บทที่ 383 ชีวิตของพวกเจ้าแลกกับสิทธิ์การเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ

บทที่ 383 ชีวิตของพวกเจ้าแลกกับสิทธิ์การเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ

ขณะนี้ สีหน้าของเทียนหยูเฮงก็ค่อนข้างอ่อนแรงเพราะหลังจากที่เขาได้รับข่าวเขาก็รีบนำเทียนเก๋อออกเดินทางจากสันเขาทรราชทันที

พวกเขาค้นหามาหลายปีแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่พบกุญแจสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ อย่างไรก็ตามเนื่องจากหลานชายของเขาต้องการที่จะเข้าสู่เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ วิธีเดียวที่ทำได้คือการแย่งชิงจากผู้อื่น ดังนั้นเขาจึงนำคนของเขามาที่ทางเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับอย่างรีบร้อน

ตามความคิดของเขา ถ้าใครไม่ให้กุญแจเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับแก่เขา เขาจะฆ่าคนผู้นั้นทันทีและสิทธิ์การเข้าย่อมจะตกเป็นของเขา เขารู้ว่าตัวเองทำได้ เพราะเขาคือผู้ที่มาจากสันเขาทรราช แถมเขายังมีอาวุธววิเศษระดับจักรพรรดิอยู่ในมือและยังมีสายเลือดทรราชอยู่ในกาย

“ถ้าเจ้ากล้าก็ลองดู!” กู่ตงฉิงถือโองการจักรพรรดิ 2 แผ่นอยู่ในมือ ในขณะที่เย่หยูหลันเองก็หยิบโองการจักรพรรดิ 2 แผ่นมาไว้ในมือของนางเช่นกัน

พวกเขาทั้งคู่ต่างรู้ตัวว่ามันถึงเวลาแล้วที่พวกเขาจะต้องร่วมมือกันออกหน้า

ถึงแม้ว่าเย่หยูหลันจะยังไม่เห็นเย่ชิงเฉิงยังไม่ปรากฏกาย แต่ในเมื่อตอนนี้หานซ่งหยวนและหยูจิ้งเฉิงที่เป็นคนของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์กำลังจะเข้าไป นางจึงจำเป็นที่จะต้องปกป้องพวกเขาเช่นกัน

ในเวลานี้ สีอี้เฉิง ตวนจู้และคนอื่น ๆ ก็ได้ก้าวเข้าสู่ทางเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับแล้วเช่นกัน ซึ่งพวกเขาเองก็ถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มแสงสีขาว

เมื่อได้ยินคำพูดของเทียนหยูเฮง สีเป่ยเซียะก็ไม่รอช้าหยิบเอาโองการจักรพรรดิมาถือไว้ในมือซ้ายและมีดเทพสังหารอยู่ในมือขวา นางจ้องไปที่เทียนหยูเฮงด้วยสายตาจริงจังและพูดว่า “ถ้าเจ้ากล้าที่จะเคลื่อนไหว ข้าจะฆ่าเจ้า!”

ทางด้านของคนรับใช้ของปิงยู่หลางก็จ้องไปที่เทียนหยูเฮงเช่นกันและพูดว่า “ตำหนักเทพเหมันต์ของข้าไม่เคยเกรงกลัวสันเขาทรราชของเจ้า!”

ลั่วหยุนจ้องไปที่เทียนหยูเฮง และหยิบอาวุธระดับจักรพรรดิของเขามาถือไว้ในมือ จากนั้นเขาตะโกนไปทางเทียนหยูเฮงด้วยสีหน้าเย้ยหยันและพูดว่า “ถ้าเจ้าอยากตายก็เข้ามา อย่าลืมว่าข้ายังไม่ได้คิดบัญชีกับเจ้าเรื่องก่อนหน้านี้!”

จากนั้นจู่ ๆ ชายชราผู้หนึ่งก็ร่อนลงมาจากท้องฟ้าและเผยให้เห็นอาวุธระดับจักรพรรดิในมือ เขาเหลือบมองไปที่เทียนหยูเฮงและพูดกับสีเป่ยเซียะ “นายหญิง มันก็แค่อาวุธวิเศษระดับจักรพรรดิ ใช่ว่าพวกเราสำนักเบญจธาตุจะไม่มีมันซะเมื่อไหร่ โปรดรับอาวุธวิเศษระดับจักรพรรดิชิ้นนี้เอาไว้ด้วย!”

สีเป่ยเซียะเก็บโองการจักรพรรดิของนางและจ้องไปที่เทียนหยูเฮง

หนึ่งในพวกเขาเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตราชัน แถมยังมีผู้ถือโองการจักรพรรดิอีก 7 คนเผชิญหน้ากับเทียนหยูเฮง

ตราบใดที่เทียนหยูเฮงกล้าโจมตี พวกเขาก็จะตอบโต้ด้วยกัน

แน่นอนว่าถ้าเทียนหยูเฮงไม่ลงมือ พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะฆ่าเขา

เนื่องจากถ้าพวกเขาสังหารเทียนหยูเฮงโดยที่ไม่มีเหตุผลเพียงพอ มันจะกลายเป็นชนวนเหตุทำให้เกิดสงครามระหว่างขุมกำลังมหาอำนาจแน่นอน แต่ถ้าหากเทียนหยูเฮงลงมือก่อน พวกเขาก็ยินดีที่จะรับกับผลที่ตามมา

เมื่อเห้นสถานการณ์เช่นนี้ผู้คนที่อยู่รอบๆต่างอ้าปากค้างพวกเขาหลายคนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง

แม้ว่าเขาจะเผชิญกับเหล่าคนจากขุมกำลังมหาอำนาจมากมาย แต่เทียนหยูเฮงก็ไม่มีท่าทีว่าจะถอยใด ๆ เขาพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ทุกท่าน วันนี้ข้าได้นำกระดูกศักดิ์สิทธิ์และอาวุธจักรพรรดิติดตัวมาด้วยเพื่อขอแลกกับสิทธิ์ในการเข้า 1 สิทธิ์!”

“หลานชายของข้า เทียนเก๋อนั้นมีสายเลือดทรราชไหลเวียนอยู่ในร่างกายและถ้าหากเขาสามารถบรรลุขอบเขตขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 14 ได้ก่อนที่จะทะลวงขอบเขตไปเป็นขอบเขตนภา เขาจะกลายเป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของสำนักเรา ดังนั้นข้าขอความเห็นใจ โปรดพวกท่านช่วยเหลือหลานชายของข้าด้วย!”

“ข้าสามารถรับประกันได้ว่าตราบใดที่ท่านขายสิทธิ์การเข้าเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับของพวกท่านให้ข้า สันเขาทรราชของเราจะถือว่าเป็นหนี้บุญคุณมหาศาล ในอนาคตเราจะทำทุกอย่างเพื่อท่านอย่างแน่นอน”

สีเป่ยเซียะยิ้มและตอบกลับทันที “มันก็แค่กระดูกศักดิ์สิทธิ์ มันไม่ใช่ของหายากอะไรสำหรับสำนักเบญจธาตุของข้า!”

คนรับใช้ของตำหนักเทพเหมันต์ก็พูดเช่นกันว่า “แม้ว่าตำหนักเทพเหมันต์ของข้าจะไม่ร่ำรวยเท่าสันเขาทรราชของเจ้า แต่พวกข้าก็ไม่ได้ขาดแคลนอาวุธวิเศษระดับจักรพรรดิ!”

ลั่วหยุนยิ้มและไม่พูดอะไร

เมื่อเทียบกับหอการค้าเชื่อมสวรรค์ ของเหล่านั้นที่เทียนหยูเฮงเสนอมามันถือว่าไม่ได้มีมูลค่าอะไรมากมายเลยด้วยซ้ำ!

เทียนหยูเฮงมองไปยังเหล่าผู้คนที่ไม่ยินยอมถอยให้กับเขาและพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “พวกท่านแน่ใจแล้วใช่ไหม ว่าพวกท่านจะไม่ไว้หน้าสันเขาทรราชของข้าอย่างแน่นอน?”

สีเป่ยเซียะหัวเราะเยาะและไม่พูดอะไรสักคำ

ลั่วหยุนยืนนิ่งเผยสีหน้าเยาะเย้ยและไม่พูดอะไรเช่นกัน กับอีแค่คนที่อยู่ในระดับสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ที่คอยอาศัยเงาของสำนักตัวเองเพื่อข่มขู่ผู้อื่น กับคนเช่นนี้มันไม่มีค่าพอที่เขาจะต้องไว้หน้าอะไรเลยแม้แต่น้อย

เทียนหยูเฮงเห็นปฏิกิริยาของฝูงชนที่หัวเราะเยาะเขา เขาจึงหยิบเหรียญหยกออกมาและหยดเลือดลงไปบนมัน จากนั้นเขาโยนเหรียญหยกขึ้นไปบนอากาศและโค้งคำนับพร้อมกับพูดว่า “ท่านบรรพบุรุษ โปรดช่วยข้าที!”

เมื่อเห็นการกระทำของเทียนหยูเฮง สีหน้าสีเป่ยเซียะก็เปลี่ยนไป ในฐานะคนที่มาจากสำนักเบญจธาตุ นางจึงรู้ว่าการกระทำของเทียนหยูเฮงหมายถึงอะไร