บทที่ 487 งามล่มเมือง

บทที่ 487 งามล่มเมือง

ทันทีที่หลิงตู้ฉิง โม่เอ๋อ และหมิงยู่เดินกลับไปถึงห้องโถงรับรองของหอการค้าเชื่อมสวรรค์ บรรดาผู้คนที่อยู่ในบริเวณรอบ ๆ ต่างก็ตกอยู่ในอาการตะลึงงัน ซึ่งมีแม้แต่บางคนที่ตกตะลึงอ้าปากค้างจนน้ำลายแทบจะไหลออกจากปากของพวกเขา

อาการตกตะลึงของพวกเขาเช่นนี้มีสาเหตุมาจากคนเพียงผู้เดียวก็คือ หมิงยู่ ที่กำลังเดินอยู่เคียงข้างหลิงตู้ฉิง ซึ่งพวกเขาที่เห็นภาพของนางเดินออกมากับชายอื่น พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดใจ

“แม่นางหมิงยู่ ในที่สุดข้าก็ได้พบเจ้าอีกครั้ง!” ชายหนุ่มผู้หนึ่งรีบเดินเข้ามาหาและเอ่ยทักด้วยสีหน้าชื่นชม

หมิงยู่มองไปยังชายผู้นั้นและตอบกลับทันที “นับแต่นี้เป็นต้นไป อาจารย์ของข้าได้มอบตัวข้าให้กับนายท่านของข้าผู้นี้แล้ว นายน้อยหลิว นับแต่นี้โปรดท่านลืมข้าไปซะเถอะ”

นายน้อยหลิวที่กำลังมีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส เมื่อได้ยินคำพูดของหมิงยู่เช่นนี้ รอยยิ้มของเขาก็กลายเป็นแข็งค้างทันที จากนั้นเขาจึงค่อย ๆ หันหน้าไปมองที่ใบหน้าของหลิงตู้ฉิงอย่างงุนงง ซึ่งทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงพร้อมกับคำรามใส่หลิงตู้ฉิงทันที “เจ้าเป็นใครกัน!? ข้าคือสมาชิกของตระกูลหลิวแห่งเมืองวิญญาณโลหิต ถ้าเจ้ากล้าพาหมิงยู่ของข้าไป ข้าจะขอสู้ตายกับเจ้า!”

เมื่อพูดจบ นายน้อยหลิวก็พุ่งไปหาหลิงตู้ฉิงทันที

แต่ก่อนที่หลิงตู้ฉิงจะได้เคลื่อนไหว ตงฟางจุนก็ตะโกนขึ้นแทรกพอดี “ใครมันบังอาจหาเรื่องพี่ของข้า เจ้ารนหาที่ตายงั้นเหรอ เอ๊?….”

เมื่อเห็นว่านายน้อยหลิวมีระดับการบ่มเพาะแค่ขอบเขตนภาระดับ 3 ตงฟางจุนก็รีบวิ่งเข้ามาปกป้องหลิงตู้ฉิงเพื่อหวังเอาหน้าทันที

อย่างไรก็ตาม เมื่อถึงตอนจังหวะที่เขาวิ่งมาใกล้กับหลิงตู้ฉิง เขาก็ได้เห็นใบหน้าอันงดงามของหมิงยู่ ซึ่งมันทำให้เขาตกตะลึงและเสียสมาธิจนถูกหมัดของนายน้อยหลิวเข้าไปเต็ม ๆ ที่ใบหน้า!

แต่ยังโชคดีที่เขาสำเร็จร่างกระบี่มาก่อนหน้านี้แถมระดับการบ่มเพาะในตอนนี้ของเขาก็ได้มาอยู่ที่ขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 9 แล้ว ดังนั้นแม้ว่าเขาจะถูกต่อยจนตัวบินละลิ่ว เขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรแม้แต่น้อย

เมื่อร่วงลงถึงพื้น ตงฟางจุนก็รีบลุกขึ้นด้วยสีหน้าเขินอายพลางมองไปที่หมิงยู่ด้วยสายตาชื่นชม

เมื่อหมิงยู่เห็นท่าทางของตงฟางจุน นางก็ปิดปากหัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจ ซึ่งตงฟางจุนเองก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะไปพร้อมกับนาง

ในเวลานี้นายน้อยหลิวยิ่งรู้สึกโกรธมากขึ้นไปใหญ่ ในตอนแรกก็มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตประสานทะเลปราณขโมยหมิงยู่ไป ถัดมาตอนนี้กลับก็มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตรวมแสงดาราปรากฏขึ้นมาอีก นี่มันยิ่งทำให้เขาโกรธจนแทบบ้า

เมื่อยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ นายน้อยหลิวก็เร่งโคจรพลังวิญญาณของตนเองไปถึงระดับสูงสุด จากนั้นเขาก็ออกหมัดเต็มกำลังไปยังตงฟางจุนด้วยเจตนาที่จะฆ่าให้ตายในทันที

“อ๊า…ระวัง!” หมิงยู่ตะโกนขึ้น

ตงฟางจุนเองก็รู้สึกได้ทันทีว่าหมัดของชายที่ถูกเรียกว่านายน้อยหลิวพุ่งเข้ามาหาเขาด้วยเจตนาฆ่า เขาจึงชักกระบี่ออกจากฝักและฟันสวนไปในทันที ส่งผลให้ร่างของนายน้อยหลิวถูกผ่าออกเป็นสองซีกอย่างง่ายดาย

ในขณะนี้ภาพการตายของนายน้อยหลิว ทำให้ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ต่างได้สติกันขึ้นมา ซึ่งพวกเขาก็มองไปที่ตงฟางจุนด้วยสายตาหวาดกลัว จากนั้นพวกเขาหลายคนก็รีบเดินออกจากหอการค้าเชื่อมสวรรค์ทันที เนื่องจากกลัวว่าตนเองจะโดนหางเลขไปด้วย

หมิงยู่หัวเราะคิกคักและพูดว่า “นายท่าน ต่อจากนี้ท่านคงต้องระวังตัวมากขึ้นแล้วล่ะ นายน้อยหลิว คนนี้คือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของผู้นำตระกูลหลิว…”

โม่เอ๋อไม่สนใจว่าหมิงยู่จะพูดว่าอะไรต่อ นางส่งเสียงทางโทรจิตไปยังหลิงตู้ฉิงว่า “นายท่าน ถ้าเราปล่อยให้นางหว่านเสน่ห์ต่อไป เราอาจจะมีปัญหาใหญ่ในภายหลัง”

หลิงตู้ฉิงมองไปที่หมิงยู่ และพูดว่า “ปกปิดใบหน้าของเจ้าเดี๋ยวนี้!”

เมื่อได้ยินคำสั่ง หมิงยู่ก็รีบนำผ้าปิดหน้ามาปกปิดใบหน้าของนางทันที

จากนั้นหลิงตู้ฉิงมองไปที่ตงฟางจุนและพูดด้วยรอยยิ้ม “เจ้าเด็กน้อย จงจัดการเรื่องที่เจ้าสร้างนี้ให้ดี ข้าจะกลับไปก่อนก็แล้วกัน”

“พี่…” ตงฟางจุนอยากจะร้องไห้ แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมา

หลังจากที่หมิงยู่ปกปิดใบหน้าของนางแล้ว เสน่ห์ที่มีต่อเขาก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัดจนตอนนี้เขารู้แล้วว่ามีคนตายภายใต้คมกระบี่ของเขา

หลิงตู้ฉิงไม่ได้สนใจตงฟางจุนอีก เขาออกจากหอการค้าเชื่อมสวรรค์ไปกับโม่เอ๋อและหมิงยู่

คนรับใช้ของฟางจุนมองไปที่หลิงตู้ฉิงที่เดินจากไป และจากนั้นก็ไปมองที่หมิงยู่ที่เดินตามไปด้วยสีหน้าน่าเกลียด ก่อนที่จะพาตงฟางจุนเดินออกจากหอการค้าเชื่อมสวรรค์ไปเช่นกัน ซึ่งในเวลาต่อมาไม่นานนักในเมืองวิญญาณโลหิตก็มีพลังวิญญาณสองสายพุ่งไปที่หอการค้าเชื่อมสวรรค์

“ไอ้เวรที่ไหนมันกล้าฆ่าลูกข้า!” เสียงคำรามดังกึกก้อง