บทที่ 554 ความผิดพลาดของสองพี่น้อง

เมื่อเห็นว่าคนนอกจากไปหมดแล้ว หลิงตู้ฉิงก็ควบคุมค่ายกลกระบี่เหินเมฆาให้ปกคลุมทั่วบริเวณเรือนของเย่ชิงเฉิง เพื่อป้องกันไม่ให้มีผู้เชี่ยวชาญคนไหนสามารถใช้จิตสำนึกมาสอดส่องพวกเขาได้

จากนั้นเขาก็พูดกับโม่เอ๋อว่า “ช่วยข้าหาเนื้อของสัตว์วิเศษหรือจะเป็นเนื้อของเผ่าอสูรปีศาจก็ได้ คุณภาพยิ่งสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งดี แต่ถ้าเจ้าหามันไม่ได้เจ้าก็จงไปหาซื้อที่หอการค้าเชื่อมสวรรค์ และอีกอย่างจงหาสมุนไพรวิเศษและเครื่องปรุงเหล่านี้มาให้ข้าด้วยเช่นกัน”

โม่เอ๋อมองไปที่รายการที่หลิงตู้ฉิงให้นางหาซื้อและเงินจำนวนมากที่หลิงตู้ฉิงให้นางมา นางก็ถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัยทันที “นายท่าน อยากจะทำเนื้อย่างงั้นเหรอ?”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและพยักหน้า “ถูกต้อง! ข้าจะทำเนื้อย่างสูตรพิเศษขึ้นมาเพื่อใช้มันในการเข้าไปในเขตแดนหมอก!”

“สามี นี่ท่านหมายความว่ายังไง?” เย่ชิงเฉิงถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัย

“เจ้าจะรู้เองเมื่อถึงเวลา!” หลิงตู้ฉิงหัวเราะ

โม่เอ๋อยิ้มและพูดว่า “นายท่าน ถ้างั้นข้าขอตัวไปหาของให้ท่านก่อนก็แล้วกัน แล้วข้าจะกลับมาให้ไวที่สุด!”

หลังจากที่โม่เอ๋อจากไป เย่ชิงเฉิงก็หัวเราะคิกคัก จากนั้นนางพูดกับหลิงตู้ฉิงว่า “สามี ในเมื่อตอนนี้ท่านก็อยู่ในขอบเขตประสานทะเลปราณระดับ 14 แล้ว ท่านต้องการที่จะเพิ่มระดับการบ่มเพาะต่อไหม? ในตระกูลเย่ของข้านั้นมีหญิงสาวที่งดงามอยู่มากมาย ให้ข้าช่วยนำพวกนางมาให้ท่านทำความรู้จักไหม? เอ๊ะจริงสิ หยุนจื่อรุ่ย เปียนเฉียวเฉียว หรือแม้แต่โม่เอ๋อก็ดูเหมือนจะชอบท่านเช่นกัน ข้าคิดว่าขอแค่ท่านเอ่ยปากพวกนางต้องยินดีและพร้อมใจกันมาหาท่านแน่นอน!”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัวและพูดว่า “ข้ายังไม่รีบร้อนในตอนนี้ ข้ายังจำเป็นต้องเตรียมเนื้อย่างก่อน”

เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนี้ เย่ชิงเฉิงก็ส่ายหัวอย่างจนปัญญาไม่เข้าใจในความคิดของสามีนางแม้แต่น้อย ไม่ใช่ว่าเขาเคยเอ่ยว่าระดับการบ่มเพาะของเขาต่ำไปไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมตอนนี้กลับเอ่ยว่าเขาไม่รีบร้อน?

“ถ้างั้นข้าขอตัวไปบ่มเพาะต่อก่อน หากท่านมีอะไรท่านก็ไปเรียกหาก็แล้วกัน” เย่ชิงเฉิงยิ้มและพูดขึ้น

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าแสดงให้รู้ว่าเขารับทราบ

แต่ก่อนที่เย่ชิงเฉิงจะได้จากไป เสียงตะโกนอีกสองเสียงก็ดังขึ้นด้านนอกค่ายกลกระบี่เหินเมฆา “น้องเล็ก น้องเขย พวกเจ้าอยู่ข้างในนั้นรึเปล่า? พวกข้ามีเรื่องอยากปรึกษากับพวกเจ้า”

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนขึ้นจากด้านนอกค่ายกลกระบี่ เย่ชิงเฉิงก็เอามือปิดปากกลั้นหัวเราะและพูดกับหลิงตู้ฉิง “สามี คนที่มาคือพี่ใหญ่กับพี่สามของข้า ถ้าให้ข้าเดา พี่สองน่าจะไปบอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องของโอสถรัศมีธาตุศักดิ์สิทธิ์ ท่านทำเป็นว่าข้าไม่รู้เรื่องอะไรก็แล้วกัน และบอกไปก็ได้ว่าข้ากำลังเก็บตัวบ่มเพาะเพื่อทะลวงขอบเขตสวรรค์”

ในช่วงระหว่างเวลาที่นางบ่มเพาะในสำนักวารีศักดิ์สิทธิ์ ระดับการบ่มเพาะของนางในตอนนี้ก็ได้มาอยู่ที่ขอบเขตนภาระดับ 13 แล้ว ดังนั้นหากนางบ่มเพาะต่อไปอีกสักหน่อย นางก็น่าจะทะลวงขึ้นไปถึงขอบเขตสวรรค์ได้ไม่ยาก

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและพูดว่า “ไปบ่มเพาะเถอะ หากมีอะไรเดี๋ยวข้าจะเรียกใช้โม่เอ๋อไม่ก็คนอื่น ๆ เอง”

จากนั้นสักพัก หลิงตู้ฉิงก็เปิดค่ายกลกระบี่เมฆาออกและปล่อยให้เย่ฉิงเฟิงกับเย่เจียงไห่เข้ามาในเรือนของเย่ชิงเฉิง

เมื่อเย่ฉิงเฟิงและเย่เจียงไห่เดินเข้ามาในเรือน และเห็นหลิงตู้ฉิง พวกเขาก็ยิ้มและรีบเอ่ยทักทายขึ้นทันที “น้องเขย เจ้าเป็นยังไงบ้าง! ว่าแต่น้องสาวของพวกข้าไปไหนแล้วล่ะ?”

หลิงตู้ฉิงมองไปที่ทั้งสองคนและตอบว่า “นางเก็บตัวบ่มเพาะอยู่ในตอนนี้”

“น้องเล็กของข้านี่ขยันดีจริง ๆ!” เย่ฉิงเฟิงหัวเราะ “ว่าแต่น้องเขย ข้าได้ยินมาว่าน้องสองบอกว่าเจ้ามอบโอสถรัศมีธาตุศักดิ์สิทธิ์ให้กับเขางั้นเหรอ? ข้าอยากรู้ว่าเจ้าพอจะมีอีกบ้างไหม?”

ในตอนนี้พวกเขาได้รู้แล้วว่าคำพูดที่น้องสาวของพวกเขาบอกเมื่อวานมันคืออะไร ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหลิงตู้ฉิงนั้นมีโอสถรัศมีธาตุศักดิ์สิทธิ์อยู่กับตัว ดังนั้นพวกเขาจึงมาที่นี่เพื่อขอแบ่งมาบ้าง

“แน่นอนว่าข้ามี!” หลิงตู้ฉิงพยักหน้า

เย่เจียงไห่ถูมือ และพูดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้นว่า “น้องเขย ในเมื่อเจ้าเองก็ได้น้องสาวของพวกเราไปติดตามเจ้าแบบนี้แล้ว เจ้าพอจะมอบโอสถรัศมีธาตุศักดิ์สิทธิ์ให้พวกเราเป็นของขวัญบ้างได้รึเปล่า…”

หลิงตู้ฉิงจ้องไปที่หน้าของคนทั้งสองและตอบกลับว่า “พวกเจ้ามีอะไรมากแลกเปลี่ยนบ้างล่ะ?”

“เอ๋ ไม่ใช่ว่าพี่สองบอกว่าเจ้าให้เขาโดยไม่ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนไม่ใช่เหรอ?” เย่เจียงไห่อุทานขึ้นด้วยสีหน้าตกตะลึง