บทที่ 344 ร่างปลอม

เนื่องจากที่หลิงตู้ฉิงเคยเป็นผู้ที่อยู่ในจุดสูงสุดมาก่อน มันจึงทำให้เขารู้จักสมบัติแปลก ๆ มากมายที่มีอยู่บนโลกใบนี้

และด้วยเหตุนี้ เมื่อหลิงตู้ฉิงได้ยินคำกล่าวที่หนักแน่นอนของตวนเสี่ยวอี่ เขาจึงยืนขึ้นและเพ่งมองไปที่ร่างกายของชายหนุ่มที่อยู่ด้านล่างห้องโถงประมูล

เมื่อจ้องมองไปได้สักพัก หลิงตู้ฉิงก็สามารถมองเห็นได้ถึงบางสิ่งที่แปลกประหลาดดังกล่าว เขาจึงตกลงที่จะพบกับตวนเสี่ยวอี่ทันที

และเมื่อคำนวณจากภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ หลิงตู้ฉิงก็รู้สึกมั่นใจมากว่าเขาจะสามารถตกลงแลกเปลี่ยนกับตวนเสี่ยวอี่ได้สำเร็จอย่างแน่นอน

อู่จิ๋วโค้งคำนับและพูดว่า “ของประมูลล้ำค่าแบบนี้ควรให้ผู้ขายตัดสินใจเป็นการส่วนตัว ฉะนั้นเมื่อท่านหลิงขอมา ข้าจะให้คนไปนำเขามาพบท่านหลิงทันที”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและเดินตามอู่จิ๋วออกไป

หลังจากที่ได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ หานซ่งหยวนและหยูจิ้งเฉิงต่างมองไปที่แผ่นหลังของหลิงตู้ฉิงด้วยความสับสน

พวกเขาต่างเป็นคนที่มาจากสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นพวกเขาจึงเคยได้ยินเกี่ยวกับกฎของหอการค้าเชื่อมสวรรค์มาก่อนหน้านี้ ฉะนั้นเมื่อครู่ที่พวกเขาได้ยินว่าหลิงตู้ฉิงต้องไปพบกับผู้ซื้อแล้วนั่นก็หมายความว่า…

“ศิษย์น้อง เจ้ายังมีกุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับอยู่อีกใช่ไหม?” หานซ่งหยวนอดไม่ได้ที่จะถาม

เย่ชิงเฉิงพยักหน้า “ถูกต้อง!”

“นี่สามีของเจ้าคือคนที่ปล่อยประมูลสิทธิ์ในการเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับใช่ไหม?” หยูจิ้งเฉิงอดไม่ได้ที่จะถาม

“ถูกต้อง!” เย่ชิงเฉิงพยักหน้าอีกครั้ง

เมื่อได้รับการยืนยันเช่นนี้ สีหน้าของหานซ่งหยวนและหยูจิ้งเฉิงต่างก็ดูชื่นบานขึ้น เนื่องจากพวกเขาแน่ใจแล้วว่าพวกเขาทั้งคู่ต่างก็ต้องได้รับสิทธิ์เข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับแน่นอน

แต่เมื่อพวกเขาคิดถึงการแลกเปลี่ยนกับเย่ชิงเฉิงก่อนหน้านี้ และการขัดแย้งของพวกเขาที่เกิดขึ้นจากการแย่งสิทธิ์เข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ ในใจพวกของพวกเขาก็เริ่มห่อเหี่ยวและขุ่นเคือง

นั่นเป็นเพราะตอนนี้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต่างก็ไปถึงจุดที่ไม่สามารถแน่นแฟ้นได้เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

ซึ่งแน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะ เย่ชิงเฉิง

ดังนั้นทั้งคู่จึงสาปแช่งเย่ชิงเฉิงในใจ

ทางด้านเย่ชิงเฉิงเองก็เดาถูกว่าพวกเขากำลังสาปแช่งนางอยู่ในใจ แต่นางก็แสร้งทำเป็นว่านางไม่รู้ ประการแรกพวกเขาสองคนไม่ได้พูดออกมาให้ได้ยิน ประการที่สองนางอยู่ในฐานะที่ได้เปรียบแถมยังได้รับประโยชน์จากพวกเขามาอีกต่างหาก

ตอนนี้เย่ชิงเฉิงหันหน้าไปมองยังประตูห้องที่หลิงตู้ฉิงพึ่งเดินออกไป พลางรู้สึกสงสัยว่าสิ่งแปลก ๆ ที่ตวนเสี่ยวอี่ไม่ยอมแสดงมันในที่สาธารณะมันคืออะไรกันแน่?

และไม่ใช่แค่นางที่สงสัยในเรื่องนี้ แต่ทุกคนที่เข้าร่วมการประมูลก็สงสัยเช่นกัน

ในอีกด้านหนึ่งบนศาลาลอยฟ้า ลั่วหยุนพร้อมกับหลิงตู้ฉิงกำลังรอการมาถึงของตวนเสี่ยวอี่

ไม่นานต่อมา อู่จิ๋วก็นำตวนเสี่ยวอี่มาอยู่ต่อหน้าทั้งสองคน

“นำของที่เจ้าว่ามันแปลก ๆ ออกมาได้แล้ว” อู่จิ๋วพูดกับตวนเสี่ยวอี่ “ตอนนี้เจ้ากำลังอยู่กับนายเหนือหัวแห่งหอการค้าเชื่อมสวรรค์ประจำอาณาเขตนภา และอีกท่านหนึ่งคือท่านหลิงผู้ที่เป็นเจ้าของสิทธิ์ในการเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ พวกเขาจะประเมินสิ่งของที่เจ้านำมาและดูว่ามันควรค่าพอที่จะแลกเปลี่ยนได้หรือไม่”

ตวนเสี่ยวอี่เหลือบมองพวกเขาทั้งสามคน และพูดว่า “ไม่ได้! ของของข้ามันล้ำค่ามากเกินไป พวกท่านต้องเอ่ยคำสาบานต่อสวรรค์ก่อนว่าจะไม่แย่งชิงของของข้าและต้องสาบานด้วยว่าถ้าการแลกเปลี่ยนระหว่างเราไม่สำเร็จ พวกท่านจะไม่เปิดเผยข้อมูลของของข้าต่อผู้อื่น ข้าถึงจะนำมันออกมาให้พวกท่านได้ดู”