บทที่ 634 ออกเดินทางไปยังภูเขาฟีนิกซ์

หลิงตู้ฉิงไม่คาดคิดเลยว่าการเดินทางออกจากทะเลชางหมางครั้งแรกของหลิงฟ่างหัว นางจะหาญกล้าถึงขนาดไปหาเรื่องภูเขาเอ้อหลง

ในขณะที่เขาไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับการเดินทางของหลิงฟ่างหัว เขาก็เรียกบรรดาคนในครอบครัวของเขามารวมกันและพูดขึ้นว่า “รอบนี้ข้าจะเดินทางออกไปส่งไช่หยุนที่ภูเขาฟีนิกซ์ เพื่อให้นางมีประสบการณ์กับโลกภายนอกมากขึ้น และลูกสาม รอบนี้เจ้าเองก็ต้องเดินทางไปกับพ่อด้วยเช่นกัน!”

หลิงเทียนหยุนรีบเอ่ยขึ้นแทรกทันที “ท่านพ่อ ในตอนนี้ข้ากำลังติดอยู่ในช่วงคอขวด ข้าคงไม่อาจไปกับท่านได้ ข้ากำลังวางแผนว่าหลังจากนี้ข้าจะเก็บตัวบ่มเพาะ”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะและพูดว่า “พ่อรู้อยู่แล้วว่าในตอนนี้เจ้ากำลังติดคอขวดของการบ่มเพาะ ซึ่งการที่พ่อพาเจ้าออกไปในครั้งนี้ก็เพื่อหาอาจารย์ที่เหมาะกับเจ้าให้พาเจ้าพ้นจากคอขวดที่เจ้าติดอยู่”

“ถ้างั้นข้าจะทำตามที่ท่านพ่อบอกก็แล้วกัน!” หลิงเทียนหยุนพยักหน้าตอบรับทันที

ตั้งแต่ที่เขากลับมาจากเขตแดนวิญญาณผู้ล่วงลับ เขาก็เผชิญกับปัญหาที่ร่างเงาของเขาถูกทำลายไปเป็นจำนวนมากมาตลอด

เนื่องจากจำนวนของมันถูกทำลายมากเกินไป มันจึงเป็นปัญหาทำให้การบ่มเพาะของเขาล่าช้าลงไปเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงวางแผนไว้ว่าจะเก็บตัวให้นานขึ้นกว่าเดิมเพื่อหาทางแก้ปัญหานี้ แต่ในเมื่อตอนนี้พ่อของเขามีทางเลือกอื่นที่ดีกว่าให้กับเขา เขาจึงตอบรับทันที

“นายท่าน ที่สำนักเทพปีศาจเก้าอเวจีของข้าน่าจะมีวิธีแก้ปัญหาให้กับนายน้อยได้!” โม่หยูถังรีบพูดขึ้น “และยิ่งในรอบนี้ที่ท่านจะออกไปส่งคุณหนูไช่หยุนไปที่ภูเขาฟีนิกซ์ นั่นมันก็พอดีเลยเพราะสำนักเทพปีศาจเก้าอเวจีนั้นอยู่ไม่ไกลจากภูเขาฟีนิกซ์ เมื่อท่านเสร็จธุระจากภูเขาฟีนิกซ์ท่านสามารถใช้เวลาเดินทางไปต่ออีกไม่นานก็จะถึงสำนักของข้า”

หลิงตู้ฉิงมองไปที่โม่หยูถังอย่างจนใจ และตอบกลับว่า “ก็ได้ ข้าจะให้โอกาสสำนักของเจ้าในการได้สอนลูกชายของข้าสักครั้งก็ได้ ไม่ว่าจะยังไงรอบนี้ข้าก็ต้องขึ้นไปทางเหนือและผ่านสำนักเจ้าอยู่ดี ดังนั้นข้าจะแวะสำนักของเจ้าหน่อยก็แล้วกัน”

“ขอบคุณมากนายท่าน!” โม่หยูถังรีบโค้งคำนับด้วยความดีใจ

หลังจากที่เขารู้ว่าแท้จริงแล้วตัวตนของหลิงตู้ฉิงเป็นใคร เขาก็รู้ว่าการพาหลิงตู้ฉิงไปเยือนสำนักของเขาได้นั้นมันนับได้ว่าเป็นโอกาสที่ดีของสำนักเขาเอง

และอีกอย่าง โม่หยูถังก็รู้ว่าทักษะของหลิงเทียนหยุนมันคืออะไร ซึ่งเขาแน่ใจว่าสำนักของเขาจะสามารถให้ประโยชน์กับหลิงเทียนหยุนได้แน่นอน

หลิงตู้ฉิงส่ายหัว จากนั้นเขาก็มองไปที่คนอื่น ๆ และพูดว่า “การเดินทางในรอบนี้ นอกจากมี่ไล เฟ่ยเอ๋อ และซิน ที่ต้องรั้งอยู่ที่นี่ ทุกคนจงตามข้าออกไปทั้งหมด”

โจวจื่อซินแย้งทันที “ทำไมถึงไม่ให้ข้าไปกับท่านด้วย?”

หลิงตู้ฉิงหัวเราะและตอบกลับว่า “เมื่อถึงเวลาเดี๋ยวเจ้าก็จะเข้าใจเอง”

ส่วนทางด้านของมี่ไลและเหลียงเฟ่ยเอ๋อ ถึงแม้ว่าพวกนางจะไม่มีความสุขที่ไม่ได้ออกไปด้วย แต่พวกนางก็ไม่ได้พูดอะไร

มี่ไลนั้นเข้าใจดีว่าการที่นางไม่ได้ไปด้วยนั้นเป็นเพราะนางเป็นผู้ดูแลหญิงสาวในยันต์สั่งสวรรค์

ในตอนนี้เมื่อผนึกของทะเลชางหมางถูกคลายออก พวกเขาจำเป็นต้องมีอำนาจที่แข็งแกร่งเพียงพอเพื่อที่จะปกป้องทะเลชางหมางเอาไว้ ซึ่งอำนาจนั้นก็คือหญิงสาวในยันต์สั่งสวรรค์

ส่วนทางด้านของเหลียงเฟ่ยเอ๋อ นางเองก็เข้าใจดีว่าเนื่องจากหม้อเอกภพและเหรียญตราผนึกสวรรค์อยู่กับนางและยังรวมไปถึงการบริหารบ้านเมืองต่าง ๆ ที่หลิงยี่เทียนยังคงต้องพึ่งนางอยู่ ดังนั้นการที่นางจะออกไปจากอาณาจักรจันทรานั้นมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยในตอนนี้

แต่แล้วจู่ ๆ เย่ชิงเฉิงก็เอ่ยขึ้น “สามี การเดินทางครั้งนี้ข้าคงไม่อาจไปด้วยได้ ในตอนนี้อำนาจของคันฉ่องสวรรค์หยินหยางนำหน้าข้ามากเกินไปแล้ว ข้าจำเป็นต้องเร่งเพิ่มระดับการบ่มเพาะของข้าเองเพื่อปิดช่องว่าง แต่ถึงแม้ข้าจะไม่ไป ข้าจะส่งโม่เอ๋อเป็นตัวแทนข้าคอยติดตามรับใช้ท่านในระหว่างการเดินทางครั้งนี้”

หลิงตู้ฉิงพยักหน้า “อืม คันฉ่องสวรรค์หยินหยางของเจ้าในตอนนี้อำนาจของมันล้ำหน้าเจ้าไปไกลมากจริง ๆ ถ้างั้นเจ้าก็จงอยู่อยู่ที่นี่เพื่อบ่มเพาะไปก็แล้วกัน ส่วนเรื่องของโม่เอ๋อ เดี๋ยวข้าคุยกับนางอีกทีเอง”

หลังจากเย่ชิงเฉิงเอ่ยปฏิเสธไม่ไปแล้ว หลิงยู่ชานก็ปฏิเสธที่จะไม่ไปเช่นกัน เพราะเขาต้องการเก็บตัวเพื่อปลุกสายเลือดใหม่ของตัวเอง ส่วนหลิงว่านจุนและหลิงยี่เทียนก็ไม่ไปเช่นกัน เนื่องจากพวกเขายังต้องคอยดูแลอาณาจักรอยู่ที่นี่