บทที่ 430 ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินของอาณาจักรจันทรา

การเคลื่อนไหวของอาณาจักรหลงซาน ทางอาณาจักรจันทราก็ได้รับข่าวแล้วเช่นกัน แต่โชคร้ายที่ในตอนนี้บรรดาผู้คนที่มีอำนาจตัดสินใจ ต่างอยู่ภายในคฤหาสน์สราญรมย์ทั้งหมดและพวกเขาก็ยังไม่ได้รับข้อมูลใด ๆ

ทุกคนยังคงฟังหลิงตู้ฉิงอย่างตั้งใจ

ครั้งนี้หลิงตู้ฉิงใช้เวลาในการบรรยายมานานกว่า 1 เดือนแล้ว แต่มันก็ยังไม่จบ

ในสถานการณ์เช่นนี้บรรดาข้าราชบริพารในราชสำนักต่างก็กระวนกระวายกันเหมือนมดบนกระทะร้อน

จากนั้นเมื่อเห็นว่าไม่มีทางเลือกอื่นเหล่าข้าราชบริพารระดับสูง จึงเริ่มออกคำสั่งให้กองทัพที่อยู่ในแนวหน้าชะลอการรุกคืบของกองทัพจำนวนมหาศาลของอาณาจักรหลงซานให้ได้นานที่สุด เพื่อประวิงเวลารอให้ผู้มีอำนาจทั้งหลายออกมาจากคฤหาสน์สราญรมย์

แต่ยังไงซะ ภายใต้เงื่อนไขที่ทั้งจำนวนของทหารในกองทัพหลักและจำนวนของผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญที่แตกต่างกันมากจนเกินไป กองทัพของอาณาจักรจันทราที่อยู่แนวหน้าจะเอาอะไรไปต่อกรกับอาณาจักรหลงซานได้?

ส่งผลให้ดินแดนจำนวนมากที่อาณาจักรจันทราได้เคยยึดครองเอาไว้ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาถูกอาณาจักรหลงซานบุกเข้ายึดแทนไปอย่างรวดเร็วเรื่อย ๆ และที่สำคัญอาณาจักรหลงซานเองก็ไม่มีท่าทีว่าจะชะลอการเดินทัพลงเลยแม้แต่น้อย พวกเขายังคงเร่งมุ่งหน้ามายังเมืองหลวงของอาณาจักรจันทราโดยไม่หยุดพัก

ผ่านไปเกือบ 2 เดือน ในที่สุดการบรรยายของหลิงตู้ฉิงก็จบลง หลังจากการบรรยายจบลงทุกคนก็ออกจากคฤหาสน์สราญรมย์ ซึ่งแน่นอนว่าแค่เพียงก้าวแรกที่หลิงยี่เทียนก้าวออกจากคฤหาสน์สราญรมย์ เขาก็ได้รับรายงานข่าวเกี่ยวกับอาณาจักรหลงซานที่กำลังรุกรานพวกเขา

“ฝ่าบาท กองทัพของอาณาจักรหลงซานที่บุกเข้ามานั้นมีผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญมากกว่า 400 คน ซึ่งจำนวนคนของเราไม่มีทางเทียบได้กับพวกเขา ส่งผลให้ในตอนนี้แนวป้องกันของเราในทุกด้านถูกพังทลายลงอย่างย่อยยับและพวกเราเหลือเกาะอยู่อีกเพียงไม่กี่เกาะเท่านั้นที่ขวางกั้นพวกเขาเอาไว้จากเมืองหลวงของเรา!” ขุนนางผู้หนึ่งรายงานกับหลิงยี่เทียนด้วยอาการตื่นตระหนก

ใครจะคิดว่าฝั่งตรงข้ามจะมีผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญมากกว่า 400 คน? แม้ว่ามันจะเป็นเพียงระดับสวรรค์สามัญ แต่สำหรับในทะเลชางหมางนั้นผู้เชี่ยวชาญระดับนี้ถือว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงสุดเท่าที่จะดำรงอยู่ได้และได้จำนวนที่มากขนาดนี้ มันก็ถือเป็นหายนะอันใหญ่หลวงสำหรับกองทัพของพวกเขา ดังนั้นมันจึงไม่น่าแปลกใจที่เหล่าขุนนางของเขาจะมีอาการแตกตื่น

หลิงยี่เทียนยิ้มอย่างเย้ยหยัน “ไอ้พวกนี้มาได้ถูกเวลาดีจริง ๆ … เอาล่ะ เจ้าจงส่งคำสั่งของข้าออกไปให้บรรดาทหารของเราที่อยู่ในแนวหน้าทุกคนถอยกลับมาให้หมดเพื่อรักษาชีวิตของพวกเขาไว้ให้ได้มากที่สุด และเมื่อพวกเขาถอยกลับมายังพื้นที่ปลอดภัยแล้วก็ให้พวกเขารักษาอาการบาดเจ็บและเก็บกำลังเอาไว้ เพื่อรอคำสั่งของข้าต่อไปอีกที”

หลิงยี่เทียนยังไม่สามารถโจมตีสวนกลับกองทัพของอาณาจักหลงซานได้ในตอนนี้ เนื่องจากบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาระดับสูงของเขาทั้งหมดต่างพึ่งฟังการบรรยายของพ่อเขาจบ ซึ่งพวกเขาต้องใช้เวลาในการซึมซับข้อมูลต่าง ๆ ที่พึ่งได้รับมา ไม่เช่นนั้นทั้งพ่อของเขาและคนเหล่านี้ทุกคนที่พึ่งได้รับฟังการบรรยายไปจะเสียเวลา 2 เดือนที่ผ่านมาไปโดยเปล่าประโยชน์

ยิ่งไปกว่านั้นด้วยเนื้อหาการบรรยายอันไม่ธรรมดา หลิงยี่เทียนแน่ใจว่าเมื่อทุกคนได้ทำความเข้าใจและซึมซับเนื้อหาได้ทั้งหมดแล้ว พลังของพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอนและเมื่อถึงเวลานั้น พวกเขาจะไปกลัวอะไรกับอีแค่อาณาจักรหลงซาน?

และที่สำคัญที่สุดก็คือ ตอนนี้พ่อของเขาได้กลับมาอยู่ที่คฤหาสน์สราญรมย์แล้ว นี่ยิ่งเป็นเหตุผลที่เขายิ่งไม่กลัวอะไรทั้งนั้น

บรรดาขุนนางที่ได้ยินคำสั่งเช่นนี้ ต่างก็รู้สึกใจเสีย ทำไมจักรพรรดิของพวกเขาถึงได้ออกคำสั่งเช่นนี้กัน? ศัตรูกำลังมุ่งหน้าเข้ามาแล้วทำไมเขาถึงไม่ออกคำสั่งจัดทัพใหม่และโจมตีพวกมันสวนกลับไป?

ตอนนี้ขุนนางในราชสำนักบางคนเริ่มมีความรู้สึกไม่มั่นใจในความปลอดภัยของตนเองเกิดขึ้น

ทางด้านของหลิงยี่เทียนก็ไม่ได้สนใจว่าใครจะคิดอะไรยังไง เขาทำเพียงแค่บอกให้ทุกคนทำความเข้าใจให้เสร็จโดยเร็วที่สุดเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้

สำหรับตัวเขาเอง เขาก็ยังคงรั้งอยู่ที่คฤหาสน์สราญรมย์เพื่อหลอมรวมผลึกดวงใจสวรรค์ไว้ในห้วงจิตสำนึกของเขา และใช้ดวงจิตที่แท้จริงของเขาทำความเข้าใจความสามารถของมัน

ด้วยการขยายตัวของอาณาจักรจันทราในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ระดับการบ่มเพาะของเขาในตอนนี้ได้ก้าวไปสู่ขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 5 แล้ว

พลังศรัทธาที่ได้มาจากเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาและเหล่าปวงประชาได้ไหลเวียนอยู่ตลอดเวลา และมันก็ผลักดันระดับการบ่มเพาะของเขาให้ไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งมันทำให้เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่ทะลวงไปยังขอบเขตรวมแสงดารา ต่อให้เขาจะพยายามจนถึงที่สุดที่จะข่มการบรรลุระดับไว้เพื่อให้รากฐานการบ่มเพาะของเขามั่นคงที่สุด ไม่เช่นนั้นหากเขาไม่ข่มไว้ระดับการบ่มเพาะของเขา ในตอนนี้คงไปไกลกว่าตอนนี้เป็นอย่างมาก

สำหรับกลุ่มคนในคฤหาสน์สราญรมย์ที่ข่มระดับการบ่มเพาะของพวกเขาเองเช่นกัน หลังจากที่พวกเขาฟังการบรรยายของหลิงตู้ฉิงจบ พวกเขาเองก็ไม่สามารถข่มการทะลวงขอบเขตของตนเองได้อีกต่อไป และพากันทะลวงสู่ขอบเขตรวมแสงดารา

ยกตัวอย่างเช่น จ้าวเหมิงลู่ที่เพิ่งจะบรรลุระดับ 13 ของขอบเขตประสานทะเลปราณเมื่อไม่นานมานี้และพลังวิญญาณในร่างกายของนางก็พร้อมที่จะทะลวงไปยังขอบเขตรวมแสงดาราได้ทุกเมื่อถ้าหากนางไม่ข่มมันเอาไว้ แต่แล้วหลังจากได้ฟังการบรรยายของหลิงตู้ฉิง ไม่เพียงแต่นางจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตรวมแสงดาราได้เท่านั้น นางยังได้เริ่มฝึกเพลงกระบี่เผาผลาญและเร้นคมกระบี่อีกด้วย

มี่ไลและหลิวเฟ่ยเฟ่ยที่เพิ่งทะลวงขอบเขตมาเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากฟังการบรรยายจบพวกนางจึงยังคงไม่มีการพัฒนาอะไรขึ้นไปอีกสักเท่าไหร่