บทที่ 550 บังคับแต่งงาน

บรรดาผู้คนที่มารวมตัวกันในห้องโถงใหญ่ของสำนักตอนนี้ล้วนแล้วแต่เป็นบรรดาบุคคลสำคัญของตระกูลทั้งหลายที่มีอยู่ในสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งแน่นอนคำพูดใด ๆ ของหานเว่ยฮุยที่พูดออกมามันก็สามารถแทนคำพูดของตระกูลหานได้ทั้งตระกูล

นอกจากหานเว่ยฮุยแล้ว ยังมีหยูยงเห่าจากตระกูลหยูก็พูดขึ้นด้วยเช่นกัน “ท่านเฉิน ถ้าหากท่านต้องการสิ่งใด ได้โปรดอย่าลังเลที่จะเอ่ยมันออกมา ตระกูลหยูจะช่วยท่านอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะยังไงพวกเราต้องหวังพึ่งท่านให้ช่วยแก้ไขปัญหาหมอกนั่นให้หมดไป”

ในเมื่อบรรดาคนที่เอ่ยปากพูดนั้นล้วนแล้วแต่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตจักรพรรดิกันทั้งสิ้น ดังนั้นคำพูดของพวกเขาย่อมมีน้ำหนักเชื่อถือได้

เฉินจี้ซียิ้มและพูดว่า “ตั้งแต่ที่ข้าสัญญาเอาไว้กับศิษย์เอกของพวกท่านว่าจะมาช่วยพวกท่าน ข้าก็ตั้งใจว่าจะทำมันอย่างเต็มที่อยู่แล้ว แน่นอนว่าขอบคุณพวกท่านมาก และแน่นอนว่าเมื่อไหร่ที่ข้าต้องการความช่วยเหลือ ข้าจะบอกกับพวกท่านให้ทราบในทันที”

ประโยคที่เฉินจี้ซีหมายถึงก็คือ อันที่จริงแล้วการที่เขามาช่วยนั้นไม่ใช่เพราะว่าเขามาเพราะเห็นแก่สำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์ แต่เขาเห็นแก่เล้งหวงที่เป็นคนไปตามเขามา

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ พวกเขาก็เข้าใจในความหมายของเฉินจี้ซีเป็นอย่างดี พวกเขาต่างพยักหน้ากันเล็กน้อย

แม้กระทั่งหานเว่ยฮุยยังต้องหันไปพูดกับเล้งหวงว่า “หลานเล้งหวง ถ้าหากท่านเฉินต้องการสิ่งใด เจ้าก็สามารถมาบอกพวกข้าได้ทุกเมื่อเลยนะ”

ความหมายของประโยคนี้ก็คือ ตราบใดที่พวกเจ้าสามารถแก้ปัญหาหมอกนั่นได้ พวกเจ้าก็สามารถบอกข้อเรียกร้องของพวกเจ้ามาได้เลย!

ทุกคนรู้กฎของการแลกเปลี่ยนพื้นบานแบบนี้ดีอยู่แล้ว เฉินจี้ซีไม่ได้มาที่นี่เพื่อช่วยพวกเขาโดยไร้ผลตอบแทนแน่นอน และมันก็คงจะไม่ยุติธรรมเป็นอย่างมากที่จะให้เล้งหวงเป็นผู้จ่ายเพียงคนเดียว

ดังนั้นในเมื่อตอนนี้พวกเขากำลังจะได้รับประโยชน์จากการกระทำของเล้งหวง มันจึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะต้องจ่ายคืน

เล้งเจี้ยนชิวไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา แต่เล้งหวงกลับพูดขึ้นว่า “การที่ผู้อาวุโสเฉินมาช่วยพวกเราในครั้งนี้มันก็คือประโยชน์ร่วมกันของทุกคน ดังนั้นหากผู้อาวุโสเฉินต้องการให้ข้าช่วยเหลืออะไรแล้ว ข้าไม่สามารถตอบสนองได้ ข้าคงต้องขอรบกวนทุกท่านให้ช่วยสนับสนุนข้าอีกแรง”

“มันก็ควรจะเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว!” มู่หลงหยานพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นข้าจะสั่งให้ทุกคนในสำนักเตรียมตัวรอคำขอจากท่านเฉิน เพื่อช่วยกันแก้ปัญหาหมอกที่อยู่หลังสำนัก”

“ขอขอบคุณมาก ยังไงซะข้าก็ต้องการความช่วยเหลือจากพวกท่านแน่นอน!” เฉินจี้ซี เอ่ยขึ้น “อันที่จริง ฮูหยินเย่ ข้าเองก็มีเรื่องที่อยากจะพูดกับท่านอยู่เรื่องหนึ่งเช่นกัน”

“เรื่องอะไรงั้นหรือ?” มู่หลงหยานถามขึ้น

ในตอนนี้นางรู้แล้วว่าปัญหากำลังมาเยือนนางแล้ว

เฉินจี้ซียิ้มและพูดว่า “ข้าได้ยินมาว่าลูกสาวของท่านมีความฉลาดหลักแหลมและทรงเสน่ห์เป็นอย่างมาก ซึ่งมันทำให้ผู้คนมากมายต่างต้องคลั่งไคล้ ซึ่งก็รวมไปถึงสหายตัวน้อยของข้า เล้งหวง เขาไม่สามารถที่จะลบภาพของลูกสาวท่านออกไปจากหัวของเขาได้เลย แถมข้ายังได้รู้มาอีกว่าบรรดาผู้คนมากมายต่างก็รู้ว่าเขาชอบพอกับลูกสาวของท่านมานานแล้ว ข้าอยากบอกตรงว่า ๆ ตั้งแค่ที่ข้าได้พบกับสหายน้อยผู้นี้ก็รู้สึกต้องชะตาเป็นอย่างมากและอยากช่วยให้ฝันของเขาเป็นจริง ดังนั้นข้าอยากจะใคร่ขอให้ท่านลองพิจารณาเกี่ยวกับเรื่องนี้ดูสักหน่อยว่าเห็นสมควรหรือไม่ที่จะให้พวกเขาแต่งงานกัน!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเฉินจี้ซี ทุกคนต่างก็รีบหันหน้าไปมองมู่หลงหยานและเล้งหวงทันที

ทุกคนต่างได้ยินข่าวว่า เย่ชิงเฉิงแต่งงานกันหมดแล้ว แต่ทุกคนไม่คาดคิดว่าเล้งหวงยังคงอาลัยอาวรณ์อยู่ขนาดนี้เลยงั้นหรือ?

มู่หลงหยานข่มความโกรธเอาไว้ในใจ และพูดกับเล้งหวงด้วยรอยยิ้มว่า “แน่นอนว่าหลานเล้งหวงนั้นเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดกับลูกสาวของข้า แต่น่าเสียดายที่ในตอนนี้ลูกสาวของข้าได้แต่งงานไปแล้ว ซึ่งหลานเล้งหวงเองก็รู้แล้วไม่ใช่งั้นเหรอ? ในเมื่อเป็นเช่นนี้ลูกสาวของป้าจะแต่งงานกับเจ้าได้ยังไง? เอาแบบนี้ไหม ป้ามีหลานสาวอยู่คนหนึ่ง ซึ่งกำลังถึงวัยแต่งงานพอดี ไว้ป้าจะเป็นแม่สื่อให้พวกเจ้าเอาไหม?”

เล้งหวงส่ายหัวทันที “ป้าหยาน ข้ารักน้องชิงเฉิงแค่เพียงคนเดียว ไม่สนใจใครคนอื่นทั้งนั้น ข้าหวังว่าท่านจะช่วยทำให้ข้าสมหวัง!”