บทที่ 395 ปีกกระดาษ

บทที่ 395 ปีกกระดาษ

ขณะนี้หลิงตู้ฉิงได้พาหลิงเทียนหยุนและเซียวเหลียนเข้าสู่โลกขอบเขตรวมแสงดาราเรียบร้อยแล้ว ซึ่งหลิงเทียนหยุนและเซียวเหลียนในตอนนี้ต่างยืนมองดูดวงดาวต่าง ๆ บนท้องฟ้าด้วยสีหน้าขัดแย้ง

สภาพแวดล้อมของที่นี่และโลกขอบเขตประสานทะเลปราณ มันต่างกันอย่างสิ้นเชิง!

บนท้องฟ้าเหนือหัวของพวกเขาในโลกขอบเขตรวมแสงดารามันเต็มไปด้วยดวงดาวน้อยใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วนลอยอยู่บนท้องฟ้า

แต่ความแปลกประหลาดของดวงดาวเหล่านี้ก็คือขนาดของพวกมัน ดาวดวงที่ใหญ่ที่สุดมีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 1,000 เมตร ในขณะที่ดาวที่เล็กที่สุดมีเส้นผ่านศูนย์กลางไม่ถึง 1 เมตรด้วยซ้ำ

ดาวเหล่านี้ลอยอยู่บนท้องฟ้าโดยยังคงเปล่งแสงพร่างพราวบ่งบอกว่าพวกมันอัศจรรย์เพียงใด

แต่แล้วเมื่อทั้งสองเพ่งมองมันจากระยะไกล พวกเขาพบก็ว่าบนดวงดาวเหล่านั้นกลับมีผู้คนบ่มเพาะอยู่บนมันอยู่หลายดวงแล้ว และแน่นอนว่ายังมีบางดวงที่กำลังมีผู้คนต่อสู้กันอยู่อีกต่างหาก

“ท่านพ่อเราจะขึ้นไปบนนั้นได้อย่างไร?” หลิงเทียนหยุนพูดขึ้น “แม้ว่าร่างเงาของข้าจะสามารถลอยได้ แต่มันก็คงไม่สามารถลอยขึ้นไปได้สูงขนาดนั้น”

เซียวเหลียนมองไปที่หลิงตู้ฉิงด้วยสายตากระอักกระอ่วนและพูดว่า “แม้ว่าพวกเราภูตนางฟ้าจะมีปีก แต่ระดับการบ่มเพาะของข้าก็แค่อยู่ที่ขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 13 เท่านั้น ข้าเองสามารถบินขึ้นไปได้แต่คงไม่สามารถพาพวกท่านขึ้นไปได้ด้วย แล้วถ้าข้าบินขึ้นไปคนเดียวข้าคิดว่าข้าก็คงไม่รอดเงื้อมมือของผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นที่อยู่ในขอบเขตรวมแสงดาราแน่นอน”

พวกเขาทั้งหมดอยู่ในขอบเขตประสานทะเลปราณ ซึ่งหลิงตู้ฉิงก็อยู่ในระดับ 11 ส่วนหลิงเทียนหยุนจะต้องบ่มเพาะอีกเล็กน้อยเพื่อไปถึงระดับ 12 แน่นอนว่าถ้าระดับการบ่มเพาะของพวกเขาไม่ได้อยู่ในขอบเขตรวมแสงดารา พวกเขาก็บินไม่ได้และไม่สามารถขึ้นไปยังดวงดาวเหล่านั้นได้

หลิงตู้ฉิงหัวเราะและพูดว่า “ช่วยกันหาวัสดุกันก่อน ดาวดวงที่เราอยู่กันตอนนี้ค่อนข้างใหญ่ ดังนั้นมันควรมีวัสดุมากมาย พวกเจ้าช่วยข้าหาพวกมันแถว ๆ บริเวณนี้ก่อน ถ้าเรามีวัสดุมากพอเมื่อไหร่ข้าจะสร้างพาหนะวิญญาณที่บินได้ จากนั้นเราทุกคนก็จะได้บินได้กันหมดทุกคน แต่ถ้าอย่างแย่ที่สุดถ้าเราไม่เจอวัสดุเลย เราก็ค่อยมาลุ้นกันว่าจะเจอผู้เชี่ยวชาญขอบเขตรวมแสงดาราแถว ๆ นี้บ้างไหม หรือไม่ เซียวเหลียน เจ้าก็ต้องทะลวงขอบเขตไปยังขอบเขตรวมแสงดารา แล้วจากนั้นเจ้าก็จงพาเราขึ้นไปยังดวงดาวเหล่านั้นแทนก็แล้วกัน”

อันที่จริง หลิงตู้ฉิงก็ค่อนข้างทำอะไรไม่ถูกเพราะแม้แต่เขาก็เอาแหวนมิติเข้ามาในนี้ไม่ได้ ดังนั้นเขาเองจึงไม่มีวัสดุอื่นใดอยู่กับตัวเพื่อสร้างสมบัติต่าง ๆ ได้เช่นกัน ดังนั้นตอนนี้ทางเลือกแรกของพวกเขาคือการค้นหาวัสดุที่จำเป็นในการสร้างพาหนะวิญญาณที่บินได้ในเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น การสร้างพาหนะวิญญาณที่บินได้นั้นมีความจำเป็นอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่เขาจะจำเป็นต้องใช้มันในโลกขอบเขตรวมแสงดาราเท่านั้น แต่เขายังสามารถนำมันไปใช้ในโลกขอบเขตนภาได้อีกด้วย

แต่น่าเสียดายที่ถึงแม้พวกเขาจะค้นหาพวกมันบนพื้นดินมาพักใหญ่ ๆ แล้ว พวกเขาก็ยังไม่พบวัสดุที่เหมาะสม

หลิงตู้ฉิงพูดกับหลิงเทียนหยุนและเซียวเหลียน “หยุนเอ๋อ จงใช้ร่างเงาของเจ้าติดตามพวกผู้เชี่ยวชาญที่อยู่บนท้องฟ้าเพื่อตามหาชิงเฉิงและลั่วเอ๋อ ถ้าเราสามารถหาพวกนางพบเรื่องทุกอย่างมันจะง่ายขึ้นมาก ส่วนเซียวเหลียนเจ้าอย่าบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ไม่เช่นนั้นข้าอาจจะไม่สามารถช่วยเจ้าได้ทันเวลา จงอยู่บนดาวดวงนี้และมองหาวัสดุที่ดูแล้วน่าจะใช้การได้ต่อไป”

พวกเขาพยักหน้าทีละคน

จากนั้นหลิงเทียนหยุนก็ส่งร่างเงาของตนเอง ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อมองหาเย่ชิงเฉิงและอี้ลั่วเอ๋อ แน่นอนว่าเขายังแบ่งร่างเงาบางร่างออกไปหาวัสดุสำหรับสร้างพาหนะวิญญาณสำหรับหลิงตู้ฉิง

ในเวลาเดียวกัน เซียวเหลียนก็ออกไปตามหาวัสดุต่าง ๆ ต่อเช่นกัน อย่างไรก็ตามตราบใดที่นางเห็นเหล่าผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในขอบเขตรวมแสงดารา นางก็จะถอยหนีหรือไม่ก็อ้อมไปทันทีโดยไม่กล้าที่จะให้คนเหล่านั้นเห็นตัวนาง

แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก นางก็พลาดจนได้ จู่ ๆ ร่างหนึ่งก็พุ่งลงมาอย่างรวดเร็วจากบนท้องฟ้าเข้ามาหาเซียวเหลียนและเมื่อนางเห็นเช่นนั้น นางจึงรีบพุ่งตัวหนีทันทีพลางกรีดร้องเพื่อขอความช่วยเหลือ

ขณะที่นางทำเช่นนั้น ที่ด้านหลังของนางชายผู้หนึ่งที่อยู่ในขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 12 ก็พุ่งตัวตามนางมาพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ “อ่า ภูตนางฟ้าน้อยขอบเขตประสานทะเลปราณงั้นเหรอ? สาวน้อยหยุดหนีซะเถอะ ให้ข้าได้ลิ้มลองรสชาติของเจ้าสักหน่อย ข้าสัญญาว่าข้าจะไม่ฆ่าเจ้า หลังจากข้าเล่นกับเจ้าจบข้าจะปล่อยเจ้าไป”