บทที่ 411 สมบัติล้ำค่าแห่งเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ

อาศัยการเชื่อมต่อระหว่างร่างเงากับร่างแท้จริงของเขา หลิงเทียนหยุนจึงสามารถบอกหลิงตู้ฉิงเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมโดยรอบได้ตลอดเวลา

“ท่านพ่อสถานที่นี้ค่อนข้างแปลก ดูเหมือนที่นี่จะไม่เชื่อมต่อกับโลก” หลิงเทียนหยุนพูดด้วยสีหน้าสับสน

หลิงตู้ฉิงยิ้ม “เจ้ายังจำสิ่งที่พ่อพูดก่อนหน้านี้ได้ไหม? เขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับเป็นโลกที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังการตายของผู้บ่มเพาะที่แข็งแกร่ง หากโลกนี้สมบูรณ์สถานที่แห่งนี้ก็ควรจะเป็นสถานที่ของ ‘เหล่าเทพ’ ดังนั้นตามการคาดเดาของพ่อ ที่นี่มันจะต้องมีสิ่งของล้ำค่าที่สุดซึ่งไม่สามารถหาได้ในโลกของเราแน่นอน”

หลิงเทียนหยุนพยักหน้าและพูดว่า “ข้าจะตั้งใจค้นหามันให้ละเอียดที่สุด แต่น่าเสียดายที่ก่อนหน้านี้ร่างเงาหลายสิบร่างของข้าถูกทำลายไป ไม่งั้นข้าคงจะสำรวจที่นี่ได้ดีกว่าตอนนี้”

หลิงตู้ฉิงแสดงสีหน้าอับจนและพูดว่า “ข้าเกรงว่าเรื่องนั้น มันคงเป็นความตั้งใจของใครบางคนที่จงใจทำให้เจ้าลำบากเพราะเขาคงไม่ต้องการให้เราได้รับผลประโยชน์มากเกินไป”

“หืม? ท่านพ่อ ท่านพูดว่าอะไรนะ? ทำไมข้าไม่ได้ยินอะไรเลย?” หลิงเทียนหยุนถามขึ้นด้วยสีหน้างุนงง

หลิงตู้ฉิง เมื่อเห็นเช่นนี้เขาก็ได้แต่ทอดถอนใจ

คนผู้นั้นคงไม่ต้องการให้เขาพูดเรื่องนี้สินะ?

“ไม่มีอะไรหรอกช่างมันเถอะ ตั้งใจสำรวจต่อไปก็พอ” หลิงตู้ฉิงพูดขึ้น

น่าแปลกที่รอบนี้หลิงเทียนหยุนได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้ว เขาพยักหน้าและพูดว่า “ท่านพ่อ ดูเหมือนว่าข้าจะเจอบางอย่างแล้ว แต่ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร ตอนนี้ข้ากำลังนำมันกลับมาให้ท่านตรวจสอบ”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “ไม่ต้องรีบ เจ้าสามารถมองหาอย่างอื่นเพิ่มเติมต่อก็ได้ จากนั้นค่อยเก็บพวกมันมาทีเดียว”

“อืม เมื่อครู่ข้าก็ได้พบเมล็ดพันธุ์แปลก ๆ อีกอย่างแล้ว ไว้ข้าจะนำมันกลับมาด้วยนะท่านพ่อ” หลิงเทียนหยุนพูดอย่างมีความสุข

หลิงตู้ฉิง เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็มีความสุขเช่นกัน เพราะเมล็ดพันธุ์ที่ปรากฏในสถานที่แห่งนี้ย่อมต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

ในอดีตเขาอาจไม่เหลียวแลเมล็ดพันธุ์เหล่านี้ด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้มันต่างออกไป เนื่องจากตอนนี้เขามีลูกหลายคนแถมยังต้องเลี้ยงดูบรรดาภรรยาทั้งหลายของเขาอีก และนี่ยังไม่รวมไปถึงเหล่าผู้ติดตามของเขาอีกมากมายที่ต้องการการสนับสนุนของเขา ดังนั้นตอนนี้เขาจึงต้องการทุกสิ่งทุกอย่างที่พอจะเป็นประโยชน์ได้ทั้งหมด

ร่างเงาของหลิงเทียนหยุนในตอนนี้กำลังสำรวจไปทุกหนทุกแห่งในสถานที่มหัศจรรย์แห่งนี้

แต่แล้วจู่ ๆ ร่างกายของหลิงเทียนหยุนก็สั่นขึ้น

“เกิดอะไรขึ้น?” หลิงตู้ฉิงถามอย่างรีบร้อน

หลิงเทียนหยุนยิ้มอย่างขมขื่น “หนึ่งในร่างเงาของข้าเข้าใกล้ลูกไฟดวงหนึ่ง และจากนั้นมันก็ถูกเผา”

หลิงตู้ฉิงรีบพูดว่า “ถ้าเจ้าเห็นว่ามันอาจจะเป็นอันตราย เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเอง”

“ไม่เป็นไรท่านพ่อ ตอนนี้ข้าคิดว่าข้าได้วิธีที่นำมันมาให้ท่านได้แล้ว” หลิงเทียนหยุนหัวเราะ “ก่อนหน้านี้ข้าได้พบกับโลหะประหลาดชิ้นหนึ่ง ข้าก็เลยลองใช้มันสัมผัสกับลูกไฟลูกนั้นดู ซึ่งลูกไฟดวงนี้มันแปลกมากเลยท่านพ่อ มันสามารถทำให้โลหะชิ้นนั้นละลายได้เล็กน้อย ข้าคิดว่าลูกไฟนี้มันต้องแข็งแกร่งมากจริง ๆ ไม่ว่าจะยังไงข้าต้องทางเอามันมาให้ได้!”

หลิงตู้ฉิงรีบพูดว่า “ถ้าไม่ไหวจริง ๆ เจ้าก็อย่าฝืน!”

“ท่านพ่อ ยังไงซะมันก็แค่ร่างเงา ถ้ามันหายไปหมด ข้าก็แค่บ่มเพาะมันขึ้นมาใหม่” หลิงเทียนหยุนพูดอย่างมุ่งมั่น “ข้าไม่เชื่อว่าข้าจะไม่สามารถเอาลูกไฟดวงนั้นมาได้”

หลิงตู้ฉิงพูดอย่างหมดหนทาง “งั้นเจ้าก็จงตัดสินใจด้วยตัวเองก็แล้วกัน แต่ถ้าเจ้านำมันมาได้จริง ๆ ก็อย่าเอามันเข้ามาใกล้เรา”

ถ้าหากมีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นจริง ๆ เขาก็คงต้องใช้กฎระดับสวรรค์เข้าต่อต้าน ซึ่งแน่นอนว่ามันจะส่งผลให้พวกเขาต้องออกจากเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ

“ข้าเข้าใจแล้วท่านพ่อ” หลิงเทียนหยุนพยักหน้า