บทที่ 409 ปีศาจฟีนิกซ์อเวจี

หลิงตู้ฉิงและอีกสองคนหยุดลง เมื่อพวกเขารู้สึกว่าได้อยู่ห่างไกลจากสระโลหิตมาพอสมควรแล้ว

จากนั้นหลิงเทียนหยุนและหวงเซียะก็มองดูขวดใสที่บรรจุเลือดในมือของหลิงตู้ฉิง ซึ่งแต่ละขวดนั้นมีเลือดอยู่หนึ่งหยด เลือดที่อยู่ในขวดหนึ่งนั้นมันคือลูกไฟแต่เป็นไฟสีดำ ซึ่งมีขนาดเท่าหัวแม่มือ ส่วนอีกขวดนั้นด้านในมันเหมือนกับว่ามีหนอนตัวเล็ก ๆ เคลื่อนที่ไปมาอยู่ข้างในขวด

“พี่หลิงนี่มันเลือดอะไร?” หวงเซียะถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

หลิงตู้ฉิงเหลือบมองไปที่หวงเซียะและพูดอย่างเสียไม่ได้ “หนึ่งหยดคือเลือดของปีศาจฟีนิกซ์อเวจี และอีกหนึ่งหยดคือเลือดของหนอนมิติ เลือดของปีศาจฟีนิกซ์อเวจีหยดนี้ของเจ้า แม้ว่ามันจะไม่ใช่เลือดฟีนิกซ์ระดับสูงสุดก็ตาม แต่มันยังคงอยู่ในระดับสูงกว่าสายเลือดของบรรพบุรุษของเจ้าส่วนใหญ่ของเจ้ามาก หลังจากที่เจ้าหลอมรวมเข้ากับมันแล้ว เจ้าจงหาค้นความลึกลับที่อยู่เบื้องหลังมันด้วยตัวเจ้าเอง”

หวงเซียะมองไปที่มือของหลิงตู้ฉิงด้วยความคาดหวัง แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าเลือดปีศาจฟีนิกซ์อเวจีตัวนี้เป็นฟีนิกซ์ชนิดใด แต่จากรูปลักษณ์ของหยดเลือดนี้แล้วมันจะต้องมีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมากแน่นอน

อย่างไรก็ตามแม้ว่านางจะจ้องมองดูมันด้วยสายตาปรารถนา แต่หลิงตู้ฉิงก็ยังไม่ได้ให้มันกับนาง เขาพูดต่อ “หลังจากหลอมรวมกับหยดเลือดนี้แล้วเจ้าจะต้องออกไปจากเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ แต่ก่อนที่เจ้าจะออกไป ข้ามีสองเรื่องที่สำคัญมากที่จะบอกเจ้า”

เมื่อได้ยินว่าหลิงตู้ฉิงมีเรื่องสำคัญสองเรื่องจะบอก หวงเซียะจึงถามอย่างเร่งรีบ “เรื่องสำคัญ? เรื่องสำคัญอะไรท่านบอกมาได้เลย เอ๊ะหรือว่าท่านมีปัญหาที่โลกภายนอก? ถ้างั้นท่านบอกข้าดีกว่าว่าท่านอาศัยอยู่ที่ไหน ข้าจะรีบไปหาพวกท่านเอง!”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวและพูดต่อ “เจ้ารู้เรื่องการแยกตัวของเมืองขนนกอัคคีไหม?”

หวงเซียะยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน จากนั้นนางเหลือบมองไปที่หลิงตู้ฉิงและพูดว่า “เอ่อ…เมืองขนนกอัคคี เป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ในเขตแดนฟีนิกซ์ ข้าไม่เคยสนใจเรื่องของมันเลย…ข้าขอโทษพี่หลิง แต่ข้าสัญญาเมื่อข้ากลับไปเมื่อไหร่ ข้าจะดูข้อมูลเรื่องนี้อย่างละเอียดเลย”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดต่อว่า “ก่อนที่ข้าจะเข้าในเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ ข้าได้พบกับผู้คนจากเมืองขนนกอัคคี ซึ่งข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายปีศาจที่หนาแน่นอยู่บนร่างกายของพวกเขา ซึ่งมันหมายความว่าพวกเขาจะต้องมีปฏิสัมพันธ์กับตัวตนระดับสูงของเผ่าปีศาจแน่นอน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้การแสดงออกของหวงเซียะก็เปลี่ยนไปเป็นจริงจังทันที

ถึงต่อให้นางจะเป็นคนที่โง่ขนาดไหนก็ตาม สำหรับเรื่องนี้นางต้องเข้าใจได้เป็นอย่างดีว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมากขนาดไหน

“ถ้าคนพวกนั้นมันกล้าที่จะทรยศพวกเราแบบนั้นจริง ๆ พวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างสาสมแน่นอน!” หวงเซียะพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าเล็กน้อย “เจ้าควรรีบกลับไปบอกข้อมูลนี้และหาวิธีจัดการกับปัญหานี้กับพวกของเจ้า นอกจากเรื่องนั้นแล้ว อีกเรื่องก็คือข้าจะขอฝากคนสองคนให้เข้าร่วมกับตระกูลชนชั้นสูงของพวกเจ้า เนื่องจากข้าได้ถ่ายทอดคาถาวัฏจักรศักดิ์สิทธิ์ให้พวกเขาแล้ว ดังนั้นเจ้าไม่ต้องกังวลว่าพวกเขาจะไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ ส่วนความสามารถของพวกเขานั้นหนึ่งในนั้นได้ควบแน่นร่างแท้ฟีนิกซ์แล้ว ส่วนอีกคนยังเด็กและยังไม่ได้ควบแน่นร่างแท้ฟีนิกซ์”

หวงเซียะหัวเราะทันที “ตราบใดที่พวกเขาสามารถควบแน่นร่างแท้ของฟีนิกซ์ได้ พวกเขาก็เป็นคนของภูเขาฟีนิกซ์ของข้า ยิ่งไปกว่านั้นการที่พวกเขาทั้งหมดได้รับการถ่ายทอดคาถาวัฏจักรศักดิ์สิทธิ์จากท่านแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงมีคุณสมบัติเพียงพอในการเข้าร่วมเป็นชนชั้นสูงแน่นอน อย่างไรก็ตามทั้งสองยังคงขาดสัญลักษณ์ของชนชั้นสูงของเรา เมื่อข้ากลับไปข้าจะสั่งทำสัญลักษณ์ทันทีและส่งไปให้ท่าน ดังนั้นท่านต้องบอกข้าว่าท่านอยู่ที่ไหน”

หลิงตู้ฉิงไม่ยอมตอบคำถามของนาง เขายื่นขวดเลือดปีศาจฟีนิกซ์อเวจีให้หวงเซียะแทนและพูดว่า “เอาล่ะ เจ้าจงเอามันไปหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเจ้าได้แล้ว ไม่งั้นหากเจ้านำมันออกไปพวกตาแก่ในภูเขาฟีนิกซ์ของเจ้าจะต้องไม่ยอมให้เจ้าหลอมรวมเข้ากับมันแน่นอน พวกตาแก่ของเจ้าบางคนมันก็หัวดื้อเอาแต่เข้าใจกันว่าสายเลือดนี้มันจะส่งผลเสียในอนาคต”

เมื่อหวงเซียะหยิบขวดเลือดมา นางก็มองไปที่หลิงตู้ฉิงด้วยสายตาหดหู่และพูดว่า “ท่านบอกข้าไม่ได้เหรอไงว่าท่านอาศัยอยู่ที่ไหน!”

หลิงตู้ฉิงตอบแค่ “ข้าจะไปที่ภูเขาฟีนิกซ์ในอนาคต!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ความหดหู่บนใบหน้าของหวงเซียะก็หายไป จากนั้นนางก็พูดขึ้นด้วยสีหน้ามีความสุข “ดีจังที่ท่านจะมาในอนาคต ว่าแต่ข้าจะหลอมรวมกับเลือดของปีศาจฟีนิกซ์อเวจีได้อย่างไร?”

หลิงตู้ฉิงพูดอย่างเฉยเมย “แค่กลืนมันเข้าไปแล้วจากนั้นก็โคจรคาถาวัฏจักรศักดิ์สิทธิ์”

หวงเซียะพยักหน้า จากนั้นนางเปิดขวดและกลืนมันลงไปอย่างเชื่อฟังทันที