บทที่ 46 เรื่องเล่าอันน่าฉงน[รีไรท์]

บทที่ 46 เรื่องเล่าอันน่าฉงน[รีไรท์] EnjoyBook บทที่ 46 เรื่องเล่าอันน่าฉงน[รีไรท์]

จ้าวปาเทียนนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในขอบเขตรวมแสงดารา เขามีระดับที่เหนือกว่าจ้าวเหมิงลู่หนึ่งขอบเขตเต็ม ๆ มันจึงไม่ยากเลยที่เขาจะสามารถเห็นระดับการบ่มเพาะของจ้าวเหมิงลู่แม้เพียงมองแค่เพียงปราดเดียว

เขารู้สึกเหลือเชื่อ เพราะสำหรับคนทั่วไปการเพิ่มระดับจากระดับ 3 ไปจนถึงระดับ 7 ของขอบเขตประสานทะเลปราณอย่างน้อยต้องทำการสะสมพลังวิญญาณเพื่อเพิ่มระดับไม่ต่ำกว่าสิบเท่า

แค่การสะสมพลังวิญญาณจำนวนขนาดนั้นก็ต้องใช้เวลาสะสมนานหลายปี แล้วนี่ยังไม่นับที่ผู้บ่มเพาะจะต้องหลอมรวมความเข้าใจในพลังของตนเองและยังต้องวางรากฐานให้มั่นคงก่อนที่จะทะลวงขั้นต่อ ๆ ไปอีก แต่หลานสาวของเขาเพิ่งหายไปเพียงไม่ถึง 3 เดือน ทำไมระดับของนางถึงก้าวหน้ากว่าคนอื่นหลายปีได้

จ้าวเหมิงลู่ยังอยู่ในวัยเพียง 20 ปี หากการบำเพ็ญเพียรของนางยังคงดำเนินต่อไปด้วยความเร็วระดับนี้ นางจะประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ได้ถึงขนาดไหนกันในอนาคต

จ้าวปาเทียนได้แต่ข้องใจว่าเขาดูระดับการบ่มเพาะของหลานสาวเขาผิดไปหรือไม่?

“ท่านปู่พูดถูก ข้าอยู่ในระดับ 7 ของขอบเขตประสานทะเลปราณ!” จ้าวเหมิงลู่ตอบอย่างมีความสุข

จ้าวปาเทียนรู้สึกประหลาดใจและถามอย่างรีบเร่ง “เจ้าบ่มเพาะเร็วแบบนี้ได้อย่างไร เจ้าบอกปู่ได้ไหม?”

จ้าวเหมิงลู่พูดพร้อมกับรอยยิ้มในดวงตาของนาง “เรื่องนี้ซับซ้อนมาก ข้าจะเล่าตั้งแต่จุดเริ่มต้นเลยแล้วกัน แต่ว่าก่อนที่ข้าจะเล่า ท่านปู่ข้าว่าเราควรมาพูดเรื่องสำคัญอีกอย่างหนึ่งกันก่อน”

จ้าวปาเทียนถามอย่างจนใจ “ได้ เจ้ามีเรื่องอะไรว่ามาเลย”

“ข้าจะพูดเกี่ยวกับเรื่องการทดสอบของสถาบันกันก่อน” จ้าวเหมิงลู่นำสัตว์อสูรเกราะเหล็กที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ออกจากวงแหวนมิติ แล้วจากนั้นนางได้คลายผนึกย่อส่วนและขยายมันให้กลายเป็นขนาดจริงเท่าเดิม “ข้าได้นำผลการทดสอบกลับมาแล้ว นั่นหมายความว่าข้าผ่านการสอบจบการศึกษาใช่หรือไม่?”

จ้าวปาเทียนจ้องสัตว์อสูรเกราะเหล็กขนาดมหึมาอย่างไม่กะพริบตา เขาเห็นชัดเจนเต็มสองลูกตาว่าจ้าวเหมิงลู่นำสัตว์อสูรเกราะเหล็กออกมาและขยายขนาดมัน แต่สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? ทำไมเขาไม่เคยได้ยินว่ามีเคล็ดวิชาเช่นนี้?

จ้าวเหมิงลู่พูดเสียงต่ำ “ท่านปู่ ข้ากำลังคุยอยู่กับท่าน!”

ตอนนี้นางรู้สึกลำพองใจในตัวเองเป็นอย่างยิ่ง เมื่อเห็นว่าปู่ของนางประหลาดใจกับวิชาตราประทับย่อส่วนที่นางพึ่งใช้มันขยายขนาดศพของอสูรเกราะเหล็ก และอันที่จริงที่นางทำเช่นนี้เพราะนางมีจุดประสงค์เพื่อจะได้พูดถึงเรื่องของหลิงตู้ฉิงในภายหลัง

หลังจากถูกจ้าวเหมิงลู่เรียก 2-3 ครั้ง ในที่สุดจ้าวปาเทียนก็กลับมามีสติ เขาพยักหน้าแล้วพูดว่า “เป้าหมายของการทดสอบคือการฝึกฝนและเพิ่มความแข็งแกร่งและตอนนี้ความแข็งแกร่งของเจ้าเพิ่มขึ้นเป็นขอบเขตประสานปราณทะเลระดับ 7 แล้ว เพียงแค่มาถึงจุดนี้แม้ว่าเจ้าจะไม่นำศพของอสูรเกราะเหล็กกลับมา เจ้าก็ยังคงได้สถานะจบการศึกษาโดยสมบูรณ์อยู่แล้ว ข้าจะออกใบรับรองสำเร็จการศึกษาแก่เจ้า”

“เสี่ยวเหมิงเอ๋อ ว่าแต่เจ้าบอกปู่หน่อยได้ไหม ว่าเจ้าเลื่อนระดับเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?” จ้าวปาเทียนพูดพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

จ้าวเหมิงลู่พูด “ท่านปู่ เรื่องระดับการบ่มเพาะข้าจะบอกท่านในภายหลัง แต่ข้าอยากให้ท่านลองวินิจฉัยสัตว์อสูรเกราะเหล็กตรงหน้านี้ก่อน ในตอนแรกข้าคิดว่ามันตายเพราะอาวุธวิเศษ แต่หลังจากข้าตรวจดูอย่างใกล้ชิด บาดแผลของเจ้าตัวนี้ไม่ได้ตายจากอาวุธแน่นอน”

จ้าวปาเทียนมองจ้าวเหมิงลู่หมดหนทาง ตอนนี้เขาอยากรู้เป็นอย่างมากว่าจ้าวเหมิงลู่ลดและขยายขนาดของสัตว์อสูรเกราะเหล็กได้อย่างไร? และระดับการบ่มเพาะของนางเพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้เพราะอะไร?

อย่างไรก็ตามเนื่องจากจ้าวเหมิงลู่พยายามเบี่ยงประเด็นไปเรื่องอื่น เขาก็ทำอะไรไม่ได้ “เจ้าไม่ได้ฆ่าสัตว์อสูรเกราะเหล็กตัวนี้ด้วยตัวเองหรือ?” จ้าวปาเทียนตรวจสอบซากสัตว์อสูรเกราะเหล็กอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็พบบาดแผลเล็ก ๆ ในดวงตาของมัน

จ้าวปาเทียนมองไปที่แผลของสัตว์อสูรเกราะเหล็ก พร้อมกับกล่าวด้วยท่าทางที่จริงจัง “ดูจากจากสภาพบาดแผล มันถูกสังหารโดยการใช้พลังวิญญาณยิงเข้าสู่สมองโดยตรงผ่านทางดวงตา”

“ผู้ที่ทำได้เช่นนี้ต้องบรรลุระดับความชำนาญการควบคุมระดับพลังวิญญาณและความเข้าใจในธรรมชาติของสัตว์อสูรเกราะเหล็กสูงมาก ซึ่งแม้แต่ผู้บ่มเพาะในระดับขอบเขตรวมแสงดาราทั่วไปก็ไม่สามารถทำได้ เหมิงเอ๋อเจ้าเจอผู้เชี่ยวชาญท่านนี้ที่ไหน?”

เขาไม่คิดว่าจ้าวเหมิงลู่จะสามารถสังหารสัตว์อสูรได้อย่างหมดจดขนาดนี้ ต่อให้นางจะอยู่ในระดับขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 7 นางก็ไม่มีทางทำได้แน่นอน