเขาได้อย่างไร? และยิ่งไปกว่านั้นถ้าชายผู้นี้ไม่ใช่ผู้อาวุโสของพวกเขาที่กลับชาติมาเกิด เขาจะมาช่วยพวกเขาโดยไม่มีเหตุผลแบบนี้ได้ยังไง?

แต่ว่าในความเป็นจริงแล้วนี่มันเป็นความจริง จริง ๆ งั้นหรือ?

ในอีกด้านหนึ่ง โม่เอ๋อและซือโถวเหวินหยวนซึ่งกำลังรออยู่ที่ห้องโถงของหอการค้าเชื่อมสวรรค์ก็อดไม่ได้ที่จะต้องตะลึง เมื่อเห็นการปรากฏตัวของหลิงตู้ฉิงอย่างกะทันหัน

ทำไมมันดูเหมือนว่าเขาเดินทางผ่านมิติมาโผล่ที่นี่ได้? นี่มันเป็นทักษะที่ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงถึงจะสามารถใช้ได้เท่านั้น!

ในทางกลับกัน อู่จิ๋วไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ กับภาพที่เขาเห็นราวกับว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา

เนื่องจากว่าเขาคิดว่าลั่วหยุนเป็นคนส่งหลิงตู้ฉิงให้ออกมา อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้เขาสงสัยก็คือสถานะของหลิงตู้ฉิงนั้นสูงกว่าลั่วหยุนอย่างชัดเจน และการส่งผู้ที่มีสถานะเหนือกว่าออกมาแบบนี้มันจะไม่เป็นการหยาบคายไปหน่อยงั้นเหรอ?

อย่างไรก็ตาม เขาแสร้ง ‘ลืม’ เกี่ยวกับเหตุการณ์ในมหาค่ายอาณาเขตสวรรค์และพูดกับหลิงตู้ฉิง “ท่านหลิง ทางเราได้ทำการเพิ่มรายการเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับไปแล้ว แต่ว่าเมื่อครู่นายของข้าได้บอกให้ข้ารอทำตามข้อเรียกร้องของท่านก่อน และนายของข้ายังแจ้งมาว่าให้ข้าให้ข้อมูลที่ท่านต้องการ ข้าอยากจะทราบว่าท่านหลิงต้องการที่จะเลือกให้ข้าทำอะไรให้ท่านก่อนดี?”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าเล็กน้อย “ข้าต้องการดูรายการสิ่งของที่รอขึ้นประมูลล่าสุดของเจ้า!”

อู่จิ๋วหยิบรายชื่อของที่กำลังจะถูกประมูลออกมาทันที หลิงตู้ฉิงมองผ่าน ๆ และพบว่าไม่มีอะไรที่น่าสนใจอย่างที่เขาต้องการ เขาจึงเลิกใส่ใจกับการหาสิ่งของไปก่อน

“บอกข้าทีว่าสำนักไหนอ่อนแอที่สุดในระแวกนี้” หลิงตู้ฉิงถามช้า ๆ “และแยกรายชื่อเหล่าสำนักที่เคยได้รับกล้วยไม้หยกกับเหล่าสำนักที่ไม่เคยได้มันมาก่อนมาให้ข้าด้วย”

จากความเข้าใจของเขาจากที่เขามองลั่วหยุน เมืองหยูหลันทั้งเมืองนี้มันก็คือหอการค้าเชื่อมสวรรค์

เมื่อทั้งเมืองนี้เปรียบเสมือนเป็นของของลั่วหยุนอยู่แล้ว ฉะนั้นมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่ลั่วหยุนจะไม่มีข้อมูลของสถานการณ์ที่เกิดทั้งในเมืองและรอบ ๆ เมืองทั้งหมดอย่างละเอียด