บทที่ 351 แผนการลับ

บทที่ 351 แผนการลับ

เย่ชิงเฉิงเดินจากไปหาหานซ่งหยวนและหยูจิ้งเฉิง และบอกความต้องการของสันเขาทรราชอย่างชัดเจน จากนั้นนางจึงถามพวกเขา “ศิษย์พี่ทั้งสอง พวกท่านคนใดเต็มใจที่จะสละสิทธิ์บ้าง ข้าให้สัญญาว่าถ้าพวกท่านคนไหนยอมสละสิทธิ์ ท่านจะมีสิทธิ์เลือกของอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่าง กระดูกศักดิ์สิทธิ์หรืออาวุธวิเศษระดับจักรพรรดิจากการแลกเปลี่ยนกับสันเขาทรราช”

เนื่องจากนางไม่มีสิทธิ์เหลือที่จะขายอีก มันจึงขึ้นอยู่กับหานซ่งหยวนและหยูจิ้งเฉิง ที่จะตัดสินใจว่าพวกเขาเต็มใจที่จะยอมสละสิทธิ์หรือไม่

ส่วนปิงยู่หลานและสีอี้เฉิงนั้น นางคิดว่าโอกาสที่พวกเขาจะยอมสละสิทธิ์น่าจะแทบเป็นศูนย์

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ชิงเฉิง หานซ่งหยวนและหยูจิ้งเฉิงต่างก็ขมวดคิ้วครุ่นคิดอย่างหนัก

เนื่องจากไม่ว่าจะเป็นกระดูกศักดิ์สิทธิ์หรืออาวุธวิเศษระดับจักรพรรดิ มูลค่าของพวกมันนั้นสูงเป็นอย่างยิ่ง

พวกเขาครุ่นคิดอยู่นานก่อนที่จะส่ายหัวปฏิเสธในที่สุด

พวกเขาต้องการที่จะเข้าสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับเพื่อหาโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงชะตาของตัวเอง

แม้ว่ากระดูกศักดิ์สิทธิ์และอาวุธวิเศษระดับจักรพรรดิจะมีค่า แต่ความหวังที่พวกเขาหวังว่าตัวเองจะแข็งแกร่งจนสามารถเรียกลมและฝนได้นั้นย่อมสำคัญกว่า

และที่สำคัญ สำหรับกระดูกศักดิ์สิทธิ์และอาวุธวิเศษระดับจักรพรรดิ แม้ว่าพวกเขาจะยอมตกลงแลกเปลี่ยนให้ได้พวกมันมา ท้ายที่สุดแล้วพวกมันก็คงไม่ตกอยู่ในมือของพวกเขาอยู่ดี หลังจากคิดได้เช่นนี้พวกเขาจึงไม่ลังเลที่จะบอกปฏิเสธออกไป

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนปฏิเสธ เย่ชิงเฉิงจึงทำได้เพียงแค่ปฏิเสธเทียนเจียน ซึ่งมันทำให้เทียนเจียนจากไปด้วยท่าทางไม่พอใจอย่างชัดเจน

หลังจากเทียนเจียนจากไป เย่ชิงเฉิงจึงได้เดินไปหาเสี่ยวเยว่เฟิง เพื่อขอให้นางแจ้งหนิงเฟิงตามที่หลิงตู้ฉิงได้สั่งนางมา

ทางด้านเทียนเจียน ขณะนี้เขาได้กลับมาถึงเรือนเช่าของสันเขาทรราชของพวกเขาเรียบร้อยแล้ว

“นี่ขนาดข้ายอมจ่ายมากขนาดนี้ พวกมันยังไม่ยอมขายให้เราอีกงั้นเหรอ?” ชายวัยกลางคนผู้มีนามว่า เทียนหยูเฮง แห่งสันเขาทรราช ขมวดคิ้วขณะที่เขาพูด

“ท่านลุง เราจะทำยังไงต่อดี?” เทียนเก๋อถามขึ้น

เทียนหยูเฮงขมวดคิ้ว “ถ้างั้นเราคงต้องลองไปคุยกับตำหนักเทพเหมันต์ดู ว่าพวกเขาเต็มใจที่จะสละสิทธิ์หรือไม่ เอ๊ะจริงสิ! เจ้าตามหาไอ้หนุ่มที่ชื่อ ตวนเสี่ยวอี่ เจอแล้วรึยัง? คนผู้นั้นก็เป็นอีกคนที่ได้รับสิทธิ์ไปเช่นกัน จงตามหาเขาให้เจอและมอบข้อเสนอให้ตำแหน่งศิษย์สายหลักของสันเขาทรราชเพื่อแลกกับสิทธิ์ที่อยู่ในมือของเขา”

เทียนเจียนยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ท่านลุง หลังจากจบงานประมูลเด็กคนนั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเลยทีเดียว ไม่มีใครรู้เลยว่าเขาไปไหน”

“ถ้างั้นก็ติดต่อไปหาตำหนักเทพเหมันต์ก่อน และในเวลาเดียวกันก็พยายามหากุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับจากที่อื่นด้วย แต่ถ้าไม่พบ…” เมื่อพูดจบสีหน้าของเทียนหยูเฮงเปลี่ยนไปเป็นเย็นชาทันที “ถ้าเช่นนั้นเมื่อถึงเวลาพวกเราจะไปดักที่ทางเข้าของเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ ไม่ว่ายังไงข้าจะต้องทำให้เจ้าเข้าไปข้างในนั้นให้ได้!”

อันที่จริง หลาย ๆ สำนักใหญ่ก็มีความคิดที่คล้ายคลึงกับสันเขาทรราช ยกตัวอย่างเช่น ยอดเขาหยกจักรพรรดิ หรือ ตำหนักแสงศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาต่างก็พากันมาขอเข้าพบกับเย่ชิงเฉิงเพื่อขอซื้อสิทธิ์การเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับเช่น

ส่วนทางด้านของเย่ชิงเฉิง นางก็ได้ใช้ชื่อของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ในการปฏิเสธพวกเขาไปอย่างละมุนละม่อม

แต่ในระหว่างที่บรรดาสำนักใหญ่ต่างกำลังดิ้นรนเพื่อสิทธิ์ในการเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ มันกลับมีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังวางแผนการบางอย่างอยู่ในมุมมืดของเมืองหยูหลัน