บทที่ 376 แลกเปลี่ยนความลับกับสีเป่ยเซียะ

หนานกงหลิงไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงหลับไป และไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เขามองไปที่หลิงตู้ฉิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าและให้ความรู้สึกเหมือนบ่อน้ำโบราณที่ไม่มีระลอกคลื่น ซึ่งมันให้ความรู้สึกที่น่าหวาดกลัวอย่างอธิบายไม่ถูก

หลิงตู้ฉิงพูดว่า “วิชาที่ข้ากำลังจะถ่ายทอดให้กับเจ้า หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า เจ้าไม่สามารถถ่ายทอดมันให้กับคนอื่นต่อได้เป็นอันขาด ส่วนวิชาที่ข้าจะถ่ายทอดให้กับเจ้าก็คือวิชาไท่เก๊กซวนหยวน ซึ่งมันสามารถใช้เพื่อฝึกฝนร่างกายปัจจุบันของเจ้าได้”

“หลังจากที่เจ้าฝึกฝนวิชาไท่เก๊กซวนหยวนแล้ว เจ้าจะสามารถฝึกฝนวิชาที่บัญญัติขึ้นไว้ในคัมภีร์แสงศักดิ์สิทธิ์ได้ และไม่เพียงแค่เจ้าจะต้องฝึกวิชาที่อยู่ในคัมภีร์แสงศักดิ์สิทธิ์เพียงเท่านั้น แต่เจ้ายังต้องฝึกวิชาที่อยู่ในคัมภีร์เทพแห่งความมืดไปด้วยอีกอย่าง ซึ่งข้าจะเป็นผู้ถ่ายทอดวิชาเหล่านี้ให้เจ้าทั้งหมดด้วยตัวเอง เพื่อที่เจ้าจะได้ไม่จำเป็นต้องกลับไปที่ตำหนักแสงศักดิ์สิทธิ์อีก”

“และหลังจากที่เจ้าลองทำความเข้าใจกับมันด้วยตนเองแล้ว หากมีอะไรที่เจ้าไม่เข้าใจก็มาหาข้า แต่อย่าลืมว่าความลับของเจ้าเหล่านี้ยังไม่สามารถเปิดเผยให้คนอื่นรู้ได้ ดังนั้นข้าจะสร้างเกราะป้องกันไว้ในดวงวิญญาณของเจ้า”

“หากใครก็ตามพยายามขุดค้นหาความลับนี้จากวิญญาณของเจ้า วิญญาณของเจ้าจะทำลายตัวเองทันที หากเจ้าไม่ต้องการเผชิญกับสถานการณ์เช่นนั้น เจ้าก็ต้องแข็งแกร่งขึ้น เอาล่ะ จงใช้เวลาที่เหลืออยู่ก่อนที่ข้าจะเข้าสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ ตั้งใจฝึกฝนเพื่อที่ว่าหากเจ้าติดปัญหาสงสัยอะไรตรงไหนเจ้าจะได้มาถามข้าได้ก่อนที่ข้าจะจากไป”

“ส่วนหลังจากนั้น หากเจ้าต้องการพบข้า เจ้าก็จงไปหาหลิงยี่เทียนในทะเลชางหมาง เขาเป็นลูกชายของข้าและคนของตระกูลข้าก็ล้วนอาศัยอยู่ในทะเลชางหมาง”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิงตู้ฉิง หนานกงหลิงก็รู้สึกงุนงง

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าวิชาไท่เก๊กซวนหยวนนี้เป็นวิชาแบบไหน แต่ที่เขารู้สึกงุนงงก็คือ หลิงตู้ฉิงมีวิชาการบ่มเพาะลับของตำหนักแสงศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาด้วย ซึ่งนั่นก็คือคัมภีร์แสงศักดิ์สิทธิ์ และไม่ใช่แค่นั้นหลิงตู้ฉิงยังมีคัมภีร์เทพแห่งความมืดอยู่ในการครอบครองอีกต่างหาก

ยิ่งหนานกงหลิงคิด เขาก็ยิ่งเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมากเรื่อย ๆ

แน่นอนว่าเขารู้ด้วยว่าเขาไม่สามารถบอกให้คนอื่นรู้เกี่ยวกับข้อมูลนี้ได้ เพราะการที่คนจากตำหนักแสงศักดิ์สิทธิ์ได้ฝึกฝนคัมภีร์เทพแห่งความมืด หากความลับนี้ถูกเปิดเผยเข้ามันจะเป็นปัญหาใหญ่

เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกทำลายโดยการค้นหาวิญญาณ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องฝึกฝนให้หนักขึ้นเป็นอย่างมาก

หลังจากที่หลิงตู้ฉิงถ่ายทอดวิชาทุกอย่างให้กับหนานกงหลิงแล้ว เขาก็นำหนานกงหลิงไปหาหนานกงซ่งหยวนอีกครั้งและพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “จิตสำนึกที่ถูกฝังอยู่ในร่างของหนานกงหลิงได้ถูกกำจัดไปแล้ว สำหรับวิธีการบ่มเพาะของเขา ข้าก็ได้ถ่ายทอดมันไปให้เขาจนหมดแล้วเช่นกัน แต่ถ้าเจ้าไม่ต้องการให้เขาตายก็จงอย่าสอดรู้สอดเห็น มิฉะนั้นวิญญาณของเขาจะทำลายตัวเองในทันที”

หัวใจของหนานกงซ่งหยวนเต้นผิดจังหวะ เมื่อได้ยินว่าหลิงตู้ฉิงได้ลบจิตสำนึกของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิออกไปจากร่างของหนานกงหลิง

ส่วนเรื่องของการค้นวิญญาณนั้นเขาไม่ได้คิดอะไรถึงมันแม้แต่น้อย เนื่องจากหนานกงหลิงเป็นหลานชายของเขา

“ในเมื่อจุดประสงค์ของพวกเจ้าในการมาที่นี่เสร็จสมบูรณ์แล้ว ก็กรุณาออกไป!” หลิงตู้ฉิงแสดงท่าทางให้ทั้งสองคนจากไป

หนานกงซ่งหยวนลุกขึ้นยืนและในขณะที่เขากำลังจะจากไป เขาลังเล และจากนั้นเขาจึงส่งข้อความทางโทรจิตไปหาหลิงตู้ฉิง “เราค้นพบหยดน้ำต้นกำเนิดพลังชีวิตในทะเลชางหมาง ดังนั้นเราจึงคาดเดาได้ว่าทะเลชางหมางอาจจะให้กำเนิดเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับแห่งที่สอง”

หลังจากที่หนานกงซ่งหยวนส่งข้อความนี้จบ เขาก็เดินจากไปพร้อมกับหนานกงหลิง

เนื่องจากเขาไม่มีเศษเสี้ยวของจิตสำนึกของผู้ใดคอยติดตามอยู่ในร่าง การเปิดเผยความลับนี้จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่และยังถือได้ว่าเป็นการชำระหนี้ให้กับหลิงตู้ฉิง

เมื่อมองไปที่แผ่นหลังของทั้งสองที่เดินจากไป หลิงตู้ฉิงก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าขบขันออกมา

ในตอนแรกเขาก็คิดไปไกลว่าตำหนักแสงศักดิ์สิทธิ์คงได้ค้นพบความลับอะไรบางอย่างที่สำคัญ แต่ในท้ายที่สุดมันกลับกลายเป็นว่าพวกเขาก็แค่ค้นพบหยดน้ำต้นกำเนิดพลังชีวิตเพียงแค่นั้น?

ถึงแม้ว่าหยดน้ำต้นกำเนิดพลังชีวิต จะเป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าอันดับต้น ๆ ที่สามารถทำให้ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตประสานทะเลปราณทะลวงศักยภาพของตัวเองและไปถึงขอบเขตที่สูงขึ้นไปอีกได้ แต่การพบมันนั้นย่อมไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับการที่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับแห่งที่สองจะไปปรากฎที่ทะเลชางหมางได้อย่างแน่นอน