บทที่ 403 ดาวสามพันดวง

แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะได้มาถึงจุดหมายแล้ว หวงเซียะก็ยังไม่หายงุนงง

นางยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่บ่มเพาะคาถาวัฎจักรศักดิ์สิทธิ์ไปจนถึงขั้นสำแดงร่างเสมือนได้ถึงไม่ใช่ บรรพบุรุษของภูเขาฟีนิกซ์ของนาง?

ในประวัติศาสตร์นับตั้งแต่มีการก่อตั้งภูเขาฟีนิกซ์ขึ้นมา มันยังไม่เคยมีคนนอกคนไหนที่ได้เรียนรู้คาถาวัฎจักรศักดิ์สิทธิ์แม้แต่คนเดียว

เนื่องจากคาถานี้คือวิชาระดับสุดยอดที่สุดของภูเขาฟีนิกซ์ ซึ่งมันเป็นวิชาลับที่ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ถ่ายทอดมันให้กับคนนอกเป็นอันขาด หรือแม้แต่สายเลือดที่ไม่บริสุทธิ์ก็ยังไม่มีสิทธิ์จะได้เรียนรู้มันด้วยซ้ำ

“สาวน้อย นี่คือเพลิงคงกระพันที่สายเลือดฟีนิกซ์ของเจ้าต้องดูดซับ” หลิงตู้ฉิงชี้ไปยังดวงดาวที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา “ข้าจะทำให้ระดับบ่มเพาะที่ 14 ของขอบเขตรวมแสงดาราของเจ้าเสถียรซะก่อน ไม่เช่นนั้นในอนาคตเจ้าอาจจะมีปัญหาได้”

หลังจากพูดจบ เขาก็สั่งให้หลิงเทียนหยุนรออยู่ด้านนอก ในระหว่างที่เขาพาหวงเซียะเข้าไปในดาวที่เต็มไปด้วยเพลิงคงกระพัน

จากนั้นเมื่อหลิงตู้ฉิงและหวงเซียะเข้าด้านในดวงดาว หลิงตู้ฉิงก็ควบแน่นเพลิงคงกระพันที่อยู่รอบ ๆ กายเขาจนมันกลายเป็นอักขระสีแดงอยู่บนมือ

หวงเซียะ เมื่อได้เห็นอักขระนี้นางก็รู้ได้ทันทีว่ามันเอาไว้ใช้ทำอะไร

อักขระนี้คือ อักขระที่เป็นตัวแทนของแสงดาวในขอบเขตรวมแสงดารา ซึ่งใคร ๆ ก็สามารถดูดซับมันได้เพื่อพัฒนาศักยภาพของตัวเอง

ถ้าให้ยกตัวอย่างก็คือ ถ้าในตอนนี้นางอยู่ในขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 13 หากนางได้ดูดซับอักขระแสงดาวดวงนี้แล้ว นางจะบรรลุระดับการบ่มเพาะไปอยู่ที่ระดับ 14 ทันที

ซึ่งถ้าหากเป็นคนอื่นในภูเขาฟีนิกซ์ได้มาเห็นภาพนี้คนผู้นั้นคงจะตื่นเต้นจนคลั่งตายแน่นอน แต่ในทางกลับกันนางคือผู้เชี่ยวชาญที่บรรลุระดับ 14 ไปแล้ว ดังนั้นแสงดาวนี้สำหรับนางแล้วมันเรียกได้ว่าไม่มีค่าอะไรเลย

“รีบนำอักขระนี้ไปดูดซับเข้ากับร่างกายเจ้าเร็ว ๆ สิ” หลิงตู้ฉิงเร่งเร้านาง

“แต่ข้ามีมันอยู่แล้ว!” หวงเซียะไม่รู้จะทำอะไรต่อจึงย้ำเตือนเขาให้เข้าใจ

หรือว่าเขาจะไม่เห็นจริง ๆ ว่าระดับบ่มเพาะของนางในตอนนี้นั้นอยู่ที่ขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 14 แล้ว?

“ข้ารู้ว่าเจ้ามีอักขระแสงดาวอยู่แล้ว 14 ดวง แต่อักขระแสงดาวของเจ้ามัน… มันกำลังจะไร้ประโยชน์ในอีกไม่นานนี้” หลิงตู้ฉิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “เอาล่ะดูดซับอักขระนี้เข้าไปในร่างซะ อักขระนี้จะกลืนกินอักขระแสงดาวอันเดิมของเจ้า ซึ่งมันจะทำให้ระดับ 14 ของขอบเขตรวมแสงดาราของเจ้ายิ่งมั่นคงขึ้น และจงอย่าลืมว่าเรามีเวลาจำกัดในการอยู่ที่นี่แถมเรายังมีอีกหลายที่ที่ต้องไป ดังนั้นรีบ ๆ ดูดซับมันเข้าไปเร็ว ๆ”

ภายใต้การเร่งเร้าของหลิงตู้ฉิง หวงเซียะก็ทำได้แต่ยอมดูดซับดูดซับอักขระแสงดาวในมือของเขา

ซึ่งมันน่าแปลกเป็นอย่างมาก พอนางได้ดูดซับมันเข้าไปในร่างของนางแล้ว อักขระแสงดาวดวงนั้นมันกลับดูดซับเข้ากับอักขระแสงดาวดวงที่ 14 ของนาง ส่งผลให้หวงเซียะรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าหลังจากที่มันดูดซับกันจนสมบูรณ์ ความแข็งแกร่งของนางก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

มันทำให้นางรู้สึกราวกับว่าระดับการบ่มเพาะก่อนหน้านี้ของนางนั้นเป็นของปลอม และระดับการบ่มเพาะของนางในตอนนี้นั้นคือของจริง