บทที่ 582 การลงโทษด้วยสายฟ้า

หลิงตู้ฉิงและหมิงยู่ต่างมองดูเหล่าผู้คนที่กำลังอ่านเคล็ดวิชาในคัมภีร์โดยที่พวกเขานั้นไม่มีความคิดจะไปเข้าร่วมด้วย

ไม่นานต่อมา กลุ่มคนอีก 2 กลุ่มก็ตามเข้ามาในห้องคัมภีร์และก็เป็นเหมือนกลุ่มก่อนหน้านี้ที่รีบพุ่งตัวเข้าไปหาคัมภีร์ที่มีอยู่มากมายทันที

จากนั้นในเวลาไม่นาน กลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่งก็เข้ามา ซึ่งคนกลุ่มนี้คือคนของสำนักเบญจธาตุ

ผู้อาวุโสที่เป็นผู้นำกลุ่มตะโกนสั่งทันที “รีบไปบันทึกเนื้อหาในคัมภีร์เร็ว!”

หลังจากสั่งเสร็จ ตัวเขาเองก็พุ่งตัวไปหาเหล่าคัมภีร์มากมายที่วางเรียงรายกันบนชั้นหนังสือเพื่อจดจำเนื้อหาในนั้นเช่นกัน

แต่ว่าชายหนุ่มผู้หนึ่งที่มีระดับการบ่มเพาะเพียงสวรรค์สามัญของสำนักเบญจธาตุ กลับไม่เดินไปอ่านคัมภีร์ เขาเลือกที่จะเดินเข้ามาพูดคุยกับหลิงตู้ฉิง “พี่ชาย ทำไมท่านถึงไม่ไปอ่านคัมภีร์เหมือนคนอื่น ๆ ล่ะ?”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและตอบกลับว่า “ข้าแค่ให้คนของข้าอ่านก็พอแล้ว”

ชายหนุ่มผู้นั้นหัวเราะและพูดว่า “ข้า เสี่ยหนานเทียนแห่งสำนักเบญจธาตุ ไม่ทราบว่าพี่ชายมีชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไร?”

หลิงตู้ฉิงบอกชื่อของเขาไป จากนั้นเขายิ้มและพูดขึ้นว่า “หากเจ้าไม่มีอะไรแล้วก็จงรีบไปอ่านคัมภีร์แบบคนอื่น ๆ เถอะ เวลาของเจ้ามีจำกัด”

เสี่ยหนานเทียนยิ้ม “พี่หลิง ข้าไม่รีบหรอกและอีกอย่างด้วยระดับการบ่มเพาะของข้าที่ยังต่ำอยู่แบบนี้ ต่อให้ข้าอ่านไปข้าก็จดจำไม่ได้มากนัก แถมคนของสำนักข้าก็เข้าไปอ่านกันแล้วตั้งเยอะแยะข้าจะอ่านไปอีกทำไม”

“จริงสิ พี่หลิง ข้าได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านนอกตำหนักเช่นกัน กุญแจนั่นมันเป็นของท่านแท้ ๆ แต่พวกคนสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์กลับชิงไปอย่างหน้าด้าน ๆ การกระทำของพวกเขาเช่นนี้มันทำให้คนนอกอย่างข้ารู้สึกสะอิดสะเอียนจริง ๆ หากท่านไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์มากนัก ข้าขอแนะนำให้ท่านมาเข้าร่วมกับสำนักเบญจธาตุของข้าไหม สำหรับท่านที่สามารถหากุญแจของตำหนักศักดิ์สิทธิ์หลีเทียนเจอได้ มันก็แปลว่าท่านต้องเป็นคนที่ดวงดีเป็นอย่างมากแน่ ๆ สำนักของข้ากำลังขาดคนแบบท่านอยู่พอดี”

ก่อนที่หลิงตู้ฉิงจะได้ทันตอบอะไร หมิงยู่ที่อยู่ด้านข้างก็อดไม่ไหวที่จะพูดแทรกขึ้นว่า “นายท่านของข้ากับแม่นางเย่ชิงเฉิงแห่งสำนักอักขระศักดิ์สิทธิ์เป็นสามีภรรยากัน!”

ในเวลาเดียวกัน เย่ชิงเฉิงก็กลับมาพอดีนางยิ้มและพูดขึ้นว่า “สำนักเบญจธาตุนี่ช่างน่าประทับใจจริง ๆ ข้าไม่อยู่เพียงครู่เดียวก็คิดจะพาสามีของข้าไปร่วมสำนักด้วยซะแล้ว!”

เสี่ยหนานเทียนหัวเราะ “ในตอนนั้นแม่นางเย่ก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วยไม่ใช่เหรอ? ทั้ง ๆ ที่แม่นางเย่ก็อยู่ที่นั่น ทำไมท่านถึงปล่อยให้เหล่าคนของสำนักท่านรังแกพี่หลิงแบบนั้นกันล่ะ? ข้ารู้สึกว่าสำนักของท่านไม่ค่อยเห็นความสำคัญของพี่หลิงสักเท่าไหร่เลยจริงไหม?”

เย่ชิงเฉิงแสดงสีหน้ารำคาญและพูดว่า “ที่เจ้าพูดมาทั้งหมดนี่เจ้าต้องการอะไรกันแน่?”

อันที่จริงนางก็รู้สึกโมโหเหมือนกัน แต่ในเมื่อผู้ที่ลงมือเป็นถึงบรรพบุรุษของสำนักนาง นางจึงไม่สามารถทำอะไรได้ หรือต่อให้เป็นพ่อแม่ของนางเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้เช่นกัน

เสี่ยหนานเทียนหัวเราะ “ข้าก็แค่คนนอกที่ทนดูความอยุติธรรมไม่ได้ก็เท่านั้น พี่หลิง หากท่านเปลี่ยนใจเข้าร่วมสำนักเบญจธาตุของเราเมื่อไหร่ พวกเรายินดีที่จะอ้าแขนรับท่านเสมอ!”

หลิงตู้ฉิงยิ้มและพยักหน้า “ในอนาคตข้าจะไปเยือนสำนักเบญจธาตุแน่นอน! เอาล่ะเจ้าจงรีบไปอ่านคัมภีร์ได้แล้ว แต่จงจำไว้เจ้ามีเวลาแค่ 12 ชั่วยาม ห้ามมากไปกว่านั้นเด็ดขาด!”

“สามี!” เย่ชิงเฉิงรีบพูดขึ้น

เมื่อได้ยินการตอบกลับเช่นนี้ของหลิงตู้ฉิง นางก็รู้สึกกังวลเป็นอย่างมากว่า เสี่ยหนานเทียนอาจจะโน้มน้าวสามีนางจนเข้าร่วมกับสำนักเบญจธาตุสำเร็จ ซึ่งสำนักเบญจธาตุเองก็เป็นสำนักมหาอำนาจที่มีความแข็งแกร่งอยู่ในอันดับหนึ่งในห้าของทั้งมหาพิภพไร้จุดจบ เพราะฉะนั้นมันจึงมีโอกาสเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้น

หลิงตู้ฉิงโบกมือขึ้นและพูดว่า “มันไม่มีอะไรหรอก เอาล่ะพวกเรามารอให้คนอื่น ๆ อ่านคัมภีร์จนเสร็จกันเถอะ”

ทางด้านของเสี่ยหนานเทียนก็พยักหน้า และคิดทบทวนถึงคำที่หลิงตู้ฉิงบอกกับเขา

หลังจากนั้นเมื่อหลิงตู้ฉิงเห็นว่าเวลาได้ผ่านไปจนครบแล้ว เขาก็ตะโกนขึ้นทันที “ใกล้หมดเวลาแล้ว ไปบอกให้ทุกคนตามข้าออกไปจากห้องนี้ทันที”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ชิงเฉิงก็รีบวิ่งไปตามทุกคนทันที

ถึงแม้ว่าทุกคนจะเชื่อในคำพูดของหลิงตู้ฉิง และตั้งใจว่าจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด แต่เมื่อพวกเขาได้เจอกับคัมภีร์ระดับสูงที่ล้ำค่าขนาดนี้ พวกเขาจึงลืมตัวจมดิ่งลงไปกับการอ่านคัมภีร์จนไม่รู้ว่าเวลาของพวกเขาได้หมดลงแล้ว

หากไม่ใช่เพราะหลิงตู้ฉิงเตือนพวกเขา พวกเขาก็คงอ่านคัมภีร์จนเลยเวลาไปแน่นอน

หลังจากได้รับการแจ้งเตือน ทุกคนก็รีบตามหลิงตู้ฉิงออกไปจากห้องคัมภีร์ทันที ซึ่งทางด้านของเสี่ยหนานเทียนก็มองตามหลังหลิงตู้ฉิงไปด้วยสีหน้าสงสัย

มันจะเกิดอะไรขึ้นกันหากเขาไม่ออกจากที่นี่ภายใน 12 ชั่วยาม?

แต่แล้วไม่นานเขาก็ได้ทราบผลลัพธ์ที่เขากำลังสงสัย