บทที่ 552 ออกไปจากสำนักเดี๋ยวนี้!

บทที่ 552 ออกไปจากสำนักเดี๋ยวนี้!

หลังจากที่หลิงตู้ฉิงและเย่ชิงเฉิงออกไปจากห้องโถงใหญ่ ทุกคนก็มองไปยังมู่หลงหยาน เฉินจี้ซี และเล้งหวง

คำพูดของเย่ชิงเฉิงนั้นชัดเจนว่า ถ้าหากเฉินจี้ซีทำสำเร็จ นางจะแต่งงานกับเล้งหวงทันทีโดยไม่มีข้อแม้

แต่ว่าการที่ข้อตกลงนี้จะสมบูรณ์นั้นก็ต่อเมื่อ เฉินจี้ซีและเล้งหวงจะต้องเปิดเขตแดนหมอกได้ทั้งหมด และเจอกับเย่ชางคง และพาเขาออกมา

ซึ่งแน่นอนว่าถ้าหากพวกเขาสามารถช่วยเย่ชางคงได้ มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เย่ชางคงจะปฏิเสธข้อตกลงนี้

“ในเมื่อลูกสาวของข้าได้ลั่นวาจาออกมาเช่นนั้นแล้ว นางก็ไม่สามารถกลับคืนคำได้ ดังนั้นพวกเราก็เอาตามนี้ก็แล้วกัน ไว้พวกเราเจอกับสามีของข้าและถ้าเขาตกลง ลูกสาวของข้าก็จะแต่งงานกับเล้งหวง!” มู่หลงหยานเอ่ยจุดยืนของนางออกมาทันที

อันที่จริงนางรู้สึกประลาดใจอยู่เหมือนกัน เนื่องจากเท่าที่นางได้รับฟังลักษณะนิสัยของหลิงตู้ฉิงมาจากเย่หยูหลัน ทำไมมันดูเหมือนว่ารอบนี้ หลิงตู้ฉิงจะพูดง่ายกว่าเมื่อก่อนที่ผ่านมา

แต่เมื่อหลิงตู้ฉิงได้พูดเช่นนี้ออกมาแล้ว ดังนั้นนางก็คงไม่สามารถทำอะไรได้อีก ถ้าหากมีเรื่องอะไรผิดพลาดขึ้นมามันก็ต้องโทษที่ตัวเขาเองไม่ใช่นาง

ทันทีที่มู่หลงหยานแสดงจุดยืนของนาง เล้งหวงก็กล่าวขึ้นทันที “ข้าคิดว่าทุกคนได้ยินกันหมดแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็มาร่วมมือกันในการเปิดเขตแดนหมอกและช่วยเหลือเหล่าผู้อาวุโสของสำนักที่ติดอยู่ด้านในกันเถอะ! และจากนั้นสำนักของเราและข้าเองก็จะได้กลับมาใช้ชีวิตอย่างเป็นสุขอีกครั้ง!”

เขาไม่มีความสงสัยในความสามารถของเฉินจี้ซีเลยแม้แต่น้อยว่าจะเปิดเขตแดนหมอกนี้ได้ไหม เพราะที่ผ่านมาเฉินจี้ซีก็สามารถเปิดเขตแดนหมอกจนเป็นทางยาวเข้าไปถึงในพื้นที่ชั้นในได้อย่างไม่ยากเย็น

เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ของเล้งหวง บรรดาผู้คนในสำนักต่างก็พยักหน้า ตราบใดที่เฉินจี้ซีสามารถปิดเขตแดนหมอกได้สำเร็จและช่วยคนของพวกเขาได้จริง ๆ พวกเขาก็จะช่วยให้เล้งหวงได้แต่งงานกับเย่ชิงเฉิงอย่างแน่นอน

ในระหว่างที่บรรยากาศในห้องโถงกำลังเต็มไปด้วยความคึกคัก หลิงตู้ฉิงและเย่ชิงเฉิงก็ได้กลับมาถึงเรือนของตัวเองที่เย่ชิงเฉิงเคยอยู่มาตอนก่อนออกไปทำภารกิจตามหาผู้ถูกชะตากำหนด

โม่เอ๋อและคนอื่น ๆ ต่างรีบเดินเข้ามาถามทันทีเมื่อเห็นหลิงตู้ฉิงและเย่ชิงเฉิงกลับมา “นายท่าน นายหญิง พวกเขาตัดสินใจกันว่ายังไงบ้าง?”

เย่ชิงเฉิงเหล่มองหลิงตู้ฉิง จากนั้นนางยิ้มและพูดว่า “พวกเราจะไม่เป็นอะไรหรอก”

ทางด้านของหลิงตู้ฉิง เขาโบกมือขึ้นและพูดว่า “พวกเจ้าแยกย้ายกันไปตั้งใจบ่มเพาะซะ ปล่อยให้คนเหล่านั้นสำรวจเขตแดนหมอกกันต่อไป อีกไม่นานเดี๋ยวพวกเขาก็ต้องเข้ามาขอร้องข้าเองนั่นแหละ”

หลิงตู้ฉิงมั่นใจ ไม่ว่าจะในมหาพิภพไร้จุดจบหรือว่าจะเป็นที่ไหนก็ตาม มันมีตัวตนไม่เกินหลักหน่วยเท่านั้นที่สามารถจัดการกับหมอกนี้ได้

ในระหว่างที่พวกเขาพูดคุยกัน จู่ ๆ ก็มีชายผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่เรือนของเย่ชิงเฉิง และถามขึ้นด้วยสีหน้าเร่งร้อน “ทำไมพวกเจ้าสองคนยังไม่หนีไปอีก?”

ผู้ที่มาเยือนตอนนี้ก็คือพี่สองของ เย่ชิงเฉิง

เย่เฟิงหลิวมองไปที่หลิงตู้ฉิงและเย่ชิงเฉิง และพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเดือดดาล “พวกเจ้าจะยังยืนคุยกันอย่างสบายใจเฉิบอยู่ที่นี่กันทำบ้าอะไร ทำไมไม่ใช้โอกาสนี้ที่พวกเขากำลังคุยกันยังไม่เสร็จหนีไปซะ? ไม่เช่นนั้นหากพวกเขาคุยกันเสร็จเมื่อไหร่ มันก็หมายถึงว่าพวกเจ้าหมดสิทธิ์ที่จะหนีรอด! เร็วเข้าตามข้ามา ข้าจะพาพวกเจ้าหนีเดี๋ยวนี้!”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและพูดว่า “ทำไมข้าต้องหนีด้วยล่ะ?”

เย่เฟิงหลิวยิ่งรู้สึกโมโหมากยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินคำถามนี้ “ทำไมพวกเจ้าต้องหนีงั้นเหรอ? ก็เพราะว่าเมื่อไหร่ที่เฉินจี้ซีเปิดเขตแดนหมอกได้ น้องสาวของข้าจะต้องถูกบังคับให้แต่งงานกับเล้งหวงน่ะสิ! นี่มันเป็นการตัดสินใจของทั้งสำนักและน้องสาวของข้าก็ไม่สามารถขัดขืนได้ แม้แต่พ่อของข้าเองก็คงจะต้องยอมรับเช่นกันซึ่งไม่ต่างอะไรจากแม่ของข้า ถ้าหากเจ้าไม่ชอบน้องสาวของข้าจริง เจ้าก็หลีกทางไปซะ อย่าได้มาทำให้ข้าเสียเวลา!”

เย่ชิงเฉิงรีบพูดขึ้นทันที “อย่าพึ่งโมโหพี่สอง! สามี พี่สองของข้าเขาแค่หวังดี เขาไม่มีเจตนาแอบแฝงอื่นหรอก”