บทที่ 570 ตกอยู่ในหลุมพราง

หลิงยี่เทียน ในตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวอะไรกับกลุ่มเสื้อคลุมโลหิต แต่ในตอนนี้เขาได้เปลี่ยนการตัดสินใจด้วยความเดือดดาลเรียบร้อยแล้ว

ส่วนทางด้านของหวงเซียะก็สงบอารมณ์ตัวเองไม่อยู่เช่นกันเมื่อนางมองไปยังคู่พี่น้องทั้งสองคนนี้

ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตรวมแสงดาราสามารถหนีจากวงล้อมของเหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับสวรรค์สามัญได้ แถมนางยังมีสมบัติพลังมิติอีกต่างหาก?

เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ของหลิงยี่เทียน นางก็รีบพูดขึ้นทันที “ท่านไม่สามารถฆ่าคนเหล่านั้นได้ ข้าจำเป็นต้องจับพวกเขากลับไปภูเขาฟีนิกซ์เพื่อทำการไต่สวน!”

หลิงยี่เทียนตอบกลับด้วยสีหน้าเย็นชา “ข้าต้องฆ่าพวกมันให้หมดเพื่อเป็นตัวอย่างให้กับผู้อื่นได้เห็น!”

ไม่นานมานี้พวกเขาก็เพิ่งถูกโจมตี ซึ่งพวกเขาก็ได้แสดงความแข็งแกร่งออกไปแล้วแต่มันก็ยังมีคนกล้ามาโจมตีพวกเขาอีก

ถ้าแบบนี้ไม่เรียกว่ารนหาที่ตายแล้วจะเรียกว่าอะไร? หากเขาไม่ทำการสังหารคนเหล่านี้เพื่อเป็นตัวอย่างกับทุกคนว่าเขาเอาจริงหากใครกล้าทำร้ายคนของครอบครัวเขา ในอนาคตครอบครัวของเขาจะอยู่กันอย่างสงบสุขได้ยังไง?

ดังนั้นเมื่อได้ยินคำพูดแย้งของหวงเซียะ เขาจึงรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ว่าก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรออกไปต่อ หลิงฟ่างหัวก็ถามขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ “เจ้าคือ หวงเซียะ รึเปล่า?”

ใบรรดาครอบครัวหลิงตู้ฉิงทั้งหมด ผู้ที่ไม่สามารถลืมชื่อ หวงเซียะ ได้มากที่สุดก็คือ หลิงไช่หยุน เนื่องจากหลิงตู้ฉิงใช้ชื่อนี้มาเปรียบเทียบกับนางอยู่หลายต่อหลายครั้งจนทำให้นางทนไม่ไหว เปลี่ยนแปลงตัวเองจากเป็นเด็กที่เอาแต่เล่นกลายเป็นหมั่นเก็บตัวบ่มเพาะอย่างตั้งใจ

และแน่นอนว่าผลลัพธ์ที่หลิงไช่หยุนเก็บตัวนั้นก็น่าตกตะลึงเป็นอย่างมาก ในตอนนี้ระดับการบ่มเพาะของนางได้มาอยู่ที่ขอบเขตรวมแสงดาราระดับ 14 เรียบร้อยแล้วและเหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวไปสู่ขอบเขตนภา

ซึ่งทางด้านของหลิงฟ่าวหัว ซึ่งเป็นพี่สาวและยังคลุกคลีอยู่กับหลิงไช่หยุนอยู่บ่อย ๆ ก็รู้จักชื่อนี้เป็นอย่างดีเช่นกัน

หลิงฟ่างหัวอยากรู้ถึงกระทั่งไปถามข้อมูลของหวงเซียะจากหลิงเทียนหยุน เกี่ยวกับช่วงเวลาที่เขาได้ไปเจอนางตอนที่อยู่ในเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ ดังนั้นคนที่รู้เรื่องของหวงเซียะมากที่สุดในครอบครัวหลิงตู้ฉิงรองจาก หลิงเทียนหยุน ก็คือนาง

หลิงฟ่างหัวหัวเราะคิกคัก และพูดกับหวงเซียะ “ขอบคุณแม่นางหวงเซียะมากที่ทำให้น้องสาวของข้ากลายเป็นคนขยัน!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หวงเซียะก็รู้สึกงุนงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น?

หลังจากที่หลิงฟ่างหัวพูดจบ นางก็หันไปหาหลิงยี่เทียน และพูดว่า “น้องหก ในเมื่อแม่นางหวงเซียะต้องการตัวคนเหล่านั้น เจ้าก็ปล่อยให้นางพาตัวพวกเขาไปเถอะ”

ในตอนนี้หลิงยี่เทียนยิ่งงุนงงเข้าไปกันใหญ่

เมื่อครู่พี่สาวของเขายังตะโกนร้องจะให้ฆ่าคนเหล่านั้นอยู่เลย แต่แล้วทำไมตอนนี้กลับบอกให้ปล่อยไปซะอย่างนั้น?

มันเป็นไปได้ยังไงที่พี่สาวของเขาผู้นี้ ซึ่งไม่เคยจะปล่อยให้ศัตรูของนางรอดชีวิตไปได้กลับเปลี่ยนการตัดสินใจกะทันหัน

ต้องรู้ไว้ว่าในบรรดาพี่น้องทั้งหมดนางคือคนที่ฆ่าคนไปเยอะมากที่สุด

“พี่ห้า นี่ท่านไม่สบายรึเปล่า?” หลิงยี่เทียนถามขึ้น

เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของน้องชายตัวเอง หลิงฟ่างหัวจึงพาหลิงยี่เทียนไปคุยกันสองคน และจากนั้นนางก็เริ่มเล่าเรื่องเกี่ยวกับหวงเซียะที่นางได้ยินมาจากหลิงเทียนหยุนให้ฟังจนหมด

หลังจากได้ฟังเรื่องราวแล้ว หลิงยี่เทียนก็ได้แต่มองไปที่หวงเซียะด้วยสายตาซับซ้อน เขานึกไม่ถึงว่าหวงเซียะจะมีความสัมพันธ์กับพวกเขาอยู่อย่างลึกซึ้งแถมนางยังมีสถานะสูงส่งในภูเขาฟีนิกซ์อีกต่างหาก

ในตอนนี้เมื่อหลิงยี่เทียนได้รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว ทั้งสองพี่น้องก็ไม่ได้เอ่ยถึงตัวตนของหลิงตู้ฉิง

ผู้หญิงคนนี้มีความรู้สึกให้กับพ่อของพวกเขา แต่พ่อของพวกเขากลับปฏิเสธและเลือกที่จะทำการลบความทรงจำของนางออกไป ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้แต่เล่นตามน้ำไม่เปิดเผยเรื่องราวอื่น ๆ ให้เรื่องมันยิ่งยุ่งเหยิง

ทางด้านของหวงเซียะ นางมองไปที่คู่พี่น้องที่กำลังซุบซิบกัน นางก็รู้สึกสงสัยว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมสองพี่น้องคู่นี้ต้องทำตัวประหลาดแบบนี้ด้วย?

“ฝ่าบาทยี่เทียน ไม่ว่าจะยังไงคนพวกนี้คือคนของภูเขาฟีนิกซ์ของข้า ต่อให้พวกเขาจะเป็นผู้ทรยศแต่หลาย ๆ คนในหมู่พวกเขาก็ถูกล่อลวงมาและไม่ได้รู้เรื่องอะไร ข้าต้องนำตัวพวกเขากลับไปเพื่ออบรมพวกขาบางส่วนที่ไม่รู้เรื่องราวที่แท้จริงให้เข้าใจเรื่องราวได้มากขึ้น ดังนั้นท่านจะฆ่าพวกเขาไม่ได้” หวงเซียะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง