บทที่ 58 ไผ่สามพันปี[รีไรท์]

ขณะนี้มรสุมแห่งปัญหากำลังเริ่มก่อตัวไปยังเมืองฟีนิกซ์ที่ดูเหมือนจะสงบสุข

แต่ความวุ่นวายนี้กลับไม่ส่งผลกระทบใด ๆ ต่อลานกลางเรือนตระกูลหลิงที่กำลังดำเนินไป

สำหรับหลิงตู้ฉิงมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถบอกได้ว่าเขาได้มาถึงขอบเขตควบแน่นลมปราณระดับ 3

ในวันนี้เป็นเหมือนปกติที่หลิงตู้ฉิงตื่นขึ้นมาและทุกคนก็ไปที่ลานกลางเรือนเพื่อฟังชั้นเรียนของถังชี่หยุนอย่างเงียบ ๆ

ในขณะที่ชั้นเรียนกำลังจะเริ่มต้น มีคนวิ่งตรงมาจากสวนหลังเรือนพร้อมตะโกนอย่างตื่นเต้น “ในที่สุดนายท่าน! ในที่สุดข้าก็ทำสำเร็จ! ในตอนนี้ต้นไผ่เซียนสวรรค์มีอายุ 3,000 ปีแล้ว!”

หลิงตู้ฉิงโบกมือของเขาตัดเสียงของมี่ไลเพื่อที่นางจะไม่รบกวนชั้นเรียนของถังชี่หยุน

จากนั้นเขาพุ่งตัวออกไปเพื่อพยุงมี่ไลผู้ที่ยืนแทบไม่ตรง และพูดว่า “ข้าเข้าใจแล้ว ถึงเวลาที่เจ้าต้องพักผ่อนแล้ว…”

ก่อนที่เขาจะพูดจบก็ต้องหยุดเพราะมี่ไลหลับไปโดยพิงร่างไว้กับเขา

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่เขารู้ว่าเพื่อที่จะเลี้ยงต้นไผ่เซียนสวรรค์ มี่ไลได้ใช้ทักษะฝนฤดูใบไม้ผลิอย่างไม่หยุดหย่อนตลอด 6 วันที่ผ่านมา นางไม่ได้พักแม้แต่ครู่เดียว

เมื่อเห็นว่ามี่ไลหลับไปเนื่องจากความเหนื่อยล้า เขาก็อุ้มมี่ไลไว้ในอ้อมแขนแล้วพานางไปที่ห้องของนาง

หลังจากพามี่ไลเข้าห้องนอนของนางเสร็จ หลิงตู้ฉิงก็เดินกลับมาที่ลานกลางเรือนเพื่อฟังชั้นเรียนของถังชี่หยุนอย่างเงียบ ๆ ต่อเช่นเดิม

2 ชั่วโมงต่อมา เมื่อเลิกชั้นเรียน หลิงว่านถิงรีบวิ่งเข้ามาหาหลิงตู้ฉิงด้วยความตื่นเต้นและถามว่า “ท่านพ่อ ข้าจะเริ่มต้นฝึกฝนได้แล้วใช่ไหม? เมื่อกี้ข้าได้ยินว่าต้นไผ่เซียนสวรรค์มีอายุครบ 3,000 ปีแล้ว!”

นี่เป็นเพราะนางเคยได้ยินหลิงตู้ฉิงพูดหลายครั้งว่าถ้านางต้องการฝึกฝน นางต้องรอให้ต้นไผ่เซียนสวรรค์เติบโตถึง 3,000 ปีนางจึงจะสามารถเริ่มฝึกฝนได้

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่ เจ้าสามารถเริ่มฝึกฝนได้แล้ว แต่เมื่อครู่เจ้าไม่ได้สนใจชั้นเรียนของครูถัง! เจ้าโชคดีที่รอบนี้เป็นครั้งแรกที่เจ้าทำผิดเช่นนี้ ฉะนั้นรอบนี้พ่อจะให้อภัยเจ้า แต่พ่อขอสั่งกับเจ้าว่าอย่าให้มีรอบหน้าที่เป็นอย่างนี้อีก”

หลิงว่านถิงไม่สนใจเรื่องที่พ่อนางตำหนิ นางมองไปที่หลิงตู้ฉิงอย่างคาดหวังและถามขึ้นอีกครั้งว่า “ท่านพ่อ ข้าควรจะเริ่มฝึกอย่างไร?”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ตอนนี้ต้นไผ่อายุครบ 3,000 ปีแล้วก็จริง แต่เจ้าต้องรอให้พ่อดัดแปลงมันให้เข้ากับความสามารถสายเลือดของเจ้าก่อน เจ้าถึงจะเริ่มฝึกฝนได้”

“ท่านพ่อก็ไปทำเร็ว ๆ สิ ท่านรออะไรอยู่?” หลิงว่านถิงจับมือของหลิงตู้ฉิงและดึงเขาไปที่สวนหลังเรือน

หลิงตู้ฉิงปล่อยให้หลิงว่านถิงดึงเขาไปด้วยรอยยิ้ม

เมื่อหลิงว่างถิงลากมือหลิงตู้ฉิงไปถึงสวนหลังเรือน สภาพแวดล้อมรอบ ๆ ต้นไผ่เซียนสวรรค์เปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าอัศจรรย์ใจ รอบ ๆ ต้นไผ่ถูกล้อมรอบไปด้วยพุ่มสมุนไพรวิญญาณ ขนาดของแต่ละพุ่มพอ ๆ กับชามข้าว สมุนไพรพวกนี้สูงราว ๆ 1-2 ฟุต

“เจ้าจะจับพ่อไว้อีกนานถึงเมื่อไหร่?” หลิงตู้ฉิงถามขึ้น “หากเจ้าไม่ปล่อยพ่อ พ่อจะดัดแปลงต้นไผ่นี้ได้อย่างไร?”

หลิงว่านถิงรีบปล่อยมือจากหลิงตู้ฉิงอย่างรวดเร็วและจ้องมองเขาด้วยตาอันกลมโตของนาง

หลิงตู้ฉิงเดินไปที่ด้านข้างของต้นไผ่เซียนสวรรค์และดึงพุ่มสมุนไพรที่บังต้นไผ่อยู่ออกมาราว ๆ 7-8 ต้น สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ล้วนมีอายุเท่ากับกับต้นไผ่เซียนสวรรค์ พวกมันมีอายุ 3,000 ปีและมีค่าอย่างยิ่ง

หลังจากดึงสมุนไพรที่บังต้นไผ่เซียนสวรรค์ไว้เสร็จ รัศมีของต้นไผ่เซียนสวรรค์ก็เริ่มแผ่ออกมาในทันที รัศมีที่แผ่ออกมาได้ดึงดูดเหล่าสัตว์และแมลงนานาชนิดเป็นอย่างมาก

บรรดาสัตว์และแมลงต่าง ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ต่างกรูกันเข้ามายังต้นไผ่เซียนสวรรค์ราวกับพวกมันบ้าคลั่ง พวกสัตว์และแมลงเหล่านี้ล้วนมองว่าต้นไผ่เซียนสวรรค์ที่มีอายุ 3,000 ปี เป็นอาหารอันโอชะของพวกมัน

กลุ่มแรกที่มาถึงต้นไผ่เซียนสวรรค์ก่อนคือบรรดาสัตว์และแมลงที่มีปีก

ความคิดเห็น