บทที่ 401 คันฉ่องสวรรค์หยินหยาง[ฟรี]

ทั้งสามคนที่รออยู่นอกดาวจันทรา ต่างก็ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกัน

เมื่อพูดถึงสถานะ หวงเซียะเป็นองค์หญิงของภูเขาฟีนิกซ์ อี้ลั่วเอ๋อก็เป็นองค์หญิงของเผ่าภูตนางฟ้า ซึ่งหากดูจากผิวเผินแล้วสถานะของหลิงเทียนหยุน จึงดูต่ำกว่าเล็กน้อย แต่เขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจกับสถานะของทั้งสองคนตรงหน้าเขาแม้แต่น้อย

เนื่องจากภายใต้การสั่งสอนและอิทธิพลของหลิงตู้ฉิง หลิงเทียนหยุนจึงค่อนข้างเป็นคนที่มีความหยิ่งทะนงในตัวเอง

องค์หญิงคนหนึ่งเป็นสาวใช้ของพ่อของเขา ส่วนอีกคนก็ดุเหมือนจะเป็นชนรุ่นหลังของพ่อ เขาจะต้องไปให้ความเคารพอะไรกับพวกนางกัน?

สำหรับหวงเซียะ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานางได้ถูกคนเหล่านี้สอนบทเรียนอันหนักหน่วงให้แก่นาง นางจึงทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับพวกเขาดี

ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงได้แต่ยืนเงียบไม่รู้จะพูดคุยอะไรกัน

ในพริบตาครึ่งเดือนผ่านไป หลิงตู้ฉิงและเย่ชิงเฉิงก็ยังไม่ออกมา และในที่สุดหวงเซียะก็อดไม่ได้ที่จะถาม “ทำไมพวกเขาถึงยังไม่ออกมา? หรือว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขารึเปล่า?”

อี้ลั่วเอ๋อยิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องกังวล ไม่มีทางที่พวกเขาจะเจอปัญหาใด ๆ แน่นอน”

หวงเซียะโต้กลับ “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าพวกเขาสบายดี?”

อี้ลั่วเอ๋อพูดอย่างยิ้มแย้ม “นายท่านสามารถใช้พลังของเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับเพื่อผนึกเจ้าเอาไว้ที่นี่ได้ ดังนั้นมันจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเขาได้ยังไง?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวงเซียะก็เงียบไปแต่หลังจากนั้นไม่นาน นางก็ถามว่า “ดูเหมือนเจ้าจะเป็นภูตนางฟ้าใช่ไหม เจ้ารู้จักเขาได้อย่างไร?”

“ข้าถูกจับไปขาย แล้วนายท่านก็ซื้อมา” อี้ลั่วเอ๋อพูดโดยไม่ลังเล “นับตั้งแต่นั้นมาข้าก็ติดตามอยู่ข้าง ๆ กายเขา คอยรับใช้เขา”

“มีคนกล้าจับภูตนางฟ้าไปขาย?” หวงเซียะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ

อี้ลั่วเอ๋อหน้ามุ่ย “พวกเขาไม่กล้าทำร้ายข้าเพราะข้ายังคงเป็นองค์หญิงแห่งเผ่าภูตนางฟ้า แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่กล้าจับตัวข้าไปขาย! แต่ว่าตอนนี้ข้ารู้สึกขอบคุณพวกเขามาก ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่ได้พบกับนายท่าน”

เมื่อได้ยินว่าอี้ลั่วเอ๋อเป็นองค์หญิงของเผ่าภูตนางฟ้า หวงเซียะก็เงียบลงอีกครั้ง

เมื่อได้ฟังเรื่องราวเช่นนี้ นางคงอยู่ภายใต้ร่มเงาของภูเขาฟีนิกซ์มานานเกินไป

แม้ว่าความแข็งแกร่งของเผ่าภูตนางฟ้าจะไม่สูงส่งเท่ากับภูเขาฟีนิกซ์ แต่พวกเขาก็ยังเป็นเผ่าที่มีชื่อเสียง

แต่ตอนนี้กลับมีคนที่กล้าจับองค์หญิงของเผ่าไปขาย? นางรู้สึกว่าโลกภายนอกนั้นอันตรายกว่าที่คิด

นางอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคนที่มีชื่อเดียวกับนาง เพียง 200 ปีก็สามารถกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตสวรรค์สามัญได้ ความสามารถแบบนั้นคืออะไรกัน? ส่วนนางล่ะ?

นางแอบถอนหายใจ จากนั้นนางหันกลับไปมองที่หลิงเทียนหยุน และถามว่า “แล้วเจ้าล่ะเจ้าเป็นใคร? ชื่ออะไร? เจ้าเป็นอะไรกับเขา?”

หลิงเทียนหยุนยิ้มและตอบกลับ “นั่นคือพ่อของข้า ข้าชื่อหลิงเทียนหยุน!”

“แล้วพ่อของเจ้าชื่ออะไร?” หวงเซียะถาม

หลิงเทียนหยุนบอกเพียงชื่อของหลิงตู้ฉิงแล้วก็ไม่พูดอะไรอีก

เขารู้สึกได้ว่าหลิงตู้ฉิงแลดูมีความสัมพันธ์อะไรบางอย่างกับหวงเซียะ ดังนั้นแม้ว่าเขาจะไม่ค่อยชอบนางสักเท่าไหร่ แต่เขาก็ยังคงตอบคำถามของหวงเซียะ

หวงเซียะบินไปที่ด้านข้างของหลิงเทียนหยุนและมองไปที่ ‘ปีก’ ที่ด้านหลังของหลิงเทียนหยุนอย่างสงสัยและถามว่า “พวกเจ้าใช้สิ่งนี้เพื่อบินใช่ไหม? พวกเจ้ามาจากโลกขอบเขตประสานทะเลปราณใช่ไหม ทำไมเจ้าถึงไม่บรรลุระดับไปยังขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 13 ในโลกนั้น?”

หลิงเทียนหยุนเหลือบมองไปที่หวงเซียะ และพูดว่า “ใช่ เรามาจากโลกขอบเขตประสานทะเลปราณ ส่วนการบรรลุระดับนั้น ข้าต้องการสร้างรากฐานระดับ 12 ให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ซะก่อน ข้าถึงจะค่อยก้าวไปสู่ระดับถัดไป”