บทที่ 474 เปิดทาง

เมื่อฟางหมิงยู่และพรรคพวกได้ยินการสนทนาระหว่างหลิงตู้ฉิงและหวางหมิงหยวน พวกเขาก็รู้สึกงุนงงในใจ

เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมถึงไปเรียกคนที่มีระดับการบ่มเพาะแค่ขอบเขตประสานทะเลปราณว่าผู้อาวุโสกัน? แถมยังกล้าพูดคุยกันเรื่องคลังสมบัติของอารามนวดาราต่อหน้าพวกเขาอีกต่างหาก?

แต่ถึงแม้พวกเขาจะงุนงงสงสัย พวกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เพราะตอนนี้ความสนใจส่วนใหญ่ของพวกเขาถูกดึงไปที่ประเด็นของ วัสดุระดับจักรพรรดิที่อยู่ในคลังสมบัติของอารามนวดารา

ฟางหมิงยู่และอีกสามคนต่างมองหน้ากันด้วยความโลภ พร้อมกับคิดในใจว่าพวกเขาจะแบ่งสันปันส่วนกันอย่างไร

ส่วนเรื่องของบรรพบุรุษที่หยวนต้าตงกล่าวอ้างนั้น จากที่พวกเขาได้ติดตามข่าวสารของอารามนวดารามาตลอด ซึ่งพวกเขาเคยได้ข่าวว่าเมื่อสิบกว่าปีก่อนได้มีปัญหาภายในบางอย่างเกิดขึ้น พวกเขาจึงคาดคะเนกันเอาไว้ว่ามีโอกาสเก้าส่วนที่บรรพบุรษผู้นั้นไม่ได้อยู่ที่สำนักอีกแล้ว

เมื่อได้ยินว่าหลิงตู้ฉิงต้องการที่จะเอาวัสดุระดับจักรพรรดิ อี้ตงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “หากผู้เชี่ยวชาญระดับต่ำอย่างเจ้ายังได้รับวัสดุระดับจักรพรรดิ พวกเราคงสมควรได้รับวัสดุระดับเท…”

แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามชีวิตที่โอบล้อมรอบกายของเขาจนขนลุกซู่ จากนั้นในชั่วพริบตาถัดมาเขาก็ได้เห็นกระบี่นับสิบเล่มได้พุ่งออกมาจากรถม้าและเรียงตัวกันเป็นค่ายกลขนาดใหญ่ล้อมรอบหลิงตู้ฉิงและรถม้าเอาไว้

ทางด้านของคนอื่น ๆ ที่สัมผัสได้ถึงอำนาจอันยิ่งใหญ่ของค่ายกลกระบี่ พวกเขาต่างก็ตะลึงงัน ในตอนนี้อำนาจที่ค่ายกลกระบี่แสดงออกมามันทะลุระดับรู้แจ้ง หรือขอบเขตสวรรค์ระดับ 5 ไปเรียบร้อยแล้ว

หลิงตู้ฉิงมองไปที่อี้ตงเทียน และพูดว่า “ความสามารถอย่างเจ้าน่ะเหรอ ต้องการที่จะได้ครอบครองวัสดุระดับเทวะ? เอาล่ะ จงนำทางข้าเข้าในอารามนวดาราของเจ้าได้แล้ว”

แน่นอนว่าประโยคสุดท้ายหลิงตู้ฉิงนั้นเอ่ยกับหวางหมิงหยวน

เมื่อเห็นการแสดงอันน่าตระการตาเช่นนี้ของหลิงตู้ฉิง หวางหมิงหยวนก็ตอบกลับอย่างตื่นเต้น “ผะ ผะ ผู้อาวุโสโปรดตามข้ามาได้เลย!”

หวางหมิงหยวนรู้สึกยินดีเป็นอย่างมากที่เขาได้เห็นค่ายกลกระบี่ที่เคยทำให้ผู้เชี่ยวชาญของขุมกำลังมหาอำนาจต้องหวาดกลัวจนแทบไม่กล้าขยับ แถมยังโดนยึดอาวุธระดับจักรพรรดิโดยที่ไม่กล้าปริปากเถียงแม้แต่ครึ่งคำอีกครั้ง และที่สำคัญคราวนี้ที่ค่ายกลกระบี่เปิดใช้งานสำนักของเขาเองคือผู้ที่ได้รับผลประโยชน์จากมัน

ภายใต้การปกป้องของค่ายกลกระบี่เหินเมฆา หลิงตู้ฉิงและกลุ่มของเขาก็พากันเข้าไปยังอารามนวดารา

ฟางหมิงยู่และอีกสามคนที่เห็นภาพนี้ก็ทำได้แต่ยืนมองอยู่เงียบ ๆ โดยที่ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง เพราะพวกเขากลัวว่าถ้าเกิดพวกเขาส่งเสียงให้หลิงตู้ฉิงรำคาญเมื่อไหร่ หลิงตู้ฉิงอาจใช้อำนาจของค่ายกลกระบี่นั้นสังหารพวกเขาทันที ซึ่งพวกเขาไม่มีทางต่อต้านมันได้แน่นอน

เมื่อเห็นว่ากลุ่มของหลิงตู้ฉิงเข้าไปในอารามนวดาราเรียบร้อย ฟางหมิงยู่และอีกสามคนที่มากับเขาต่างก็มองหน้ากันไปมา และจากนั้นพวกเขาก็หันหลังกลับไปยังแนวป้องกันชั่วคราวของสำนักพวกเขาที่สร้างขึ้นมาปิดล้อมอารามนวดาราอย่างเงียบ ๆ

พวกเขาต้องหารือกันว่าพวกเขาควรจะทำอย่างไรกับอารามนวดาราในอนาคต

ภายในรถม้า เย่ชิงเฉิงมองไปที่เย่หยูหลันด้วยสีหน้าอิ่มเอมใจราวกับจะพูดว่า ‘ขอเพียงแค่ข้าไม่สั่งให้เจ้าลงมือ เจ้าก็ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?’

ทางด้านของเย่หยูหลันก็มองตอบด้วยสีหน้าจนปัญญา นางรู้สึกว่าตัวเองโง่เง่าจริง ๆ ที่ลืมเรื่องค่ายกลกระบี่เหินเมฆาไปได้อย่างไร?

อาวุธระดับจักรพรรดิและวัสดุที่ใช้สร้างกระบี่บินก็เป็นของสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์นางไม่ใช่รึไง? นี่นางเลอะเลือนจนถึงขนาดที่นางจำมันไม่ได้ ได้ยังไง?

ในเมื่อเป็นเช่นนี้มันก็ไม่ต่างอะไรจากให้สำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ของนางช่วยอยู่ดี

แน่นอนว่าหลิงตู้ฉิงไม่ได้สนใจอะไรในสิ่งที่นางคิดแม้แต่น้อย

ภายใต้การปกป้องของค่ายกลกระบี่เหินเมฆา ทุกคนก็ก้าวเข้าไปในอารามนวดารา ซึ่งในขณะนี้หยวนต้าตงยืนรอต้อนรับพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

ที่หยวนต้าตงแสดงท่าทีเป็นมิตรเช่นนี้ก็เพราะว่า หลิงตู้ฉิงได้แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเขาอย่างชัดเจนโดยการขับไล่สี่ผู้เชี่ยวชาญที่รวมหัวกันพยายามจะปล้นชิงสำนักของเขาไปได้