บทที่ 517 เบาะแสอันน้อยนิด

เมื่อได้ยินเรื่องเล่าที่อันหยวนตู่เล่ามาทั้งหมด หลิงตู้ฉิงก็รู้สึกเศร้าอยู่ลึก ๆ ในใจ

ทาสกระบี่ในตอนนั้นน่าจะตายแล้วแน่นอน ส่วนกระบี่ที่ปล่อยออกมานั้นน่าจะเป็นเจตจำนงที่ทาสกระบี่เหลือเอาไว้ก่อนตาย

ถึงแม้ว่าทาสกระบี่จะตายไปแล้ว แต่เขาก็ยังคงไร้เทียมทาน!

ช่างน่าเสียดายจริง ๆ …

“ได้ยินเรื่องราวของผู้อาวุโสเทพกระบี่เช่นนี้ มันทำให้ข้ารู้สึกอดอยากจะดื่มไม่ได้จริง ๆ ผู้อาวุโสจะว่าอะไรหากข้าขอท่านดื่มสักจอก?” หลงเฉินที่ยืนอยู่ด้านหลังหลิงตู้ฉิงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าชื่นชมในความเก่งกล้าของเทพกระบี่

อันหยวนตู่เหลือบมองไปทางหลงเฉิน และพูดว่า “เจ้านี่มันใจกล้าจริง ๆ ได้! ในเมื่อเจ้าอยากดื่มข้าก็จะให้ดื่ม!”

เมื่อพูดจบ อันหยวนตู่ส่งสัญญาณสาวใช้ที่อยู่ข้างเขารินเหล้าใส่จอกให้กับหลงเฉิน

หลงเฉินรับจอกสุรามา จากนั้นเขาดื่มมันจนหมด แต่เมื่อเขาดื่มเสร็จเขาเรอออกมาคำหนึ่งพร้อมกับค่อย ๆ ไหลตัวลงนั่งบนเก้าอี้และหลับไปในทันที

“มังกรน้อยเอ้ย…จอกเดียวก็หลับซะแล้ว เจ้านี่มันน่าเบื่อจริง ๆ” อันหยวนตู่เอ่ยขึ้นพลางมองไปที่คนอื่น ๆ และเอ่ยขึ้นว่า “มีใครในพวกเจ้าอยากจะลองบ้างไหม?”

เมื่อทุกคนได้เห็นสภาพของหลงเฉินเช่นนี้ ใครมันจะกล้าลองอีก? แม้แต่เย่หยูหลันยังเลือกที่จะปฏิเสธ

“แล้วท่านล่ะ อยากจะลองสักจอกไหม?” อันหยวนตู่เอ่ยไปทางหลิงตู้ฉิง

“ไม่จำเป็น เจ้าเล่าเรื่องของเทพกระบี่ต่อดีกว่า” หลิงตู้ฉิงผายมือเป็นสัญญาณให้อันหยวนตู่เล่าต่อ

สุราของหมู่บ้านลูกท้อนั้นไม่ได้มีรสชาติที่เลิศรสอะไรมากมาย และด้วยระดับการบ่มเพาะของเขาในตอนนี้ หากเขาดื่มมันเข้าไปเขาก็ไม่สามารถซึมซับประโยชน์ของมันได้อย่างเต็มที่

“เฮ้อ ท่านนี่มันช่างไม่มีอารมณ์สุนทรีย์บ้างเลยจริง ๆ” อันหยวนตู่รินเหล้าพลางพูดต่อ “หลังจากที่เทพกระบี่สังหารศัตรูของเขาลงไปหมดแล้ว จากนั้นเขาก็ทำการสลักอักษรลงบนหน้าผาและเขาก็ใช้เจตจำนงกระบี่เจาะยอดผาสร้างสุสานของตนเองขึ้น และเมื่อสุสานถูกสร้างเรียบร้อย ร่างของเขาก็เดินหายเข้าไปด้านในสุสานและไม่กลับออกมาอีกเลย เหลือทิ้งไว้แต่สถานที่ที่เรียกว่าสุสานกระบี่ ซึ่งท่านคงเห็นสุสานกระบี่แล้วใช่ไหม? แล้วต่อมาหลังจากที่เทพกระบี่ได้หายเข้าไปในสุสานของตนเองราวร้อยปี ตระกูลหลินก็ปรากฏขึ้นและกล่าวว่าพวกเขาคือลูกหลานที่แท้จริงของเทพกระบี่ ซึ่งนั่นก็คือครั้งแรกที่ลูกหลานของเทพกระบี่ได้ปรากฎตัวขึ้น”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าเล็กน้อย ในตอนที่เขาเห็นกระบี่คมสวรรค์ เขาก็เดาได้ทันทีว่าตระกูลหลินนั้นถูกบงการโดยทาสกระบี่

แต่ปัญหาก็คือเขาวางแผนทั้งหมดนี้ไว้เพื่ออะไร?

“แน่นอนว่าเมื่อลูกหลานของเทพกระบี่ปรากฏกาย เหล่าศัตรูของเทพกระบี่ที่ต้องการชำระแค้นก็ต้องปรากฎขึ้นเช่นกัน” อันหยวนตู่เล่าต่อ “ซึ่งในเวลานั้นทุกคนก็ได้เห็นการปรากฎของกระบี่คมสวรรค์ ซึ่งตระกูลหลินได้นำมันออกมาใช้สังหารเหล่าศัตรูที่มารุกรานตระกูลของพวกเขาไปมากมาย จากนั้นสถานการณ์จึงกลายเป็นว่าลูกหลานที่แท้จริงของเทพกระบี่ก็ได้ถูกยืนยันไปโดยปริยายทันที เพราะกระบี่คมสวรรค์ก็คือกระบี่ที่เคยเป็นกระบี่ประจำกายของเทพกระบี่ในอดีต หากไม่ใช่ลูกหลานที่แท้จริงตระกูลหลินก็คงไม่มีวันมีมันได้และต่อให้กระบี่คมสวรรค์จะไม่ได้ไร้เทียมทานอะไรมากถึงขนาดต่อกรกับคนได้หมดทั้งโลก แต่ด้วยการดำรงอยู่ของสุสานกระบี่มันจึงทำให้ไม่มีผู้เชี่ยวชาญที่ระดับสูงพอที่จะปราบกระบี่คมสวรรค์คนไหนกล้าที่จะเข้ามาในอาณาเขตสุสานกระบี่ ดังนั้นตระกูลหลินจึงอยู่รอดได้ด้วยดีมาจนถึงทุกวันนี้”

“และหลังจากนั้นไปอีก 100 ปีก็มีผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินหอบลูกของนางมานั่งร้องห่มร้องไห้อยู่หน้าสุสานกระบี่ ซึ่งเด็กชายคนนั้นก็คือบรรพบุรุษของตระกูลเย่ในตอนนี้ ซึ่งมันก็กลายเป็นว่าตระกูลที่สองที่กล่าวว่าตนเองเป็นลูกหลานของเทพกระบี่ได้ปรากฎตัวขึ้น”

“ตระกูลกู๋คือตระกูลที่สามที่ปรากฏขึ้น ตระกูลกู๋นั้นปรากฏตัวออกมาช้าหน่อย มันน่าจะราว ๆ ประมาณ 3,000 ปี หลังจากที่เทพกระบี่ตายลง”