บทที่ 662 ปิดผนึกอาณาเขตฟีนิกซ์

ในที่สุดหลิงตู้ฉิงก็พากลุ่มของเขามาถึงเมืองลอยฟ้า

เมื่อมาถึงเมืองลอยฟ้า คนอื่น ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชื่นชมถึงความมหัศจรรย์ของมัน

เมืองลอยฟ้าคือผืนแผ่นดินหนึ่งที่ลอยตัวอยู่บนท้องฟ้า ซึ่งเต็มไปด้วยอักขระอันทรงพลังมากมายที่เกื้อหนุนมันอยู่และขนาดของมันนั้นใหญ่กว่าเกาะเทียนหยวนซะอีก

“ท่านพ่อ นี่เหรอคือเมืองลอยฟ้า?” หลิงไช่หยุนเอ่ยขึ้น

นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นเมืองใหญ่ขนาดนี้และที่สำคัญนางรู้สึกได้ถึงความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างนางกับเมืองนี้

หลิงตู้ฉิงยิ้ม “ถูกต้องแล้ว ที่นี่คือเมืองลอยฟ้า เมืองที่เป็นเหมือนหัวใจของภูเขาฟีนิกซ์ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดที่สำคัญของภูเขาฟีนิกซ์ พวกมันทั้งหมดล้วนถูกเก็บไว้ในที่แห่งนี้ แต่ถึงแม้ว่าเมืองเมืองลอยฟ้าจะเป็นเมืองสำคัญ แต่พวกภูเขาฟีนิกซ์ก็ไม่ได้ห้ามให้ผู้คนภายนอกเข้าไปเยือนเพราะพลังอำนาจในการป้องกันยับยั้งของเมืองแห่งนี้นั้นถือได้ว่าทรงพลังมากจนพวกภูเขาฟีนิกซ์ไร้ความกังวล”

ถึงแม้ว่าเมืองลอยฟ้าจะลอยอยู่บนท้องฟ้า แต่ไม่ว่าใครหากมีระดับการบ่มเพาะถึงขอบเขตรวมแสงดารา ซึ่งสามารถบินได้แล้วก็สามารถบินขึ้นไปเยือนมันได้

เมื่อหลิงตู้ฉิงอธิบายข้อมูลคร่าว ๆ เกี่ยวกับเมืองลอยฟ้าเสร็จ เขาก็พาทุกคนบินเข้าไปหาเมืองลอยฟ้า

แต่แล้วในเวลาเดียวกับที่พวกเขาทุกคนเหยียบลงบนเมืองลอยฟ้า จู่ ๆ เมืองลอยฟ้าก็สั่นสะเทือนอยู่พักหนึ่ง จากนั้นทุกคนก็สัมผัสได้ว่าเมืองลอยฟ้าได้ปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกไปทั่วทุกทิศทาง

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” ทุกคนต่างมองไปที่หลิงตู้ฉิง เนื่องจากการกระทำที่ผ่านมาของหลิงตู้ฉิงมันดูเหมือนว่าเขาจะคุ้นเคยกับที่นี่มากกว่าเสี่ยวเยว่เฟิงซะอีก

หลิงตู้ฉิงพยักหน้าและยิ้มด้วยความพึงพอใจ “พวกโง่พวกนั้นยังดีที่ยังมีสมองพอจะรู้ว่าปัญหามันใหญ่ขนาดไหน พวกเจ้าทุกคนไม่ต้องกังวล มันก็แค่พวกคนของภูเขาฟีนิกซ์รู้ถึงเรื่องทองคำสีชาดแล้ว พวกเขาจึงปิดผนึกอาณาเขตฟีนิกซ์ทั้งหมดเอาไว้”

“ถ้างั้นพวกเราควรทำยังไงต่อดีท่านพ่อ?” หลิงฟ่างหัวถามขึ้น “ข้าควรใช้ประตูมิติพาพวกเราหนีรึเปล่า?”

หลิงตู้ฉิงส่ายหัว “ในตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นใครก็หนีออกไปจากอาณาเขตฟีนิกซ์ไม่ได้ทั้งนั้น หากใครก้าวข้ามอาณาเขตฟีนิกซ์ออกไปในตอนนี้ ร่างของพวกเขาจะถูกฉายขึ้นไปยังกระจกฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์จากนั้นเมืองลอยฟ้าจะทำการโจมตีสังหารทันที และต่อให้พวกเขาจะพยายามควานหาตัวพวกเรา กว่าพวกเขาจะเจอเรามันก็คงต้องใช้เวลานานมาก อันที่จริงต่อให้พวกเขาไม่ควานหาตัวพวกเรา พ่อก็จะไปหาพวกเขาอยู่ดี”

“แต่แน่นอนว่าก่อนที่พ่อจะไปเจอกับพวกเขา พ่อต้องเตรียมการอะไรบางอย่างก่อนไม่งั้นมันจะลำบากมากในการจัดการกับพวกเขา เอาล่ะ อันดับแรกพวกเราหาโรงเตี๊ยมพักกันก่อนเรื่องอื่นไว้ค่อยว่ากันทีหลัง”

ในระหว่างที่หลิงตู้ฉิงและคนของเขาหาโรงเตี๊ยมพักอยู่นั้น ทั้งอาณาเขตฟีนิกซ์ก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร

ไม่นานมานี้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิของภูเขาฟีนิกซ์ได้เดินทางไปยังเมืองขนนกอัคคีด้วยตนเอง เพื่อรับทองคำสีชาด

ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตมหาจักรพรรดิปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าหานฉี และถามขึ้นทันที “ทองคำสีชาดพร้อมแล้วรึยัง?”

“ผู้เยาว์ขอคารวะบรรพบุรุษเฟิงฉิง!” หานฉีรีบโค้งคำนับทันที “ในตอนนี้ทองคำสีชาดทั้งหมดพร้อมแล้ว!”